Beşiktaş operasyonunun ardından CHP’den yol haritası: İktidarın asıl derdi İstanbul

Kadın cinayetleriyle ilgili anketin sonuçları Meclis’te paylaşıldı: Sorun yetersiz eğitim

Cumhurbaşkanından İmralı sürecine ilişkin dikkat çeken açıklama: Heyetin temasları iyi geçiyor

İYİ Parti Genel Başkanı Müsavat Dervişoğlu’ndan iktidara sert İmralı süreci tepkisi: Yeni ortak teröristbaşı

Tekin mülakatı savundu

Miras kavgası büyüyen Menzil cemaatinin üyeleri, konut ihlalinden de karakolluk oldu: Faizle kira istediler

Blinken, bölgede Filistin Yönetimi öncülüğünde bir idare kurulmasını önerdi: ABD’den Gazze planı

‘SMO orduya entegre edilecek’

2024’te bütçe geliri 8.7 trilyon TL, gider 10.8 trilyon TL ve açık 2.1 trilyon TL oldu: Faize 1.3 trilyon TL gitti

Ekonomik kriz için yurttaştan ‘sabır’ isteyen iktidar ‘itibardan tasarruf’ etmedi: Saray saltanatı

Tüm Emek Der Başkanı Çalışkan, biten emekliler yılı ‘ayrıcalıklar’ını yorumladı: Zaten faydalanamadık

Pera’da Âsım Arsoy eserleri

Grammy ödüllü Krall, İstanbul’da

Metin Öztürk: Sermaye artırımından gelen parayla Bankalar Birliği’nden çıkıyoruz

* Bu podcast yayınları, Cumhuriyet gazetesinden derlenen haberlerin yapay zeka tarafından seslendirilmesiyle oluşturulmuştur. Güncel haberler için cumhuriyet.com.tr adresini ziyaret edebilirsiniz.

Mehmet Şimşek emrindeki 300 emekçinin ölümünü engellemeyi düşünüyor mu? Bu nasıl bir soru, demeyin. Okuyun. 6 Şubat depremlerinin yıldönümü yaklaşıyor. Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek de birkaç gün önce şöyle bir mesaj paylaştı: “Deprem yaralarını sarmak için bütçedeki tüm imkânlarımızı seferber ediyoruz, bölgedeki işletmeleri desteklemeyi sürdürüyoruz.” Ne güzel, az bile yapılıyor. Lakin artık biliyoruz ki on binlerce canımız aslında rant cinayetlerine ve vicdansızlığa kurban gitti. Peki... Herkesin emin olduğu bir gerçek daha var: İstanbul’da belki şu an belki de yarın büyük bir deprem olabilir. Ve o depremde ölmesi beklenenlerin sayısını düşünmek bile ağır geliyor. Sözü şuraya getireceğim. Darphane’yi bilirsiniz. Hazine ve Maliye Bakanlığı’na bağlı ve “para basımı” misyonundan dolayı da ülke varlığını temsil eden en kritik kuruluşlardan biri. İşte merkezi İstanbul’da olan Darphane iki ayrı ilçedeki binada hizmet veriyor: Beşiktaş ve Kartal. Kartal’daki eski Tekel fabrikasının olduğu arazide 2012’den beri yer alan binada kimlik kartından pasaporta, ehliyetten aile cüzdanına kadar birçok belge basılıyor. Sadece 2024 yılında, “değerli kâğıt” diye adlandırılan bu belgelerden Kartal’daki Darphane binasında 36 milyon 321 bin 948 adet basıldığını söylersem nasıl hizmet verdiği anlaşılır. Şimdi gelelim hayati meseleye. Öğrendim ki... Kartal’daki Darphane binasının depreme dayanıklı olup olmadığı test edilmek istenmiş. Zira çıplak gözle de bina kolonlarındaki çürükler belli oluyormuş. Nihayetinde karot yani bina betonundan parçalar alınıp incelenmiş. Ve sonuç raporunda, Darphane binasının maalesef ki depreme dayanıksız olduğu ortaya çıkmış. Daha da acısı... Bu tespitin üzerinden ciddi bir zaman geçse de ne yapılacağına karar verilmemiş. “Belki iki yıl içinde başka binaya taşınılır” söylentileri kurum içinde konuşuluyormuş. Maalesef ki görüştüğüm Darphane yetkilileri de bu bilgileri teyit etti. Bir yetkiliden şu sözleri duydum: “Kartal’daki binayla ilgili farklı projelerimiz var. Ne yapacağımız konusunda karar vermeye çalışıyoruz. Ancak somut bir gelişme ve kararımız yok maalesef henüz. Şu an değerlendirme aşamasındayız. Biliyorsunuz ki kamuda her zaman hızlı ilerlemiyor bu işler. Birçok süreci var. Nasıl çözüleceğine dair fikirler üretiliyor. Doğru yöntem hangisi, ona bakılıyor. Oluşacak sonuca göre yönetimin bir karar vermesi gerekiyor. Tabii ki de riski var. Biz zaten riski gözettiğimiz için bu çabaya giriştik.” Özetle... “Milli” kelimesini ağzından düşürmeyenler ülkenin en milli kurumlarından birini bürokrasiye kurban ediyor. Ve bilmezler mi ki o çürük Darphane binasında bugün yaklaşık 300 memur ve işçi çalışıyor. Yani yenidoğan insanların kimliğini basarken bile ölüm bekleniyor. Gerisini siz düşünün.

