توی اکثر نرم افزارها ما باید قسمت هایی از نرم افزار رو فقط برای کاربرانی فراهم کنیم که بتونیم بشناسیمشون. و بعد از شناخت بتونیم میزان دسترسی اونها رو مدیریت کنیم. و ازشون اطلاعات کاربریشون رو ذخیره داشته باشیم.

این نیازها بین خیلی از نرم افزارها مشترکه. پس ما میتونیم با استفاده از اصول مهندسی نرم افزار، این قسمت رو به صورت ماژولار بسازیم و اینطوری هم هزینه ها رو کاهش بدیم، هم قدرت تعمیر و نگهداری بالاتری به دست بیاریم.

یه ماژول معمولی AAA از سه قسمت تشکیل میشه. یه قسمت برای کاربری که هنوز لاگین نکرده، یه قسمت برای کاربری که لاگین کرده، و یه قسمت هم برای ادمین که بتونه کاربرا رو مدیریت کنه.

در لحظه ضبط این اپیزود، اونقدر تکنولوژی ایجاد شده توی دنیا، که من گاهی اوقات ترس برم میداره. حتی گاهی حالم بد میشه. چون انتخاب از بین این همه آپشن کار خیلی سختی میشه.

درست مثل یه فروشگاه بزرگ، یه هایپرمارکت، و قفسه ماست. وقتی میری، ده ها برند میبینی، و توی هر برند، ده ها مدل و طعم مختلف. طوری که انتخاب برات تبدیل میشه به یه غول بی شاخ و دم. کدوم ماستو بخورم؟

دقیقا توی دنیای توسعه نرم افزار هم این سوال سر راه همه ما برنامه نویس ها قرار میگیره. من با چی کد بزنم؟ کدوم دیتابیس رو انتخاب کنم؟ چه پلتفرمی رو ساپورت کنم؟ از چه فریمورکی استفاده کنم؟ چطوری کد رو بیلد بگیرم؟ چطوری بفرستم روی سرور؟ اصلا چه سروری بگیرم؟ و هزاران سوال دیگه.

پشته فناوری یکی از آیتم های مهم هر شخص برنامه نویس، هر شرکت نرم افزاری، و هر دست اندکار این حوزه اس.

در انتخاب شغل دو تا فاز وجود داره. اول فاز واگرایی یا دیورژانس که توش ما باید در زمینه های مختلفی فعالیت کنیم تا علاقمون رو متوجه بشیم. اینطوری میتونیم بهتر تصمیم بگیریم که میخوایم چه مسیری رو ادامه بدیم. بعد فاز کنورژانس یا همگرایی، که اونجا باید متمرکز شیم روی یه کار و فقط اون رو ادامه بدیم.

برای کار تیمی، به زیرساختی احتیاج داریم که بتونه از یک جای مرکزی کدهای ما رو مدیریت کنه. بفهمیم که چه چیزی رو چه کسی نوشته و فایلی که الان باز کردیم چه ورژن هایی در گذشته داشته و در چه زمانی توسط چه کسی چه تغییری کرده که الان این شده. و اگه همزمان روی یک فایل چند نفر کار کردن، بتونیم کار همه اونا رو با هم ادغام کنیم.

به این زیرساخت میگیم VCS که مخفف Version Control System هستش.

ما به عنوان مهندسین نرم افزار، حجم زیادی کلمه تخصصی باید یاد بگیریم. این کلمات الگوهایی دارن، مثل اتیمولوژی یا ریشه شناسی، پورتمانتو، اختصار، و عبارات چندکلمه ای. هر کدوم فرمول خاصی برای یادگیری دارن و مهمه که اونا رو حفظ کنیم.

بعد از حفظ کردن حتما باید مرورشون کنیم تا یادمون نره. به همین دلیل باید از یه اپلیکیشن استفاده میکنیم به اسم Anki.

باشگاهی برای تربیت مهندسین توانمند نرم افزار. مهندسینی که از دل صنعت رشد کردن، و به صنعتی ترین حالت ممکن به رشد کشور و مردمش کمک خواهند کرد. در پناه حق.