Canım sıkılıyordu. Ama öyle dramatik bir sıkıntı değil, daha çok “bir şeyler olmuyor” hali.

Biraz kurcaladım.

Oradan konu kaldığım yere geldi, yaşam alanıma geldi, günlerimin nasıl aktığına geldi. Temel şeyler tamam ama… oyun yok, keyif yok, yayılacak alan yok.

Bu bölüm biraz böyle ilerliyor.

Can sıkıntısından ihtiyaçlara, oradan da “ben burada ne yapıyorum?” sorusuna. Net cevaplar yok; zaten kimse bilmiyor onları ama bazı kararlar var.