Pazartesi gününden itibaren İstanbul belediyelerinden biri daha hedefte. Beşiktaş Belediyesi. Bu yeni gelişme, beni daha da yakından ilgilendiriyor. Çünkü, Beşiktaş Belediyesi’ne bağlı mahallelerden birinde oturuyorum. Ayrıca uzun yıllar önceki, gençlik yıllarımda Ankara’da üye olduğum CHP’nin Çankaya ilçesindeki kaydım da İstanbul’a taşındığımdan sonra, artık Beşiktaş’ta. Bu durumda, seçmen olarak pazartesi günümün büyük kısmı, konuyla ilgili yerlerde geçti: İstanbul’da Beşiktaş Belediyesi’nin önünde ve içinde. CHP Beşiktaş İlçe Örgütü’nün binasında ve Zübeyde Hanım Kütür Merkezi’nde. Pazartesi günü sabah 5’ten itibaren, gazetelerdeki arkadaşlarımın artık “Alacakaranlık operasyonu” (Mustafa BalbayCumhuriyet), “Şafak gözaltısı” (Sözcü’nün manşeti) gibi adlarla tanımladığı eylemlerden biri daha yapılmış. Beşiktaş Belediyesi’nin değerli başkanı Rıza Akpolat, sabahın 5’inde, 5.30’unda evinde aranmış. Sonra Balıkesir’de olduğu, hasta yatağındaki babasını ziyaret için oraya gittiği anlaşılınca, Balıkesir’de aranmış, İstanbul’a dönmek üzere yola çıkarılmış. İstanbul Emniyeti’nde ifadesi alınacakmış. Sonrası daha belli değilmiş. İstanbul’daki soruşturma belki biraz uzun sürebilirmiş. Çoğu CHP’li olan ama bir kısmı da siyasette faal olmasa bile o gelişmeden çok rahatsızlık duydukları belli olan birçok kişiyle rastlaştım. Ayaküstü görüştüm. Şu izlenimi edindim: Bu ve benzeri gelişmelere tepkiler, giderek artıyor. “Alacakaranlık operasyonları”na paralel olarak artan ekonomik ve sosyal sorunlar da bunlara eklenince “hayatından memnun olan”a rastlamak mümkün değil. Bu kısa görüşmelere her şeyi sığdırmak çok güç. Fakat gene de herkesin, dış tehlikelerden sağlık alanındaki olaylara, laiklikten uzaklaşmanın düşündürücü örneklerine, eğitimdeki sorunlara kadar pek çok konu var, pek çok kişinin gündeminde.

Dünkü salı günü ise benim “yazı yazma günüm”dü. Yakınlarım bilir, salı günleri beni pek aramazlar. Çünkü “haftada bir” de olsa uzun yıllar boyunca aşağı yukarı her gün yazmaya veya gazeteci olarak haber, röportaj, belgesel hazırlamak gibi benzeri işlerle uğraşmaya alışmış kişiler için bu, zamanla, vazgeçilemez bir alışkanlık haline geliyor. Rahmetli Çetin Altan, “Bu durum için ben yazı yazmadığım zamanlar (veya hapis ve yasaklılık günleri gibi “yazamadığım” zamanlar) için kendimi sabahları dişimi fırçalamamış gibi rahatsız oluyorum” derdi.

