Senin gökyüzünde yıldızlar kayar Çeçelya..

Benim gökyüzüm düşük yapar gece yıldızları

Bulutlar nimbus buralarda

Leylekler avaz avaz cenin taşır ve yara hiçbir zaman eksik olmaz çok sevmeyi bilen

bileklerinde..

Sen gidince, ben bu kente şerh düştüm

Adım eksilmez oldu intihar tutanaklarında

Oysa özlemekten kimse ölmez bu şehirde

Yürümenin hayaliyle büyürken fidanlar, ağaçlar kendi toprağına gömülür

Bir emekli askılığa asar fakirliğini

Bir vekil, asgari ücrete bağlanır mezarında

Bu şehir bildiğin gibi değil

Dört mevsim geriden yağıyor yağmur

Gölgesiyle birlikte gömülsün diye bedenler iki kişilik kazılıyor her mezar

Seni sayıklamak için sebeplerim var,

Ki şehrin kulağına fısıldasam dönüşünü, kanun hükmünde saçmalıklar çıkar

Sokağa çıkmak yasaklanır renklere

Ve hüviyeti sorgulanır düşlerimin

Rüyaları sana bulamak yasaklanır

Düş görünüşüyle yargılanır şairler

Ve sahiden dönecek olursan Çeçelya..

Fabrika bacaları yine duman tüttürür,

Gökyüzü nikotin krizlerinden çıkar,

Köpekler yine araba kovalar,

Usul usul eski haline döner şehir,

Sabah olur,

Martılar acıkır,

Anneler çocuklarını sokağa salar

Yuva kurar cenin taşımayı bırakan leylekler

Bir emekli sigortasız iş bulur,

Vekil maaşları zamlanır,

Belki,

Bir yıldız bile doğar gökyüzümde..