Chodźże do teatru

„Kultura już nie jest przemysłem czasu wolnego. Kultura jest dzisiaj przestrzenią walki o przyszłość demokracji” – mówi Robert Piaskowski, podsumowując wyzwania stojące przed państwowym systemem w epoce polaryzacji. 

Przez blisko dwie dekady współtworzył politykę kulturalną Krakowa i tutejsze marki festiwalowe, a dziś patrzy na kraj z perspektywy Warszawy i fotela dyrektora Narodowego Centrum Kultury. W rozmowie nagranej w Pałacu Nieśmiertelności przyznaje bez ogródek, że z perspektywy centrali – nazywanej potocznie „żelaznym ramieniem ministra” – naprawdę nie widać wielu działań krakowskich czy regionalnych. Odważnie diagnozuje też błędy samego środowiska, zauważając, że stworzenie elitystycznego modelu wielkich instytucji, z dala od Polski powiatowej, ułatwiło rozwój populizmu.

W odcinku usłyszycie, dlaczego ustawa o statusie artysty zawodowego poniosła na starcie wizerunkową porażkę i przegrała komunikacyjnie ze stygmatyzacją, o co walczą dziś młodzi twórcy wykluczeni z systemu, a także dlaczego powinniśmy zamienić „grantozę” na Mecenat 3.0 (wzorowany na francuskiej ustawie Loi Aillagon). Jest też o tym, jak budować z kultury „system obronny” (defense system) ratujący nas przed cyfrowym feudalizmem i postępującą pandemią samotności. 

Spotkanie z Robertem Piaskowskim odbyło się w Pałacu Nieśmiertelności, gospodarzem cyklu „Człowiek (z) kultury” jest Tomasz Pytko.

Człowiek (z) kultury to cykl spotkań z twórcami i managerami kultury, których droga zawodowa i artystyczna jest nierozerwalnie związana z Krakowem i polską sztuką. W roku 100. rocznicy urodzin Andrzeja Wajdy - poszukiwanie genu kultury, który czyni Polskę tak różnorodnym miejscem, Krakowa jednym z najważniejszych miast kulturalnych Europy - szukamy Człowieka z… kultury. Chcemy spotykać się na pograniczu sztuki, edukacji kulturowej i zarządzania humanistycznego. Dyskusje odbywają się w Pałacu Nieśmiertelności, który w swoim credo ma idee kultury i rozwoju.

„Płacą ci za to, żebyś podjęła decyzję, która jest niepopularna” - mówi Magdalena Sroka, jedna z najbardziej doświadczonych menedżerek kultury w Polsce.

Przeszła całą drogę: od studentki teatrologii pracującej w Biurze Festiwalowym Kraków 2000, przez dyrekcję KBF-u z 36-milionowym budżetem, fotel zastępczyni prezydenta Krakowa, aż po Polski Instytut Sztuki Filmowej, z którego została odwołana w okolicznościach, które opisuje krótko: „zwykły, normalny zamach”.

W rozmowie tłumaczy, dlaczego w sytuacji kryzysowej lepiej zlikwidować dwa festiwale niż obciąć wszystkim po równo, jak naprawdę wygląda matematyka sponsoringu kultury i dlaczego ludzie kultury regularnie przegrywają bitwy komunikacyjne - choć słowo jest teoretycznie ich najmocniejszym orężem.

O pieniądzach, kompetencjach i promocji w kulturze bez owijania w bawełnę.

Gospodarzem cyklu jest Tomasz Pytko, prezes Fundacji Promocji Kultury i Sztuki "Chodźże do teatru". Format produkowany jest dla Teatru Nowego Proxima w Krakowie.

Mastering nagrania wykonał Oskar Twardy.

„Teatr Narodowy oznacza, że naród się tam musi zmieścić” - mówi Jan Klata, podsumowując pierwszy sezon swojej dyrekcji na warszawskim placu Teatralnym i kilka na krakowskim placu Szczepańskim.

W rozmowie nagranej w Pałacu Nieśmiertelności dyrektor narodowych scen, reżyser i dramaturg opowiada o dwóch katastrofach, które zmiotły krajobraz polskiego teatru, o modelu zarządzania kulturą przez telefon do ministra, o tym, dlaczego przyjął do pracy trzech debiutantów na pięć premier i dlaczego w kolejnym sezonie tego nie powtórzy.

Jest też o walizce, która po 25 latach tułaczki przywiozła go do rodzinnego miasta, o drążku do podciągania w gabinecie dyrektorskim i o tym, jak wygląda audyt wieczorny, kiedy strażak jest załamany, bo frekwencja przekracza 100%.