Haklıydı tabii. Ama ülkemizin bu zamanında bir başka durum var. Bir kere daha belirtmiştim, yazma imkânınız olsa da bazen bugünkü gibi insanın yazılması gerektiğine inandığı o kadar çok konu karşısında kalıyorsunuz ki sütununuzda bunların hangisine öncelik vereceğinize ve yeteri kadar yazabileceğinize kolay kolay karar veremiyorsunuz. Bugünlerdeki durumda o seçimi yapmak giderek daha da güçleşiyor. Örneği işte son olay. Beşiktaş’taki “şafak operasyonu” sırasında rastlayıp da görüşme fırsatı bulduğum dostlarımın işaret ettiği sorunların çoğu, bana, üzerinde durulması ve sık sık hatırlatılması gereken konular gibi geliyor. Tabii, o sorunlara değinebilme imkânına sahip olan gazetelerin, televizyonların sayısının azlığı dolayısıyla o yayın organlarında çalışan meslektaşlarımızın o konuların hepsine yeterli yer bulmaları da güçleşiyor. Ama gene de şunu unutmamak gerekir: Bugünkü o pek çok sorunun hızla azalmasını ve ülkemizin yeniden, demokrasinin, adaletin, sağlıklı bir ekonomik ve sosyal düzenin gereklerini hızla yerine getirecek bir yönetime kavuşmasını sağlayacak yeni bir seçim zamanı giderek yaklaşıyor. Onu önlemeyi bugünkü iktidar güçleri başaramaz. Çünkü her yerde görülüyor: Milletimizin büyük kısmı, tüm engellemelere rağmen artık tüm gerçekleri görüyor. 

CHP, iktidarın belediye operasyonlarına karşı kartını çekti: Erken seçim için son çağrı

Kadın dernekleri ‘en az üç çocuk’ diyen iktidara tepki gösterdi: Önce kadını yaşat

Sanık Sarı’nın avukatı mahkeme salonundan polis zoruyla atıldı: Yenidoğan davası karıştı

Zübeyde Hanım ölümünün 102. yıldönümünde anıldı

Savcının da engelleyemediğinin ileri sürüldüğü tartışma taşlı, sopalı kavgaya dönüştü: Menzil’de cami baskını

Hamas’ın görüşmelerde son aşamaya gelinen ateşkes anlaşmasını kabul ettiği öne sürüldü: Gazze’de umutlu bekleyiş

Rusya-ABD pazarlığına TürkAkım dahil olabilir

İktidar 150 bin TL’lik ‘evlilik desteği’ açıkladı ama evlenmenin maliyeti bir milyon TL: Yardım devede kulak

Bedia Ener Öztep yaşamını yitirdi

Ayvalık’ta ‘Kış Festivali’

Beşiktaş Başkanı, teknik direktör konusunda dikkatli olup hata yapmak istemiyor: Adalı yoğun mesaide

Sarı-Lacivertliler, E.Frankfurt’tan 25 yaşındaki Tuta’yı transfer ediyor: F.Bahçe stoperini buldu

* Bu podcast yayınları, Cumhuriyet gazetesinden derlenen haberlerin yapay zeka tarafından seslendirilmesiyle oluşturulmuştur. Güncel haberler için cumhuriyet.com.tr adresini ziyaret edebilirsiniz.

