Ah, scena gier indie, czyli to co tygryski lubią najbardziej. Albo czasami nie wiedzą, że mogą to lubić najbardziej - ale przychodzimy z pomocą! Opowiemy nieco o scenie gier niezależnych i zdradzimy Wam swoich ulubieńców.

Na wstępie historia mrożąca krew w żyłach dla słuchaczy o mocnych nerwach (0:00).

Marysia opowiada o głośnym, netflixowym serialu (3:00).

Pokemony są super, Nexomony nie są tak super. Marysia pije wodę i prawie zapomniała to zakomunikować. No i gramy w kontynuację przygód chłopca i ojca (13:04).

Zaczynamy temat odcinka, czyli dyskutujemy o indykach. Podejmujemy próbę ich zdefiniowania (16:34).

Czy w ogóle możemy mówić o grach indie (19:33)?

The Game Awards jest trochę śmieszne (28:55).

Stardew Valley po tysiąckroć i polecajka książkowa (32:13).

Yoku’s Island Express, czyli fantastyczne połączenie metroidvanii i pinballa (33:04).

Children of Morta, 11 bit studios, Moonlighter i wsparcie dla zwierzaków (35:10).

Brzydki pixel art: Hotline Miami i ładny pixel art: Carrion (39:27).

Crypt of the NecroDancer czyli Kamil nie umie tańczyć (44:25).

Doki Doki Literature Club! - nie oceniaj gry po okładce, po prostu zagraj w ciemno (46:48)!

What Remains of Edith Finch jest symulatorem chodzenia w którym warto pochodzić (48:53).

Święty graal kanapowych coopów: Overcooked (50:10). I kilka innych alternatyw.

W stronę automatyzacji: Forager (53:19).

To by było na tyle - kilka słów na koniec. Uwaga, śmieszki i heheszki (55:00).

Więcej nas w tym miejscu: https://linktr.ee/couplemodeon

Miłego odsłuchu!

Zabieramy się za temat guilty pleasure, czyli zjawiska względnie powszechnego przy szeroko pojętym konsumowaniu popkultury.

Już na początku mamy pierwsze wyznanie: retro techniawy, które puszcza nam sąsiad w weekendy są spoko (0:00)!

Wreszcie udało nam się udało normalnie przywitać (0:50).

Kamil czuje się winny, że zarwał nockę z cudownym klasykiem. Poza tym inne różności (1:23).

Marysia opowiada o całkiem złym serialu, oczywiście wspominamy znowu o Poksach (4:34).

Żwawym krokiem przechodzimy do tematu odcinka. Staramy się zdefiniować to zjawisko (10:59).

Wymuszone picie wody (20:10).

Kwaśne żelki są gorsze od słonecznika (20:50).

Wstydliwa rzecz, którą Kamil robi w Empiku (22:22).

Nieskończona miłość do koloru różowego (25:22).

Najgorszy najlepszy serial świata (27:50).

Osobisty apel do sąsiada (34:26).

50 twarzy Greya czy The Last of Us (39:33).

Dziadowskie gry z łatwą platyną (46:33).

Chcemy więcej teen dram w grach video (49:17)!

Więcej nas w tym miejscu: https://linktr.ee/couplemodeon

Miłego odsłuchu!

To chyba dotychczas najdziwniej nazwany odcinek podcastu w ogóle! (13:15) Zastanawiamy się w nim kim lub czym byśmy byli, gdybyśmy byli:

Zadanie wcale niełatwe i musieliśmy się nieźle nagłówkować. Do zabawy i udzielania odpowiedzi zapraszamy również Was (w głowie, na kartce papieru, w poście na naszym Instagramie czy w komentarzu pod filmikiem na YouTube).

Wszelkie linki znajdziecie w tym miejscu:  https://linktr.ee/couplemodeon

Ponadto obowiązkowo nie zabrakło picia wody (18:06).

Jeśli chcecie posłuchać jak kot drapie w żwirku (0:00).