Człowiek (z) kultury to cykl spotkań z twórcami i managerami kultury, których droga zawodowa i artystyczna jest nierozerwalnie związana z Krakowem i polską sztuką. W roku 100. rocznicy urodzin Andrzeja Wajdy - poszukiwanie genu kultury, który czyni Polskę tak różnorodnym miejscem, Krakowa jednym z najważniejszych miast kulturalnych Europy - szukamy Człowieka z… kultury. Chcemy spotykać się na pograniczu sztuki, edukacji kulturowej i zarządzania humanistycznego. Dyskusje odbywają się w Pałacu Nieśmiertelności, który w swoim credo ma idee kultury i rozwoju. 

Gospodarzem cyklu jest Tomasz Pytko, prezes Fundacji Promocji Kultury i Sztuki "Chodźże do teatru". Format produkowany jest dla Teatru Nowego Proxima w Krakowie.

Mastering nagrania wykonał Oskar Twardy.

Od 2022 roku daje się poznać od najlepszej strony w nowohuckim Teatrze Ludowym, z Krakowem związana od dziecka z przerwą na piękny okres studiów aktorskich. W Łodzi 3 dyplomy teatralne i dyplom filmowy, role serialowe, wejście w 9 spektakli na deskach macierzystego teatru. Świetnie odnajduje się na scenie, ale chyba marzy jednak o Hollywood!Justyna Litwic – aktorka, która buduje swoją pozycję w świecie filmu i teatru. Rozmawiamy o szkole teatralnej w Łodzi, o tym jak zrezygnowała z premiery w Teatrze Śląskim na rzecz serialu „Bracia” i o początkach w zespole aktorskim Ludowego. Zdradzamy też kiedy Justyna odbiera telefony, dlaczego warto dzwonić do jej agenta z ofertami filmów akcji oraz czy ona dodzwoniła się do Phoebe Waller-Bridge i zagra jej monodram??Justyna to niewątpliwie aktorka, o której jeszcze usłyszymy i zobaczymy, nie tylko na deskach teatralnych, ale również na wielkich ekranach. Jednocześnie jesteśmy pewni, że to wszystko wynika z jej ciężkiej pracy, sumienności w budowaniu ról i ciągłej chęci uczenia się czegoś nowego. Tak jak moglibyśmy jeszcze długo pisać, tak długo z Justyną moglibyśmy rozmawiać, a Ty posłuchaj chociaż fragmentu jej historii.

Rozmowę przeprowadziła Maria Różycka i Tomasz Pytko z Chodźże do teatru. Zapraszamy na serię "Świeża krew. Nowe twarze krakowskiej sceny", w której będziemy spotykać się z aktorkami i aktorami dołączającymi do zespołów teatralnych w Krakowie. Na naszym kanale znajdziesz poprzednie nagrania z Michałem Badeńskim, Marcinem Mazurkiem, Bogumiłą Bajor, Oliwią Durczak, Michaliną Dworzaczek, Julią Latosińska, Julią Roman i Wojtkiem Dolatowskim. Podcast realizowany jest przez Fundację Promocji Kultury i Sztuki Chodźże do teatru. Mastering nagrania wykonał Maria Różycka.

Politechnika Poznańska, Akademia Muzyczna w Gdańsku, Akademia Muzyczna w Łodzi i na koniec Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie te szkoły mogą zapowiadać tylko jedno - rozmowę z najlepiej wykształconym krakowskim aktorem Wojtkiem Dolatowskim.

Z każdym rokiem jego portfolio się poszerza, można go zobaczyć na scenie jako aktor, ale i choreograf, asystent reżysera, czy wsparcie wokalne. Współpracuje już z kilkoma teatrami krakowskimi oraz na Śląsku. Jego historia rozpoczęła się od nie dostania się do szkół teatralnych zaraz po maturze i myśli o tym, że może zostanie lekarzem…Na pewno świetnie by sobie poradził, ale na szczęście wybrał drogę artysty, żeby robić to co kocha. 

Znany szeroko ze spektaklu “1989”, o którym całkiem dużo rozmawialiśmy. Jak z bycia tancerzem stał się asystentem reżyserki, choreografki i zadbał o przygotowanie wokalne aktorów. Jak to jest być po 5 letnich studiach i iść znowu na pierwszy rok? O czym marzy? Co najbardziej lubi piec? Dlaczego nie lubił szkół teatralnych, a później musicalu, a skończył jako aktor na etacie w teatrze dramatycznym grając w musicalu i spektaklach muzycznych? I jak mu się to wszystko udało? Zdradzimy, że bardzo dużo zależało zawsze od ciężkiej pracy, której Wojtek nigdy się nie bał, a wręcz ceni ją sobie nadal bardzo. 
Ciężko streścić i krótko o nim opowiadać, bo Wojtek to przeinteligentny człowiek, którego aż chce się słuchać, nie bał się żadnych pytań i był szczery do bólu. Wyjątkowy człowiek na tej naszej mapie teatralnej, zapraszamy Cię na to niezwykłe spotkanie.