Son bir aydır yazdığım miras yolsuzluğu ve davalarına yönelik şimdilik virgül koyup bu konu hakkındaki gelişmeleri takip edeceğim. Son dosyamız Sevinç Namık Arkun ve eşi Ursula Balzer ile ilgili. Arkun ve Balzer 2007 yılında vefat ediyorlar. Geriye mirasçı olarak çocukları Erol Arkun kalıyor ve İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin kararı ile de sabit hale geliyor. Erol Arkun da 2017 yılında bekâr ve çocuksuz olarak vefat ediyor. Ve yazılarımda bahsettiğim Makedonya merkezli miras avcıları harekete geçiyor. Ve ne hikmetse yine miras davasını Edirne’de açıyorlar. 2019 yılında (bir önceki yazımda da yazdığım) avukat, Makedon vatandaşı Melek Ali adına Edirne Sulh Hukuk Mahkemesine başvuruyor. Diyor ki, “Melek Ali’nin annesi Hilmiye Feyzullahu 1963 yılında Sevinç Namık Arkun ile evlenmişti. Bu evlilikten de Melek Ali dünyaya geldi, sonra boşandılar. Sevinç Namık Bey annesinin ismi olan Melek ismini koydu müvekkilime. Bu nedenle müvekkilimi mirasçı olarak tespit edin.” Akıllarınca bu söylediklerinin aksini iddia edecek kimse kalmadığı için mirasa konabileceklerini düşünüyorlar. Mahkemeye de Makedonya’dan alınmış belgelerini sunuyorlar. Başvurudan 8 gün sonra mahkeme Melek Ali’yi mirasçı olarak tespit ediyor ve veraset ilamı yapıyor. Sonrasında da Melek Ali adlı kişi Mahir Babaoğlu’nu vekil olarak atıyor. Bu kişi önceki yazımda da vardı. Mahir Babaoğlu hemen Erol Arkun’a kalan malları satmaya koyuluyor. İzmir Buca Kaynaklar köyündeki ve İnönü Mahallesindeki taşınmazları satmak için kolları sıvıyor. İnönü Mahallesi’ndeki taşınmazların satışı için alıcıları ayarlıyor ve satışı yapmak için Buca Tapu Müdürlüğü’ne başvuruyor. Tapu Müdürü Erol Arkun’un herhangi bir mirasçısı olmadığı bilgisini önceden aldığı için sözde mirasçıların satış başvurusu yapacağı istihbaratını da öğrenmiş. Akıllı, namuslu bir devlet memuru haliyle süreci bozuyor. Kaymakamlık vasıtası ile Edirne 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nden de mirasçılık belgesinin dayanak belgelerini istiyor. Mahkemeden gelen evraklar ile araştırmalar yapıyor. Hatta Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü müfettişleri vasıtası ile Makedonya Cumhuriyeti Ankara Büyükelçiliği’nden yardım isteniyor. Makedonya Büyükelçiliği de araya bürokrasiyi sokmadan hemen resmi cevap vermiş ve Melek Ali adlı kişinin nüfus bilgilerini dökmüş. Neticede de mahkemeye sunulan nüfus bilgilerinin sahte olduğu ortaya çıkmış. Bunun üzerine Melek Ali’nin temsilcisi Mahir Babaoğlu’na satış için gün verilmiş. Alıcı ve satıcılar işlemleri yaparken polis suçüstü yapmış. Hatta şüpheliler ifade verirken nüfus dairesinden bir kişi ısrarla şüphelileri aramış. Polis o kişiyi de gözaltına almış. Şüpheli ile telefon mesajlarında da kimlik bilgileri ve nüfus bilgileri verdiği ortaya çıkmış. Savcılık olaya el koymuş tabiki şüpheliler kıskıvrak yakalanmış ve taşınmazlar olması gerektiği gibi Hazine’ye kalmış. Tek bu mu var sanıyorsunuz yüzlerce buna benzer olay var. Müfettişler bu olayları tespit ediyor. Bildiriyor. Buca örneğindeki gibi olmuyor.

Ama burada sorulması gereken sorular var. Mesela bu ele geçirilen taşınmazlar kimlere hangi emlak ve danışmanlık şirketlerine satılmış? Bu kişilerin mal varlıkları ne kadar artmış? Nasıl onca davadan işlemden sonra nasıl bir iki gün içerisinde alıcı bulabilmişler? Bu şekilde usulsüz işleri yapan avukatlar nasıl olur da halen yargılanmıyorlar? Önceki yazımda ismi geçenler başka dosyalarda da karşımıza çıkıyor. Yöntemleri belli. Mirasçısız ölen kişileri tapu ve nüfus kaynakları ile tespit edip bilgileri alıyorlar. Sonra yurtdışından benzer isimleri veya sahte evraklar hazırladıkları kişileri akraba gibi gösteriyorlar. Mahkemeler, tercüme büroları, noterler hep aynı oluyor. Bu yapılanlar tespit ediliyor müfettişler raporlar yazıyorlar ama bu raporlar bir türlü savcılıklara intikal etmiyor, savcılıklara intikal edenler ilerlemiyor. Olacağı ben size şimdiden yazıyorum. Bu kişiler benden şikâyetçi olacaklar ve savcı beni çağıracak. Tüm belgeleri vereceğim, yüksek ihtimalle bana dava açılacak.

Güne Beşiktaş Belediyesi’ne düzenlenen alacakaranlık operasyonu ile başladık. Yeni hiçbir şey yok!

1- Dosya zanlılardan ve avukatlarından bile gizli!

2- Suçlama, içine her şeyin konabileceği bir çerçevede!

3- Operasyon sabaha karşı gün doğmadan!

4- Hedef muhalefet belediyesi!

5- Sanki suçüstü bir baskın yapılıyormuş gibi yurttaşı tedirgin edecek bir dehşet kuşatması!

6- Tek açıklama iktidar savcısından!

