اکثر کسانی که اندامی رو از دست دادن هنوز می‌تونن اون اندام رو احساس کنن، البته نه به صورت خاطره یا شکلی محو، بلکه با جزئیات واقعی و کامل. اونا می‌تونن انگشت‌های خیالی‌شون رو حرکت بدن و حتی گاهی جای ساعت یا یا تپش ناخنی که هنوز در نیومده رو احساس کنن. چه چیزی باعث وجود احساس در اندام خیالی می‌شه؟