Rozmowę przeprowadziła Maria Różycka i Tomasz Pytko z Chodźże do teatru. Zapraszamy na serię "Świeża krew. Nowe twarze krakowskiej sceny", w której będziemy spotykać się z aktorkami i aktorami dołączającymi do zespołów teatralnych w Krakowie. Na naszym kanale znajdziesz poprzednie nagrania z Michałem Badeńskim, Marcinem Mazurkiem, Bogumiłą Bajor, Oliwią Durczak, Michaliną Dworzaczek, Julią Latosińska, Julią Roman. Podcast realizowany jest przez Fundację Promocji Kultury i Sztuki Chodźże do teatru. Mastering nagrania wykonał Maria Różycka.

Nasza kolejna rozmówczyni prowadzi swoją karierę po własnych torach, na własnych zasadach. Julia Roman od dziecka rozwijała się muzycznie, jako nastolatka trafiła do Sandomierskiej Akademii Musicalu, a na studia wybrała już automatykę i robotykę na AGH w Krakowie. Inżynierkę zrobiła, pracuje w branży technicznej, ale przez okres studiów nie porzuciła pasji na dno szafy, szlifowała wokal na kursach i tak trafiła pod skrzydła Konrada Mastyło. Pierwszy casting i rola w "Songach Teatru STU", cztery lata później wchodzi właśnie w czwarty spektakl na tej scenie, gra w SIX w Teatrze Variete, a nawet ratuje z opałów warszawski spektakl w Teatrze Syrena.

W rozmowie próbujemy poznać plan na siebie Julki, tajemny sposób na łączenie trzech ważnych dla niej światów, ale i aspiracje oraz marzenia. Coś udało się wyciągnąć. Zachęcamy do wysłuchania rozmowy, poznania kulis castingów w Teatrze STU, wejścia w warszawską dublurę i realnej siły spektaklu SIX. Sporo rozmawialiśmy również o premierze 60-lecia Teatru STU - "Pan Twardowski Faust krakowski" ma swoją premierę 20 lutego.

Rozmowę przeprowadziła Maria Różycka i Tomasz Pytko z Chodźże do teatru. Zapraszamy na serię "Świeża krew. Nowe twarze krakowskiej sceny", w której będziemy spotykać się z aktorkami i aktorami dołączającymi do zespołów teatralnych w Krakowie. Na naszym kanale znajdziesz poprzednie nagrania z Michałem Badeńskim, Marcinem Mazurkiem, Bogumiłą Bajor, Oliwią Durczak, Michaliną Dworzaczek i Julią Latosińska. Podcast realizowany jest przez Fundację Promocji Kultury i Sztuki Chodźże do teatru. Mastering nagrania wykonał Tomasz Pytko.

Od razu po maturze dostała się do Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie, ale na scenie grała i śpiewała już w liceum - liczne projekty, kółka teatralne i musicale. W roku dyplomowym zadebiutowała na dwóch krakowskich scenach - Teatr STU i Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie. Z tym drugim związała się etatowo wchodząc w skład aktorski. 3 letnia przygoda w "Słowaku" przyniósł jej wiele ciekawych ról w tym „Dziady” i "Wesele" Mai Kleczewskiej, „Australia” Tadeusza Pyrczaka, "Serce ze szkła. Musical ZEN" Cezarego Tomaszewskiego, czy przede wszystkim „1989” Katarzyny Szyngiery - Hit zagrana już ponad 200 razy! Z wolna licząc pewnie blisko 400 razy stawała przed ten okres na scenie.

Z Julią Latosińską dużo wspominaliśmy - jak to było w szkole teatralnej, czemu radio jest dla niej tak ważne i o plotkach zza kulis. Można by napisać, że to taka rozmowa pożegnalna ponieważ Julia kończy (przynajmniej na razie) krakowski rozdział. W momencie rozmowy wisiało to w powietrzu, ale dzisiaj już wiemy, że jest w próbach do „Trojanek” w Teatrze Powszechnym w Warszawie, zobaczymy co przyniosą kolejne miesiące.

Podkreśla, że pożegnanie było w bardzo dobrych stosunkach, więc Julia do Krakowa na pewno będzie wracać i we wspomnianych rytuałach nadal można ją zobaczyć!