Görünen durum bu. Böylesi operasyonlarla varılmak istenen yer belli; AKP’nin seçeneksizliğini halka dayatmak! İktidarı kaybetme olasılığı ortaya çıktıkça gaddarlaşıyorlar, gaddarlaştıkça kaybetme olasılıkları artıyor! Artık bu aşamadan sonrası iktidara alternatif olan partinin, muhalefet etmeyi bırakıp iktidara gelmeyi halkın yüreğine nakşetmesidir!

Genel girişin ardından gelinen noktanın ayrıntılarına geçelim. Genel iktidar yerel iktidara karşı savaş açmış durumda. Akıl tutulması diye buna denir. Bugüne kadar Covid19 salgınında belediyelerin yardım paralarına el koymaktan kreş yapmasını yasaklamaya kadar doğrudan milletin zarar göreceği hiçbir densizlikten kaçınmayan iktidar artık çareyi, hukuku güdümlü mermi haline getirmekte buldu. Bu silahı kullanmasını bilen savcılar eliyle çekinmeden tetiğe basıyorlar. Yara alan demokrasi! Bu yöntemin en vahşisi seçimlere kısa süre kala 2 Mayıs 2011’de İzmir Büyükşehir Belediyesi’ne uygulanmıştı. Başkan Aziz Kocaoğlu “çete lideriydi”. 130 sanıklı davada yüzlerce yıl hapis isteniyordu. 22 Şubat 2017’de Kocaoğlu ve diğer sanıklar bütün suçlardan beraat etti. Kocaoğlu o gün, “Bir özür bekliyorum” demişti ama bu kadar hukuk özürlü bir iktidardan bu çok yüksek beklentiydi. Beşiktaş Belediyesi’ne yönelik operasyonda “İhale yolsuzluğu var” diyorsunuz, dosyayı kamuoyundan, zanlılardan ve avukatlardan gizliyorsunuz. Dün sabaha karşı ihale vardı da ihale salonunu mu bastınız? Bu olmadığına göre şu görünüyor: Henüz kimi neyle, nasıl suçlayacaklarını bilmiyorlar, operasyonun devamında duruma bakıp suçu oluşturacaklar! İstanbul’da ve Ankara’da göreve gelen CHP’li belediye başkanları önceki dönemler için belgeleriyle birlikte hazırladıkları dosyaları yargıya ulaştırmak istediler. Kendileri herhangi bir suçlamada bulunmadılar, sadece yargının karar vermesi için dosya hazırladılar. İktidar bunlara el koyup sümen altı etti. Şimdi mevcut belediye başkanları için suç üretmeye çalışıyorlar. Kimse dokunulmaz değildir. Elbet belediye başkanları da dahil. Ancak uygulanan yöntem bir hukuk operasyonu değil, siyasal linçtir.

İstanbul’da Esenyurt ve Beşiktaş’ın seçilmesi akla şunları da getiriyor: Esenyurt Belediye başkanlığına Prof. Ahmet Özer’in aday gösterilmesi İmamoğlu’nun İstanbul’u büyük bir farkla almasında önemli etken olmuştu. Özer iki buçuk aydır tutuklu, ortada iddianame yok! CHP’de 4-5 Kasım 2023’teki kurultayda genel başkan değişikliğine giden süreçte kırılma noktası İstanbul il kongresiydi. Kongreyi 310’a karşı 342 oyla İmamoğlu’nun desteklediği Özgür Çelik kazandı. Böylece İstanbul’un 196 delegesinin büyük bölümü değişimden yana belirlendi. Kongrede Beşiktaş Belediye Başkanı Rıza Akpolat’ın Kılıçdaroğlu’ndan yana olması beklenirken kritik bir eşikte saf değiştirdi. Ahmet Özer, İmamoğlu’nun İstanbul’u farklı almasında; Rıza Akpolat, Özgür Özel’in genel başkan olmasında kritik paya sahip. İktidarın alacakaranlık operasyonları için söylenecek son söz şu olabilir: Zulmünüz artsın! Anadolu insanı bu sözü söyledikten sonra şöyle devam eder: Zulüm ile abat olanın sonu berbat olur!

