İki paralel çizgi çekiliyor gökyüzüne

Ve yeryüzüne biri kaba davranınca,

Camlar bile sarsılıyor

Seni sevmeyi öğreneceğim

Daha önceki zamanlarda yaptığım gibi,

Ruhlarımız 7. göğün 7. katına çıkınca, seni unutacağım...

Daha önce nasıl oluyordu bilmiyorum

Şimdi ceketini bile düşününce o kadar uzaklara gidiyorum ki senden

Diyorlar ki ''ikimiz yapamayız''

Arada çok engel var diyorlar

Ama ben biliyorum ki, sen 'gidelim' deyince

Seni takip etmek için hazır olacağım

İkimiz yan yana gelince çok güçlü oluyoruz

Onların korktuğu sevgimiz değil, gücümüz

Çünkü sevgi baştan çıkarıcı ve tehlikeli bir oyundur

Boş ver

Bir fotoğrafın içinde donup kalan

Bir fotoğrafın içinde donup kalan bir bebekti

Beni memnun etmek için her şeyi yapan...

Bir kadınım ben

Ve insan kadın olunca, her şeyi unutur yüreğinin içindekinden başka...

Her gün onu düşünemiyorum, o beni her gün düşünüyor oysa

Artık bağımsız olmadığımı anlamalıyım

Herkes de anlamalı bunu­-

Emin olduğum tek aşkım o kadar uzakta ki

O kadar som bir güzellik ki

Onu sevmeye korkuyorum

Bunu açıklamak, o kadar büyük cesaret istiyor ki benden

O hem hiçbir şey değil

Sadece gölgesi düşüyor bize, neredeyse yok

Hem de her an, her yerde var ideası ve imajıyla

Onu anlatmaya, anlatmaya bile korkuyorum

Bu şekilde devam edersem, beni hastaneye kapatacaklarını söylüyorlar

Çünkü inanamıyorlar ve inanmıyorlar

Belki beni saran bir örümcek ağı vardır

Diyorum, onun için yaklaşıp göremiyorlar

Eninde sonunda 1 Napolyon altını ne kadar yapar ki bir borsa gününün sonunda?

Üstüne ''Dikkat, Kırılabilir!'' yazılmış

1 kasa altın ne yapar ki çölün uçsuz bucaksız kumları arasında?

O ZAMAN BARİ 'DİKKAT KIRILABİLİR' İŞARETLERİNE DİKKAT ETSİNLER

'DİKKAT KIRILABİLİR'LERE DİKKAT

Buna dikkat etmedikleri için, ve benim evimi bir yalnız halime getirdikleri için

Evimin kapısına 'tek' yazıp bütün pencereleri kapatıyorum

Halıda ise 'İNCELDİGİ YERDEN' yazıyor

HAYIR :) ARKADAŞINIZDA HİÇBİR DELİLİK YOKTUR

HAYATA YENİ BAŞLAMIŞ GİBİ ÖZGÜRDÜR

Paris'e kaçıncı sürgün edişin bu senin?

TUHAFYÜZÜNÜ

ORİJİNAL YÜZÜNÜ...

Evet artık size açıklamam gerekiyor:

BEN BU GÜNE KADAR BULUTLARIN DÜZ BİR HATTA ilerlediğini sanırdım

Onlar ÖZELLİKLE yeryuvarlağının etrafında daireler çizerek dönüp duruyorlar

YANİ DEPRESYON GEÇİREN HERKES

HEM HAKLI, HEM HAKSIZ

Önemli olan bir yağmur sonrası toprak kokusunu alabilmek

Sen basit bir gömlek ve blucinle geldiğinde, ben bahçe çitinin üstünde oturuyor olacağım

Elimde bir kır sepeti taşıyor olacağım

Sepette yaban kır çiçekleri ve güzel kokulu yaban otları olacak

DEFNE

MENEKŞE

PAPATYA

Onları nereden bulduğumu sormayacaksın

Yalnız adaçayını bir adakızı getirmiş olacak

Bense onun adını açıklamayacağım.

HİÇBİR ZAMAN!

Ona blucininin ne kadar yakıştığını söylemeye bile vakit kalmıyor

Zaman yok çünkü...ya da çok hızlı geçiyor

BAŞKALARINDAN BANA NE...

BEN PEYZAJ DENİNCE artık şiirlerimi değil, bahçe peyzajlarını anlıyorum

Ama bundan dolayı kimse bana papatyalardan örülmüş bir taç vermeyecek

Aksine, tacın varsa, onu çalarlar

Benim kimlik kartıma kadar çaldıklarına göre, demek benim ayakkabılarıma özeniyorlar

O kadar kolay olmadığını ve o ayakkabıların içinde 24 saat üzerinden 24 saat acı çekildiğini

bilselerdi

Onlar hiç acı çekmeden bazı yerlere gelinebileceğini sanıyorlar

YOK ÖYLE BİR ŞEY İŞTE

Dört dörtlük kimse yok hayatta

LÜTFEN...

YETER ARTIK,

YAKIN ARTIK IŞIKLARI