Rozmowę przeprowadziła Maria Różycka i Tomasz Pytko z Chodźże do teatru.Zapraszamy na serię "Świeża krew. Nowe twarze krakowskiej sceny", w której będziemy spotykać się z aktorkami i aktorami dołączającymi do zespołów teatralnych w Krakowie. Na naszym kanale znajdziesz poprzednie nagrania z Michałem Badeńskim, Marcinem Mazurkiem, Bogumiłą Bajor, Oliwią Durczak i Michaliną Dworzaczek.Podcast realizowany jest przez Fundację Promocji Kultury i Sztuki Chodźże do teatru. Mastering nagrania wykonał Oskar Twardy.

Sześć spektakli w pierwszym roku scenicznej kariery? Michalina Dworzaczek nastoletnie marzenia przekuła błyskawicznie w rzeczywistość. Na ukończenie Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. L.Schillera w Łodzi zagrała dwa dyplomy, potem przyszły spektakle w Teatrze Nowym w Słupsku, Teatrze Nowym w Łodzi, a wraz ze startem sezonu została przedstawiona jako aktorka etatowa Teatru Ludowego w Krakowie. Na nowohuckiej scenie zagrała już w świetnie ocenianych sztukach: "Folwarku zwierzęcym" i "Uroczystości".

Zapraszamy do wysłuchania rozmowy z jeszcze nieco oszołomioną Michaliną. O silnych stronach i kompleksach, szczerze i od serca.

Rozmowę przeprowadziła Maria Różycka i Tomasz Pytko z Chodźże do teatru.

Zapraszamy na serię "Świeża krew. Nowe twarze krakowskiej sceny", w której będziemy spotykać się z aktorkami i aktorami dołączającymi do zespołów teatralnych w Krakowie. Na naszym kanale znajdziesz poprzednie nagrania z Michałem Badeńskim, Marcinem Mazurkiem, Bogumiłą Bajor i Oliwią Durczak.

Podcast realizowany jest przez Fundację Promocji Kultury i Sztuki Chodźże do teatru.

Mastering nagrania wykonał Oskar Twardy.

Kolejny rok za nami, więc… posłuchajże podsumowania!W najnowszym odcinku naszego podcastu bierzemy pod lupę minione dwanaście miesięcy i sprawdzamy, co naprawdę poruszyło nas na krakowskich scenach teatralnych. Rozmawiamy o najciekawszych premierach, istotnych wydarzeniach oraz pozytywnych zaskoczeniach, o których byśmy nie śnili. Przyglądamy się także nowym, ale i nie tylko, objawieniom krakowskich scen - zarówno aktorskim, jak i twórczym.Nie uciekamy jednak od trudnych tematów - będzie też krytyczne spojrzenie, blamaże i rozczarowania, które pokazały, że nie wszystko zagrało tak, jak powinno.

A na koniec? Patrzymy w przyszłość i dzielimy się silnymi nadziejami oraz oczekiwaniami wobec nadchodzącego 2026 roku.

Chodźże do teatru!Rozmawiają: Maria Różycka, Agnieszka Loranc i Tomasz Pytko.

Produkcja: Tomasz Pytko

Podcast realizowany jest przez Fundację Promocji Kultury i Sztuki Chodźże do teatru.

fot. Julia Wentlandt

Na zakończenie tego pięknego roku przychodzimy do Ciebie z najnowszym odcinkiem naszego cyklu “Świeża krew”. Dzisiaj aktorka, która w trakcie dyplomu zaczynała pracę do debiutu na scenie Teatru w Krakowie im. Juliusza Słowackiego. Oliwia Durczak po liceum zrobiła sobie przerwę i wyjechała do Warszawy, żeby przygotować się do realizacji swoich planów edukacyjnych. Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie wzięła ją z listy rezerwowej, a teraz jest jedną z pierwszych osób z etatem na swoim roczniku. Robiąc dyplom “Czyż nie dobija się koni?” w reż. Wojtka Rodaka w weekendy przychodziła na próby do “Wegetarianki” w reż. Pawła Miśkiewicza. Pierwsze teatralne sukcesy osiągała w spektaklu Piotra M. Wacha, o którym też trochę rozmawiamy (znowu). Zapraszamy na podcast o początkach szkoły, o tym jak powstaje dyplom i jak jeden z wielu egzaminów może być kluczowy w karierze aktorskiej.

Rozmowę przeprowadziła Maria Różycka i Tomasz Pytko z Chodźże do teatru.

Zapraszamy na serię "Świeża krew. Nowe twarze krakowskiej sceny", w której będziemy spotykać się z aktorkami i aktorami dołączającymi do zespołów teatralnych w Krakowie. Na naszym kanale znajdziesz poprzednie nagrania z Michałem Badeńskim, Marcinem Mazurkiem i Bogumiłą Bajor.

Podcast realizowany jest przez Fundację Promocji Kultury i Sztuki Chodźże do teatru.

Mastering nagrania wykonał Oskar Twardy.

fot. Bartek Barczyk