در ادامه پیشگفتار، نظامی عروضی شرحی می‌دهد بر این که از هر گونه جانداران کدام اشرف است و کدام اذل

توضیحی هم درباره نسناس می‌دهد و حکایتی نقل می‌کند از کسی که یکبار در بیابان نسناس دیده است.

اما آخر بحث را به آنجا می‌رساند که «چنان داد که شاهی و پیغمبری / دو گوهر بود در یک انگشتری» و شاه را توصیه می‌کند به این که حواسش به نزدیکانش باشد و دبیر و شاعر و طبیب و منجم خوب انتخاب کند