Sign up to save your podcasts
Or
Share Çift Yarık (9. Bölüm) - Ben Kimim? Cidden Soruyorum!
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
Çift Yarık (9. Bölüm) - Ben Kimim? Cidden Soruyorum!
İnsan hayatı boyunca birçok şey oluyor.
Bir meslek oluyor.
Bir role dönüşüyor.
Birilerinin çocuğu, partneri, çalışanı, “güçlü olanı” oluyor.
Ama bütün bunların arasında yavaş yavaş kendisine yabancılaşabiliyor.
Çünkü bazen insan, hayatta kalabilmek için öyle çok rol taşıyor ki…
en sonunda hangisinin gerçekten “kendisi” olduğunu unutuyor.
Bazı insanlar gerçekten kendileri gibi yaşamıyor.
Sadece kabul görecek bir versiyonlarını taşıyor.
Bir süre sonra insan;
olduğu kişiyle,
olması gereken kişi arasında sıkışıp kalıyor.
Gerçek benlik sessizleşiyor.
İdeal benlik büyüyor.
Sahte benlik ise hayatı yönetmeye başlıyor.
Ve dışarıdan her şey normal görünse bile,
insanın içinde tuhaf bir yabancılık hissi oluşuyor:
“Sanki yaşadığım hayat benim ama… yaşayan ben değilim.”
Bu bölümde;
kimliklerimizin arkasına neden saklandığımızı,
neden sürekli “daha iyi”, “daha başarılı”, “daha yeterli” biri olmaya çalıştığımızı,
ve insanın kendisinden uzaklaşınca neden derin bir boşluk hissettiğini konuşuyoruz.
Çünkü bazen mesele kendini bulmak değildir.
Önce, kendin olmayan şeyleri fark etmek gerekir.
Taktığımız maskeleri çıkarmak…
Başkalarının sesiyle kurduğumuz benliği susturup, içeride hâlâ konuşmayı bekleyen o “kendilikle” karşılaşmak gerekir.
Ve belki de hayatın en büyük cesareti şudur:
Kimsenin alkışlamadığı bir yerde bile…
kendin olarak kalabilmek.
View all episodes
By Mental Oluşum Derneğiİnsan hayatı boyunca birçok şey oluyor.
Bir meslek oluyor.
Bir role dönüşüyor.
Birilerinin çocuğu, partneri, çalışanı, “güçlü olanı” oluyor.
Ama bütün bunların arasında yavaş yavaş kendisine yabancılaşabiliyor.
Çünkü bazen insan, hayatta kalabilmek için öyle çok rol taşıyor ki…
en sonunda hangisinin gerçekten “kendisi” olduğunu unutuyor.
Bazı insanlar gerçekten kendileri gibi yaşamıyor.
Sadece kabul görecek bir versiyonlarını taşıyor.
Bir süre sonra insan;
olduğu kişiyle,
olması gereken kişi arasında sıkışıp kalıyor.
Gerçek benlik sessizleşiyor.
İdeal benlik büyüyor.
Sahte benlik ise hayatı yönetmeye başlıyor.
Ve dışarıdan her şey normal görünse bile,
insanın içinde tuhaf bir yabancılık hissi oluşuyor:
“Sanki yaşadığım hayat benim ama… yaşayan ben değilim.”
Bu bölümde;
kimliklerimizin arkasına neden saklandığımızı,
neden sürekli “daha iyi”, “daha başarılı”, “daha yeterli” biri olmaya çalıştığımızı,
ve insanın kendisinden uzaklaşınca neden derin bir boşluk hissettiğini konuşuyoruz.
Çünkü bazen mesele kendini bulmak değildir.
Önce, kendin olmayan şeyleri fark etmek gerekir.
Taktığımız maskeleri çıkarmak…
Başkalarının sesiyle kurduğumuz benliği susturup, içeride hâlâ konuşmayı bekleyen o “kendilikle” karşılaşmak gerekir.
Ve belki de hayatın en büyük cesareti şudur:
Kimsenin alkışlamadığı bir yerde bile…
kendin olarak kalabilmek.