Opowiadamy o naszej ostatniej współpracy recenzenckiej i wspaniałym indyku: Dorfromantik (1:45)

Przedstawiamy również nasze pierwsze wrażenia z nowych Pokémonów (6:55).

Miłego odsłuchu!

Odrobina wysokiej kultury na początek: recytacja Marysi (0:00).

Marysia zgłasza nieprzygotowanie i gadamy znowu o polskich serialach (2:00).

Marysia się szybko napija wody (08:18).

Kamil mówi o TOEM, które bije na głowę New Pokémon Snap (9:00).

Temat odcinka: rozpoczynamy Pokémonowe pogaduchy (14:50). Kamil zapomniał o premierze nowej odsłony.

Jak się zaczęła nasza przygoda z Pokémonami. Jak to jest, że jest tak mało stworkowego merchu w Polsce (16:34)?

Nasze ulubiona gra z serii (24:24). Kamil chwali się dyplomem.

Które stworki lubimy najbardziej (29:24).

Szybki przegląd serii współcześnie - co tam słychać na Switchu (31:39)?

Czy zasługujemy na więcej i dlaczego (41:20)? Czy GameFreak w ogóle potrafi jeszcze zrobić dobrą grę?

Nasza wymarzona gra w serii (50:40).

Więcej nas na Instagramie i w tych miejscach.

Marysia bardzo chce się pochwalić co robiła w weekend (0:00).

Tym razem Kamil nie zapomniał się przywitać, a później krótko opowiada o przygodach pewnej wiedźmy i kota (0:55).

Marysia opowiada o świetnym, polskim serialu i dochodzimy do konkluzji, że warto się przeprosić z polską kinematografią. Jest tu też obligatoryjny moment, w którym Marysia pije wodę i przeprasza za to. Choć pije sok. Ale to też woda. Tak jakby. Swoją drogą dużo tu mówienia o wodzie (03:21).

Przechodzimy do tematu odcinka: rozmawiamy o Steam Decku, wplatając odpowiedzi na Wasze pytania zadane na Stories (20:30).

Od czegoś trzeba zacząć: pierwsze wrażenia (21:24).

Konsola czy komputer? (25:15).

Design i wygoda użytkowania (28:24). Kamil pokazuje swoją lupę z Game Boya, ale i tak tego nie zobaczycie.

UX i UI, czyli jak się korzysta z systemu (42:39). Najlepszy dashboard na świecie.

Biblioteka gier: system weryfikacji i wątek Cyberpunka (49:19). Tosia bawi się swoją zabawką.

Co jest większym śmietniskiem: Steam czy eShop (55:34)?

Emulacja, czyli proszę nie zabijać Nintendo (59:10). Tak się skupiliśmy na temacie, że zapomnieliśmy o streamingu. Jak z nim jest? Działa! Nawet bardzo dobrze!

Czy Steam Deck wygryzie Switcha i jaka jest jego przyszłość? (1:07:20).

Więcej nas na Instagramie i w tych miejscach.

Na wstępie warto zaznaczyć, że o produkcjach Supermassive rozmawiamy bez spoilerów z jednym wyjątkiem. Zaznaczamy to w tekście i w samej rozmowie.

Nasze nowe, super profesjonalne studio nagraniowe (0:00). Korzystamy z nowych mikrofonów i montaż okazał się trudny. Choć odcinek może być trudny w odsłuchu, treściowo jest naprawdę fajny. Obiecujemy, że będzie już tylko lepiej!

Kamil znowu zapomniał się przedstawić i Marysia stosuje reprymendę (albo nie) (1:26).

Gry, które ogrywa Marysia i atak paniki Kamila (2:21).

Przygoda Kamila w kosmosie i przedziwny glitch na koncie Steam Marysi (7:10).

Marysia pije wodę i za to przeprasza (11:47). Kamil też napił się wody, ale on za to nie przeprasza.

