چین از یک کشور فقیر، پرجمعیت و مبتلا به فلاکت و بیماری، با منابع معدنی سنتی و ذخایر نفتی محدود، بدون پس انداز مالی قابل توجه، به دومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شده است. طبق گزارش ها، این کشور در سال ۲۰۲۶ از مرز ۱۹ تریلیون دلار GDP عبور کرده که ۵۵ برابر اقتصاد ایران است. با وجود اینکه از نظر ذخایر معدنی در رتبه ششم جهان قرار دارد، وسعت آن حدود ۵ برابر ایران و جمعیتش ۱۶ برابر (۱۴۰۰ میلیون نفر در مقابل ۸۶ میلیون) است. برای درک بهتر، اگر ایران همان شرایط را داشت باید حدود ۲ تریلیون دلار GDP داشته باشد.

دولت چین حمایت های مالی، مقرراتی و غیرمالی عظیمی را به تولیدکنندگان داخلی، به ویژه در بخش های استراتژیک مانند خودروهای الکتریکی، باتری، پنل خورشیدی، نیمه رساناها، فولاد و ماشین آلات ارائه می دهد. این حمایت ها بسیار گسترده تر از استانداردهای غربی و OECD هستند و شامل فروش زمین ارزان، وام های ترجیحی و الزامات محلی سازی می شوند که گاهی برای اقتصادهای بازار آزاد غیررقابتی به نظر می رسند. این مزایا هزینه ها را کاهش داده، دسترسی به سرمایه را آسان کرده و رقابت قیمتی شدیدی در بازار جهانی ایجاد کرده است.

حمایت های انگیزشی شامل الزام شرکت ها به ارائه ماکتی از برنامه پنج ساله آینده شان برای دریافت معافیت های مالیاتی است. حمایت های لجستیکی نیز چشمگیر است؛ به طوری که ارتش مواد اولیه کارخانه ها را به صورت رایگان حمل می کند. یارانه های نقدی مستقیم، یارانه های تحقیق و توسعه (R&D)، وام های با بهره صفر یا پایین از بانک های دولتی، صندوق های راهبری دولتی و یارانه به صنایع بالادستی، از مهم ترین حمایت های مالی هستند که هزینه تمام شده را به شدت کاهش می دهند.

دولت با تخفیف های مالیاتی (مثلاً ۱۵٪ به جای ۲۵٪)، معافیت و بازپرداخت VAT برای صادرکنندگان، معافیت گمرکی واردات تجهیزات و مواد اولیه، و تخفیف های محلی بر اساس عملکرد صادراتی، فضای مناسبی برای رشد شرکت های فناور و صادراتی ایجاد کرده است. همچنین ارائه زمین رایگان یا بسیار ارزان در پارک های صنعتی، قیمت پایین انرژی، آب و سوخت برای کارخانه ها و تأمین مواد اولیه ارزان از بالادستی، مزیت رقابتی بزرگی برای تولیدکنندگان چینی ایجاد کرده است.

در بخش عملیات و مقرراتی، اولویت خریدهای دولتی از شرکت های داخلی، الزامات محلی سازی، محدودیت برای رقبای خارجی، حمایت از ادغام و انتقال فناوری، و ایجاد اکوسیستم کامل زنجیره تأمین با هماهنگی دولتی اجرا می شود. حمایت های منابع انسانی شامل یارانه اشتغال، آموزش نیروی کار، بیمه اعتباری صادراتی، جوایز صادراتی، حمایت از برند ملی و انعطاف پذیری مقرراتی برای شرکت های مورد حمایت است. این سیاست ها اغلب توسط دولت مرکزی و محلی با رقابت شدید بین استان ها هماهنگ می شوند.

هرچند این حمایت ها منجر به ظرفیت مازاد تولید (overcapacity)، قیمت های پایین صادراتی و تنش های تجاری با اروپا و آمریکا شده و گاهی مورد انتقاد WTO قرار گرفته، اما نشان دهنده اهمیت حمایت هدفمند دولتی از تولید است. متن در نهایت به ظرفیت های ایران اشاره کرده و تأکید می کند که با اراده جمعی، دانش و منابع طبیعی می توان به پیشرفت رسید. پادکست مدیروز نیز با هدف آگاهی بخشی و بررسی راهکارهای توسعه فردی و کسب وکاری تولید شده است.

هدف نهایی تیم ما در پادکست و وبسایت مدیروز ، این است که بتوانیم با توسعه خرد و دانش، کمک کوچکی به روند تفکر فردی و جمعی خودمان داشته باشیم. این کمک ها شاید بتواند افراد و کسب و کارها را در راستای مدیریت بحرانها و رسیدن به آرزوهای دیرینه شان، یعنی موفقیت و پایداری در شرایط سخت، یاری کند.

با هم این اپیزود جذاب را بشنویم…

راوی:

فرامرز عیب پوش

کارگردان:

سجاد نادری

سردیبر:

محمد میری

طراح و ادیتور:

زهرا قضواتی

همچنین می توانیم این پادکست را از وبسایت مدیروز به همراه آهنگ های آن «از اینجا» بشنویم و دانلود کنیم.