CHP’li belediye başkanı Rıza Akpolat’a ‘yolsuzluk’ soruşturması nedeniyle şafak baskını: Beşiktaş’a operasyon

Köprü, otoyol, tren ücretlerinde devasa artışa gidildi: Zam yağmuru

CHP Lideri Özel ve İBB Başkanı İmamoğlu’ndan tepki: Cesaretliysen sandığı getir

93 milyonluk ödeme: Mühürlenen santrala teşvik

Barzani’nin temsilcisinin terör örgütü SDG ve ENKS ile görüşmek için Suriye’ye gittiği iddia edildi: ‘Kürtler’de birlik arayışı

Rusya: TürkAkım’a saldırı engellendi

Emekçi bastırıyor

Onat Kutlar Beyoğlu’nda anıldı: Yaşamı şenliğe dönüştüren bir insandı

Salt Araştırma Fonları’na başvuru zamanı başladı

Sarı-Lacivertliler, Konya’yı deplasmanda 3-2 yenip zirve takibini sürdürdü: F. Bahçe söktü aldı

İşte G.Saray’ın İlkay’a teklifi

* Bu podcast yayınları, Cumhuriyet gazetesinden derlenen haberlerin yapay zeka tarafından seslendirilmesiyle oluşturulmuştur. Güncel haberler için cumhuriyet.com.tr adresini ziyaret edebilirsiniz.

Deprem yok, savaş yok, salgın yok. Ama babalar çocuklarını gömüyor. Aylarca bu köşede yazdım. Defalarca “Mülakat düzeni ülkeyi felakete götürüyor” dedim. Bir çözüm bulacaklarına bıyığı yeni terlemiş çocuklarla uğraştılar. Sonunda Türkiye intihar haberleriyle sarsılınca resmi açıklamaların gölgesine sığındılar. Önümde iki gencin iki ayrı hikâyesi duruyor… İlki avukat Mert Akdoğan. Hayali savcı olmaktı. Hukuk fakültesini başarıyla bitirdi. Yetmedi, hâkimlik savcılık sınavına çalıştı. Yazılı sınavda Türkiye derecesi yapıp 115. oldu. Gelgelelim, geçen aylarda girdiği mülakatta anlayamadığı şekilde elendi. İntihara giden süreç böyle başladı. Dün, acılı baba Tufan Akdoğan’ı aradım. Oğlunun yaşadıklarına isyan ediyordu: “55 yaşındayım. Bıktım torpilden. Bu işin partisi, ideolojisi yok. Oğlum hâkimlik sınavında derece yaptı. Mülakatta elenince bunalıma girdi. İstanbul’da bir hukuk bürosunda birkaç ay önce işe başladı. Dertlerini pek anlatmazdı. İşyerindeki arkadaşlarından öğrendiğimize göre orada da işleri yolunda gitmemiş, istifa etmiş. O gün halı saha maçı varmış, gitmemiş, canına kıymış.”

İkincisi Adana Adliyesi’nde intihar eden savcı adayı Mithat Can Yaman. Evet, Yaman mülakatı geçti, savcı adayı oldu. Ancak stajda baskı gördüğü gerekçesiyle intihar etti. Meseleyi her iki taraftan inceledim. Hayır, Yaman muhalif biri değil. Yolladığı bir mesajda kendisini şöyle tanıtıyor: “Hâkim savcılığa geçmeden önce iki buçuk sene kadar gerek MHP’de, gerek Türk Hukuk Enstitüsü’nde, gerek TÜGVA’da çeşitli görevlerde bulundum. İster istemez siyasilerle içli dışlı oldum. Instagram hesabımda AK Parti’mizin il başkanıyla ya da MHP il başkanımızla fotoğraflar paylaştım.” Yaman, intihar öncesinde resmi bir şikayet başvurusunda bulunmamış. Ancak mentör savcı Salih Ümit Yücel’le, başsavcı Bilal Gümüş’le, komisyon başkanı Mehmet Ali Çolak’la konuşmuş. Ayrıca Adana Ülkü Ocakları Başkanına ve Adana MHP il başkanına şikâyet etmiş. Sosyal medya üzerinden de kimi siyasetçilere ve gazetecilere sorunlarını aktarmış.

Bir de ses kaydı var. Savcı adayı Yaman, kendisiyle ilgilenen mentör savcı Salih Ümit Yücel’le görüşürken gizli bir ses kaydı almış. Orada kabul etmek istemediği görevi anlatıyor. Özetle, stajyerler arasında, eğitim için, kurgusal bir dava ortamı yaratılıyor. Herkes bir rolü üstleniyor. Kimi hâkim, kimi savcı, kimi avukat oluyor. Mithat Can Yaman’a avukat rolü verilmiş. Yaman bu rolü beğenmemiş, oynamak istememiş, itiraz etmiş. Ses kaydında Yücel, dakikalarca şikâyeti dinliyor. Yaman, koordinatör hâkim Mustafa Çelik’e hakaret ettiğinde devreye giriyor. “Sakin ol, öyle konuşma. Meslektaşımız o bizim, büyüğün. Gelmiyorsun adliyeye, biliyorum. Seni sosyal medyada da takip ediyorum. Yok AKP il başkanı yok MHP il başkanı ile paylaşımlar. Yakışıyor mu bir savcıya? Savcının siyasetle işi olmaz oğlum. İsterse babası olsun fotoğraf atmaz, yakışmaz. Yanlış yoldasın. Her ay 60 bin lira yatıyor mu hesabına? Ayıp ayıp olmaz.”