Temat odcinka, czyli nasze spojrzenie na produkcje wydawane przez Supermassive Games (12:40).

Wszystko co przed 2015 rokiem: popularne DLC, sieciowa sportówka, gra z Krzysiem Ibiszem i inne dziwactwa (14:45).

2015 rok i punkt zwrotny w karierze Supermassive: Until Dawn(19:40).

O spin-offach Until Dawn i nieco innej produkcji: Ukryty Plan (30:11).

Zaczyna się antologia, choć nieco bez szału: Man of Medan (34.29).

Kolejna część strasznych opowieści, tym razem naprawdę dobra: Little Hope (40:46).

Filozoficzna odsłona z wojennym wątkiem: House of Ashes (47:42).

Wybiegamy w przyszłość: The Devil in Me (54:57).

Prawie jak Until Dawn: The Quarry (57:08).

Soft Spoiler (1:00:46) i koniec (1:01:35).

Czy Supermassive Games doskoczy jeszcze do Until Dawn? (1:05:00).

Więcej nas na Instagramie i w tych miejscach.

Stare telefony, które mieliśmy. Zapraszamy. do kontaktu fanów Triuma (0:00).

Wszystko wygląda lepiej na Steam Decku i horror, którego tytułu nie pamiętamy (1:03).

Marysia pije wodę i za to przeprasza (3:23).

Znowu o Edgerunners i o najbardziej dziurawej grze na świecie (03:53).

Segway do tematu odcinka, czyli gier, które wspierają nas w ten jesienny, szaro-bury czas (7:36).

Najlepszy Harvest Moon, który nie jest Harvest Moonem i angażująca pętla powtarzalności (8:46).

Dziwna rekomendacja Kamila (15:16).

Wirtualna wyprawa w góry (16:46).

Zupełnie inny city builder (19:05).

Znowu fanatycy Forzy Horizon w akcji (25:08).

Aktywny wypoczynek ze smartfonem (26:48).

Ambiwalentne Simsy, czyli dlaczego wolimy budować i dekorować. Nostalgia talking (30:00).

Najlepsza seria do pogrania z młodszym graczem (33:20).

Magia kreacji i o tym, że ludzie tworzą imponujące rzeczy (36:12).

Niesamowita muzyczna platformówka (41:20).

Gra dla fanów przyborów papierniczych, która wciąga Cię (naprawdę) do swojego świata (43:16).

Musimy kończyć, bo nie będzie Zimniara Mode On. Kamil nie lubi pór roku (45:45).

Więcej nas na Instagramie i w tych miejscach.

Kamil zapomina się przywitać, opowiadamy jak było na grzybach. Wciąż jesteśmy na wsi i strasznie nam z tym dobrze (0:00).

Kamil jest w szoku, że gry na Steamie są takie tanie i o dziwo ogląda też serial bez Marysi (1:03).

Marysia pije wodę i za to przeprasza (1:50).

Marysia czyta sobie książkę, która zwie się jak piosenka, a oprócz tego mówimy o Cyberpunk: Edgerunners (2:51).

Zaczynamy temat odcinka, czyli wybieramy wirtualne światy w których moglibyśmy zamieszkać bądź niekoniecznie mielibyśmy na to chęć (5:49).

Miasto nocy (6:35).

Kotu nie podoba się podcast i chce wyskoczyć przez okno (07:15).

Tom Nook mógłby pracować w Arasace (9:05).

Świat w którym wszędzie wjedziesz samochodem (10:55).

Nieudany segway z Horizona do Horizona (13:30).

Depresyjne matki i nieobecni ojcowie (15:33).

Szkoła Magii i Czarodziejstwa w Płocku (19:00).

Nieetyczni podcasterzy zbierają na wyjazd do Nowej Zelandii (to jest żart) (21:30).

Batman nie jest zbyt miły, ale i tak byśmy go chętnie poznali (25:13).

Znowu wraca wątek grzybów (26:50).

Czy właśnie odkryliśmy początek życia na Ziemii (28:44)?

