Het gebeurt me niet vaak dat ik met tegenzin de sleutels van een duurtestauto weer inlever. Of in dit geval: de digitale sleutel op mijn telefoon deactiveer. Na vier weken en een heleboel kilometers over provinciale wegen, snelwegen en klinkerstraatjes durf ik het gerust te stellen: ik ga deze auto missen. Waar de gigantische EX90 soms wat afstandelijk en klinisch aanvoelde, is deze EX60 weer een Volvo om echt van te gaan houden. Net zoals je dat vroeger deed bij een hoekige 240, een onverwoestbare 850 of de oer-XC60. Het is een rijdende woonkamer, een subtiel designstatement en bovenal een buitengewoon fijne plek om te zijn.