Mentör savcı Yücel, konuşma boyunca, savcı adayı Yaman’a, aslında dikkate alması gereken önemli uyarılarda bulunuyor. Siyasetçilerle fotoğraf paylaşmak yerine adliyeye gelmesini, meslektaşlarına hakaretsiz bir dil kullanmasını tavsiye ediyor. Keşke nasihatleri dinleseydi. Hayır, hemen gencecik bir çocuğa kızmayın. Zira genç savcı adayının sağlık geçmişine bakıldığında 2013’ten beri çeşitli psikolojik sorunlarla boğuştuğu, ağır psikoloji ilaçları kullandığı, kendisine son olarak “obsesif kompulsif bozukluk” tanısı konduğu görülüyor. Belli ki savcı adaylığı psikolojisini daha da yıpratmış. Söylemek istediğim şu: Eğer Mithat Can Yaman’a, başından, savcılığa uygun olmadığı anlatılsaydı, eğer devlet siyaset kriteri yerine objektif kriterler koysaydı gencecik bir savcı adayı intihar etmeyecekti. İş yine gelip mülakata dayanıyor. İşin ilginç yanı… Savcı adayı Mithat Can Yaman, daha önce mülakatta elenmiş.

***

Yazının uzun haline cumhuriyet.com.tr adresinden ulaşabilirsiniz.

“Kartlar yeniden karılıyor” klişesi çoğumuzun aklına Ortadoğu’yu getirir. “Yeniden” vurgusu umutla birlikte aynı zamanda acı bir döngünün de ifadesidir. “Oyun” hiç bitmeyecek gibidir. Gözler iktidar cephesinin açtığı “Kürt kartına” ilişkin gelişmelerin nereye evrileceğinde. Süreci sadece Türkiye üzerinden okumak yetersiz kalır, gelişmeleri küresel satrancın Ortadoğu ve Akdeniz’e yansımalarıyla da değerlendirmek gerek. Gerçekçi olursak “Aman bulaşmayalım, içine çekilmeyelim” denen Ortadoğu konusu artık ülkemizin jeopolitik-stratejik planlamalarında ana gündemlerden biri haline getirilmiştir. Türkiye’nin gelişmelerin dışında kalması (AKP iktidarının baştan yanlış Suriye politikasıyla Türkiye’yi içine soktuğu durum nedeniyle de) artık pek mümkün değil. Emperyalist güçlerin, Irak’ta da gördüğümüz gibi yıllara yaydığı parçalaböl stratejisi arada es verir gibi gözükse de tümüyle geri çekileceklerini düşünmek saflık olur. Emperyalist çıkarlar, gerektiğinde Sünni-Şii-Kürt, kim varsa tüm halkları birbirine kırdırırken kendisine en büyük tehdit olarak da güçlü, egemen, toplumsal uzlaşıya kavuşmuş bir ulus devlet yapısını görür. Geçenlerde gündeme yansıyan, İsrailli bir bakanın Suriye’nin kantonlara ayrılmasını istediği iddiası da bu çerçevede kritiktir.

