Habang pauwi galing bakasyon, nagkamali ng liko ang isang magkasintahan patungo sa isang liblib na daan sa Aurora. Sa gitna ng makapal na gubat at katahimikan, may mga nilalang na nagmamasid sa kanilang bawat galaw. Ang simpleng pagkaligaw ay nauwi sa pakikipagtaguan sa mga nilalang na hindi dapat nakikita ng tao.

Sa Cavite, may mga diyos na hindi sinasamba sa simbahan kundi sa kagubatan. Kapag may pumasok nang walang pahintulot, babalik silang may kakaibang marka—paalala mula sa mga sinaunang nilalang na kailanman ay hindi nawala.

Isang matandang siga sa Tondo ang muling bumangon mula sa libingan matapos bastusin ang kanyang puntod. Ngayon, bawat sulok ng kalsada ay may mata na nagbabantay—at ang sinumang sumuway sa Hari ng Tondo ay hindi na muling makikita.

Masaya sana ang bagong simula ng mag-asawang lumipat sa Las Piñas, hanggang sa mapansin nilang may mga matang nakamasid sa kanila tuwing gabi. Lalong lumala ang takot nang malaman nilang ang dating nakatira sa bahay ay hindi pa pala umaalis.

Magandang lokasyon, murang renta, at tila perpektong bagong simula—ngunit sa likod ng bawat pintuan ng apartment ay mga sigaw na hindi mo maririnig kung ayaw mong madamay. Sa Paco, ang bawat gabi ay may tenant na matagal nang patay.

Isang lihim na pamilihan sa gitna ng gabi ang nagbebenta ng mga kakaibang bagay—mga anting-anting, parte ng katawan ng aswang, at sumpang hindi mo dapat hawakan. Ngunit isang mamimili ang lumabag sa patakaran, at ngayon siya ang bagong produkto ng itim na merkado.

Isang lalaki ang sinubukang ligawan at pakasalan ang babaeng kanyang minamahal, ngunit hindi niya alam na ang pamilya nito ay hindi tao. Sa gabing dapat sana’y pamamanhikan, nagsimula ang pinakamadugong salu-salo sa kanyang buhay.

Isang grupo ng magbabarkada ang nag-road trip papunta sa bundok ng General Nakar. Ngunit matapos silang magkamali ng liko, napadpad sila sa baryong hindi nakatala sa mapa—isang lugar na hindi na nila mararating muli bilang tao.

Sa bawat tindahan sa palengke, may isang misteryosong suki na laging bumibili ng kalamansi tuwing dapit-hapon. Tahimik siya, walang imik, at palaging nakasuot ng lumang damit. Ngunit nang minsang sundan siya ng isang tindera pauwi, natuklasan niyang hindi ito ordinaryong mamimili—dahil ang kalamansi ay hindi niya niluluto, kundi ginagamit sa mga ritwal ng kadiliman.

Sa gitna ng dagat ng Samar, may alamat tungkol sa isang gintong isla na lumilitaw lamang tuwing kabilugan ng buwan. Ayon sa mga mangingisda, sinumang makakita nito ay maaaring yumaman—ngunit bihira ang nakababalik. Nang subukan ng ilang kalalakihan na hanapin ito, natuklasan nila na ang kayamanang hinahangad ay may kapalit na buhay.