คุณผู้ฟังเคยรู้สึกไหมครับ ว่าบางครั้ง ความเชื่อ ก็เป็นสิ่งที่มีพลังอำนาจมหาศาล มันสามารถขับเคลื่อนให้คนทำเรื่องยิ่งใหญ่...และในขณะเดียวกัน ก็สามารถผลักไสให้คนทำเรื่องที่น่าสยดสยองได้อย่างไม่น่าเชื่อ

.

ลองจินตนาการตามว่าวันนึง "คนกว่าพันคน…นั่งเรียงกันในเพิงกลางป่า กำแก้วน้ำผลไม้ในมือ แล้วดื่มพร้อมกัน เพียงไม่กี่นาทีเสียงพูดคุยก็เงียบลง" นี่คือเหตุการณ์ Jonestown Massacre ปี 1978 หนึ่งในคดีลัทธิที่สะเทือนโลก เมื่อผู้นำ Jim Jones พาผู้ติดตามกว่า 900 คน อัตวินิบาตกรรม ในประเทศกายอานา โดยเชื่อว่ามันคือหนทางสู่สวรรค์

.

โลกภาพยนตร์ก็หยิบยืมแนวคิดเรื่องความเชื่อที่น่าหวาดผวามาใช้เล่าเช่นกัน และใน Cine-Thought ถอดความคิดหนัง ตอนนี้เราจะมาดูว่าโลกภาพยนตร์ได้สะท้อนและเผยโศกนาฏกรรมจากความเชื่องมงายเหล่านี้ไปอย่างไรบ้างครับ กับ ลัทธิแปลกผ่านมิติภาพยนตร์

เชื่อว่าตอนเด็ก ๆ หลายคนทันยุคที่ยังมีหิ่งห้อยบินให้ดูตอนกลางคืน หรือ นกกระจิบที่เคยร้องอยู่ริมหน้าต่างบ้านเรา หรือ หน้าหนาวที่เคยหนาวกว่านี้เมื่อตอนเราเด็ก ๆ

.

โลกมันเปลี่ยนไปจริงไหมหรือแค่เราโตขึ้นแล้วแค่ไม่เห็นมันในแบบเดิม?

แล้วถ้าจริง ๆ โลกไม่ได้เป็นแค่ดาวหินที่ลอยอยู่เฉย ๆ แต่เป็นบางสิ่งบางอย่างที่เปลี่ยนไปตามเวลา และสภาพแวดล้อม หรือจริงๆแล้ว โลกคือสิ่งมีชีวิตมีความรู้สึกไม่ต่างกับเรากันนะ ?

.

Cine-Thought ถอดความคิดหนัง ตอนนี้ จะพาไปสำรวจว่า โลกในภาพยนตร์ มันเล่าอะไรกลับมาหาเราได้บ้าง เมื่อภาพยนตร์ไม่ได้แค่สร้างโลกขึ้นมาใหม่แต่บางเรื่องอาจทำให้เราตั้งคำถามกับโลกใบนี้ที่กำลังเปลี่ยนไปในทุก ๆ วัน

บางคนอาจนึกถึงต้มเลือดหมูจาก เฉิ่ม

บางคนอาจจะนึกถึง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปใส่ข้าว จากซีรีส์ สงครามส่งด่วน

บางคนอาจจะนึกถึง ซูชิ จาก Jiro Dream of Sushi

หลาย ๆ เรื่องอาหารเป็นทั้งตัวเด่น แต่บางเรื่อง อาหาร ก็เป็นตัวประกอบในซีนเท่านั้น แล้วทุกคนเคยคิดไหมว่าผู้กำกับเขาใส่ซีนกินข้าวธรรมดา ๆ นี่เข้ามาทำไม?

.

บางทีมันอาจจะไม่ใช่แค่ความหิวของตัวละคร หรือ เป็นการฆ่าเวลาระหว่างซีน แต่อาจจะเป็นความตั้งใจใช้อาหาร เป็นเครื่องมือบอกเล่าเรื่องราวบางอย่างที่ลึกซึ้งผ่านการกินข้าวมื้อนั้น มันทำให้อาหารในหนังมันเล่าเรื่องบางอย่าง หรือ มุมบางมุมที่ตัวละครไม่ได้พูดออกมา

.

Cine-Thought ถอดความคิดหนัง ตอนนี้จะพาไปสำรวจโลกอาหารในจักรวาลของภาพยนตร์

เคยคิดกันเล่น ๆ ไหมว่า...มนุษย์เรา มาไกลขนาดไหนแล้ว?

.

มีคนเคยลองเปรียบเทียบเอาไว้ว่า ถ้าจักรวาลมีอายุ 1 ปีเต็ม มนุษย์จะเพิ่งปรากฏใน ไม่กี่นาทีสุดท้ายของวันที่ 31 ธันวาคม และสิ่งที่เราเรียกว่าประวัติศาสตร์ ทั้ง พีระมิด, โรมัน, อินเตอร์เน็ต เทคโนโลยีต่างๆ จะอยู่ใน วินาทีสุดท้ายก่อนเที่ยงคืน เท่านั้น และแค่ไม่กี่วินาทีที่ มนุษย์ เกิดขึ้นมานั้น มีอะไรเกิดขึ้นเยอะสุด ๆ

.

วันนี้ใน Cine-Thought ถอดความคิดหนัง เราจะพาทุกคน กระโดดข้ามวิวัฒนาการ ย้อนกลับไปตั้งแต่ยุคลิงถือไม้ ไล่เรียงมาจนถึงยุคหุ่นยนต์ปัญญาประดิษฐ์ ผ่าน #โลกภาพยนตร์

ขอต้อนรับเข้าสู่ Cine-Thought ถอดความคิดหนัง พอดแคสต์ที่จะพาคุณ ต่อยอดความคิด ผ่านมิติภาพยนตร์ ที่ Cine-Thought เราเชื่อว่าภาพยนตร์ไม่ใช่แค่สื่อเพื่อความบันเทิง แต่คือกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนสังคม, คือบทเรียนประวัติศาสตร์ที่มีชีวิต, และเป็นสนามเด็กเล่นของปรัชญาที่ท้าทายความคิดของเราทุกคน

.

รายการของเราจึงไม่ใช่แค่ รีวิวหนัง ให้คะแนน หรือบอกว่าเรื่องไหนสนุกไม่สนุก แต่เราจะหยิบภาพยนตร์มาเป็นเหมือนวัตถุดิบตั้งต้น แล้วชวนคุณมา ‘ถอด’ เอาความคิดที่ซ่อนอยู่ข้างในออกมาคุยกัน ชวนคุณมองหนังผ่านแว่นของนักสังคมวิทยา, นักปรัชญา, และนักประวัติศาสตร์... ตั้งคำถามว่า ทำไมหนังไซไฟเรื่องนั้นถึงทำนายอนาคตได้แม่นยำ? โครงสร้างอำนาจในหนังแฟนตาซีสะท้อนอะไรในโลกแห่งความจริง? หรือปรัชญาเบื้องหลังการตัดสินใจของตัวร้าย แท้จริงแล้วมันบอกอะไรกับเราเกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์?