Ağır ekonomik krizin yaşandığı ülkemizde demokratik, laik, hukuk devleti ilkelerine yönelik aşındırma ortada. Ancak var olan anayasaya bile uyulmadığı göz önüne alınırsa yenisini yapma peşindeki iktidarın samimiyeti tartışmalı. Anayasa değişikliği için Meclis üzerinden matematik hesabı yapan iktidarın, “çözümü” sadece etnik kimlik siyaseti üzerinden tekilleştirme çabası haklı pek çok itirazı da ortaya koyuyor. Barışı kim istemez ki? Kullanırken yüreği umutla dolduran bir kelimedir barış. Tarih boyu savaşların, acıların, mücadelelerin mutlu sonu için yazılan dizelerin, iyimser beklentilerin özetidir. Ama barışa ulaşmak, sürdürülebilir kılmak için pek çok zorluğun aşılması, görüşlerin ortak bir zeminde buluşması gerekir. İktidar cephesinin bir yandan CHP’yi DEM’le en ufak görüşmede terörle bağlantılı diyerek suçlamaya girişmesi, “kayyum” politikasıyla muhalefeti baskılama çabası ortada. “Süreci sadece ben açarsam aktır” doğru bir yaklaşım mıdır sorusunun yanıtı bu çerçevede önemli. Siyasal İslamcı, ümmetçi yaklaşımla birlikte emperyalist güçlerle oyuna girmek, küresel düzende bilinmezliklerin arttığı bir dönemde ülkenin üniter, ulus devlet anlayışına, zengin kültürel çeşitliliğe sahip toplumsal yapısına yönelik ciddi riskler barındırıyor. Bu nedenle de iktidarın tüm sorulara, hiçbir baskı uygulamadan yanıt vermesi, yol haritasını şeffaf yürütmesi şart.

Trump dönemi için saatler işliyor. Daha Beyaz Saray’a oturmadan, arka kapı diplomasi vs. demeden, bildik filtresiz söylemleriyle Kanada’dan girdi, Grönland’dan çıktı bile. Kendisi bilimsel olarak kabul etmese de iklim krizinin etkisiyle Kuzey Kutbu’ndaki buzulların erimesiyle bölge artık daha fazla iştah açıçı. Zengin enerji kaynakları, Rusya ile de etkinlik kapışması açısından Trump gücü elinde toplama peşinde. Yıllar önce Putin de “Kuzey Kutbu’nun dibindeki bir dağ dizisinin Rus kıta sahanlığının uzantısı olduğunu kanıtladıklarını” savunmuştu. “Akdeniz ısınıyor” başlığı artık Kuzey Kutbu için de söylenir hale gelecek gibi, bölgede rekabet kızışıyor. Avrupa’nın Trump’ın NATO üzerinden yürütmesi mümkün üstenci tavırlarına karşı nasıl bir tutum izleyeceği de merak konusu. Grönland’ın bağlı olduğu Danimarka, şimdiden sana burayı vermeyiz ama ek askeri konuşlanma yapabilirsin önerisi getirdi. Bu Trump’ı keser mi bilinmez ama baskıyı artırırsa bir bakmışsınız AB, Çin ve Rusya ile daha yakın bir işbirliğine girişmiş.

ABD’de Trump dönemi aynı zamanda teknoloji devi Elon Musk isminin uluslararası siyasete damga vurma çabasını da ortaya koyacak gibi. Musk’ın sahneye girişi aynı zamanda küresel çapta bundan böyle teknoloji-iktidar arasındaki dengeyi de etkileyecek türden.

Türkücü Tatlıses’in adaylık sorusuna ‘Varım’ yanıtı veren Erdoğan’a CHP tepkili: Hodri meydan

Cezaevlerindeki binlere öğrenci örgün yükseköğrenim talebiyle haykırıyor: Eğitim hakkımızı istiyoruz

Armatörün hurda gemileri bakımlı göstererek pek çok şirket ve kişiyi dolandırdığı ileri sürüldü: ‘Hurda’ vurgunu iddiası

Devlet okulunda AKP gençlik kongresi

Terör gazisi Önder Çelik, tek taraflı ‘Analar ağlamasın’ denemeyeceğini söyledi: Bizi yok sayarsanız barış nasıl olacak

Fidan, ‘Eğer SDG, merkezi yönetimle bütünleşme çabalarında samimiyse feshedildiğini açıklamalıdır’ dedi: Riyad’da Suriye zirvesi

Gazze’de ateşkes için gözler İsrail’de

İktidarın açıkladığı ‘aç bırakma zammı’na karşı memur bugün iş bırakacak: Emekçi isyanda

‘2025 açlık yılı’

‘Taş Plaklardaki Unutulmuş Şarkılar’, Cumhuriyetin ilk günlerini hatırlattı: Bir tatlı huzur

Nâzım Hikmet doğum gününde Şişli’de şiir ve şarkılarla anılacak

Sarı-Kırmızılılar, deplasmanda Başakşehir’i yenip liderliğini perçinledi: G.Saray kasırgası

* Bu podcast yayınları, Cumhuriyet gazetesinden derlenen haberlerin yapay zeka tarafından seslendirilmesiyle oluşturulmuştur. Güncel haberler için cumhuriyet.com.tr adresini ziyaret edebilirsiniz.