Aaron Sorkin to jedno z moich niewytłumaczalnych zauroczeń kinowych. Dowód na to, że sprawny język i lekkie pióro czasami wystarczą w świecie filmowo-serialowym. Wystarczyły też w The Trial of Chicago 7 , chociaż nie jest to najwybitniejszy film tego roku. Ale może to dlatego, że nie widziałem poprzednich sześciu części, hehe.

Gdyby Kafka tworzył w czasach i na terenie Związku Radzieckiego, ludzie mówiliby jak pełne potępienia dla komunizmu są jego książki. Niestety, są tylko oceną absurdu zwykłego życia. Zatem czy bohaterowie filmu Marka Lechkiego pt. "Interior" walczą z systemem trzeciofalowego kapitalizmu czy mierzą się z syzyfowym kuriozum codzienności?

Nie wiem. Reżyser też mi nie powiedział, ale mimo to była to fajna rozmowa. 

Festiwale wróciły. Nie mam czasu pisać opisów bo siedzę i chłonę filmy.

Tytuł najnowszego filmu Christophera Nolana jest palindromem, czyli jest tym samym od początku jak i od końca. Sam film palindromem nie jest, bo o wiele lepiej sprawdza się od tyłu - widzielibyśmy jak smutni i rozgoryczeni ludzie wchodzą do sali kinowej, żeby po 150 minutach wyjść podekscytowani i pełni oczekiwań.

Co, nie ma sensu ta analogia? To zupełnie tak jak Tenet.

Zgaduj zgadula, gdzie jest milion funtów, które rodzina Ingramów miała rzekomo wyłudzić od telewizji ITV oszukując podczas gry w brytyjskiej edycji Milionerów. W tym samym miejscu w którym zachwyty nad serialem Quiz, który jest świetny, ale nie zachwyca.

Jak mam odpocząć od polskiej polityki oglądając amerykańskie seriale, gdy oglądam serial-alegorię aktualnego stanu Zjednoczonej Prawicy w Polsce, a rolę główną gra Władysław Kosiniak-Kamysz? 

Pustka, marazm, dekadencja, do tego skrajny upał i wątpliwa moralność. Nie dziwota że najlepszym odzwierciedleniem lata we Wrocławiu jest serial noir osadzony w latach 30. w Los Angeles. I jeszcze prawnicza terminologia. Perry Mason z HBO to idealny serial na żmudne wakacje.