Jesteśmy NPCami (31:23).

PLANETA SERA (33:58)!

Topka naszych ulubionych miast w Polsce (36:05).

Jeden z dwunastu posiadaczy Wii U w kraju mówi o linii czasowej Zeldy. Termina i wyspa  Koholint trafiają do jednego worka zwanego Hyrule - co za ignorancja! (37:54).

Podsumowanie naszych wyborów i autoreklama (41:10).

Więcej nas na Instagramie i w tych miejscach.

Intro to może też być fajny teaser, więc o, już na start jest fajny teaser, a potem się witamy i rozważamy czy nasze powitanie jest poprawne (0:00). 

Wyrażamy nadzieję, że przygotowana przez nas zabawa będzie śmieszna (1:01). Warto wspomnieć, że jesteśmy na wsi, warunki są polowe i wszystko nam skrzypi.  

Ludzie, którzy jedzą Steam Decka (1:24). 

Gry, których Kamil nie skończył, a teraz je chyba skończy (3:10). 

Tytuł w który Marysia chciała zagrać od dłuższego czasu, ale w łóżku (4:00). 

Marysia pije wodę i za to przeprasza (7:17). 

Zaczynamy temat odcinka, czyli zgadywanki. Czytając sobie wzajemnie recenzje gier ze Steam, staramy się odgadnąć o jakiej grze mowa (7:30). 

Drobny rant o Sonic Forces (9:00). 

Runda 1: Rozgrzewkowa (10:00). 

Runda 2: Po dwie podpowiedzi. (11:16). 

Runda 3: Idzie nam za łatwo (14:20). 

Runda 4: Jakieś nici, jakieś konie i wada wymowy (15:18). 

Runda 5: Zaczyna się makabra i robi się trudniej (16:42) 

Runda 6: O więziach międzyludzkich i wzmacnianiu relacji + Najlepszy Batman ever (18:54). 

Runda 7: W ilu grach można kopać ludzi (20:42)? 

Runda 8: Obrażają Bethesdę (22:17). 

Runda 9: Ahaaa… Nie! + obligatoryjna rozmowa o kotach (24:04). 

Runda 10: Nie wiemy nic o Łodzi (26:30). 

Czy można przeklinać w podcastach (28:50)? 

Runda 11: Radioaktywny patyk i powracający motyw morderstwa (29:22). 

Runda 12: Naprawdę trudne pytania (31:30). 

Runda ostateczna: Murki i smoki plus pytania bonusowe (34:35). 

Najbardziej dramatyczne zakończenie podcastu (36:52).  

Więcej nas na Instagramie i w tych miejscach.

W premierowym odcinku mierzymy się z trudami nagrywania pierwszego odcinka (0:00) i opowiadamy co nieco o nas (0:32). 

Jak rasowi dydaktycy przedstawiamy rozkład jazdy zwany sylabusem (4:23). 

Kamil zdradza, że bardzo lubi mieć swoją bazę w grze (7:33). 

Zdradzamy też kto robi zdjęcia na naszym Instagramie (10:51). 

Marysia dzieli się swoimi wrażeniami z najlepszej gry o kotach (11:55). 

Marysia pije wodę i za to przeprasza (15:28). 

W końcu zaczynamy temat odcinka, czyli premiery, na które czekamy w tym roku (16:29). 

Kórliki i ekipa wąsacza chwytają za broń (18:09). 

Marysia nie lubi wiedźmy od Nintendo (20:21). 

Sonic forces me to play this game (24:48). 

Zupełnie nieoczekiwana premiera najgłośniejszego tytułu od niebieskich (26:56). 

Czy Supermassive w końcu przebije Until Dawn? (28:54). 

Kamil cieszy się, że Game Freak weźmie nasze pieniądze (31:23). 

Bardzo przemyślana lista rezerwowa (34:26).

Wielkie przeprosiny indyków (41:23).

Więcej nas na Instagramie i w tych miejscach.