Önce önemli haberi vereyim: Suriye’de düzenli bir ordu yapılanmasının oluşması için Türkiye açık destek verecek. Buna göre, Milli Savunma Bakanlığı terörle mücadelede yetkin olan isimlerden bir danışman kadrosu kuracak. Türk danışman kadrosu Suriye’nin güvenlik ve savunma politikasına yön verecek. Bununla birlikte, Türk Silahlı Kuvvetleri, yeniden yapılandırılacak Suriye ordusunun askeri eğitiminde aktif olarak rol alacak. Yani Somali’den Pakistan’a kadar birçok ülkeyle yaptığımız askeri işbirliğine Suriye de eklenecek. Telefonda konuştuğum isim Cumhurbaşkanlığı Sarayı’na çok yakın bir görevdeydi. Başka konuları konuşurken bu yukarıdaki haberi de paylaştı. Herkes gibi ben de aynı sorulara yanıt arıyorum:

1- Suriye’de denklemin değişmesinin Türkiye’deki iç politikaya yansımaları nasıl olacak?

2- Muhalefet cephesinde inanıldığı gibi sert bir dönem mi geliyor?

Yanıt için, iktidar cephesinden bilgisine ve geleceğe dair öngörülerine güvendiğim dört ayrı kaynak ile konuştum. Devletin güvenlik kodlarını iyi bilen bir kaynağımın şu sözleri çarpıcıydı: “Suriye için bir karar alındı. Gidebileceğimiz son noktaya kadar gideceğiz. Oradaki örgütlere silah bıraktıracağız. Bunun aksini iç politikaya yansıtmaya çalışanlar hukuku karşısında görecek.” Kuşku yok ki “hukuk” derken olası soruşturma ve gözaltı operasyonları kastediliyordu. İktidar cephesi bu tavrı “milli politika” diye kavramlaştırıyordu. Devletin, bu politikaya karşı olanlara bakış açısını anlamak için şu sözler kritikti: “Suriye’deki projenin çökmesini İran ile İsrail istiyor. Bu bizim için çok net.” Daha da çarpıcısı, Suriye’de MİT ve Dışişleri’nin olduğu hatırlatılıp olası karşı politikalar 2014’teki MİT TIR’larının durdurulması süreciyle eş tutuluyordu. Görünen o ki AKP iktidarı Suriye konusunu “kırmızı çizgi” olarak belirledi. Keza, dünyaya da “Biz Suriye’de başarırsak siz de nefes alırsınız” mesajı verilmek isteniyordu.

Şurası bir gerçek ki AKP teşkilatlarında moraller yerindeydi. AKP yönetiminde de bulunmuş önemli bir isim şöyle özetliyordu parti içindeki havayı: “AK Parti aşağı doğru gidiyordu. Bu iniş durdu, yavaş yavaş toparlanmaya ve bir miktar da yükselmeye başladı. Sadece kamuoyu yoklamalarıyla değil, sahada da biz bunu çok net gözlemleyebiliyoruz. Teşkilatlar moral buldu ve daha gayretle çalışıyorlar. Çünkü Suriye politikasından kaynaklanan bütün olumsuzluklar bir şekilde haneye yazıyordu. Bu da ağır bir basınç oluşturuyordu. Şimdi ise bu üzerimizdeki yük hafifledi. Özetle, AK Parti’nin yelkenleri şişmeye başladı bir miktar.” Peki, iktidar bu pozitif süreci erken seçime taşır mı? Aynı kaynağım şerh koydu: “Ben ekonomiyle ilgili genel bir iyileşme olmadan erken seçime gidileceğini sanmıyorum. Çünkü Suriye rüzgârı da bir yere kadar. Daha fazla taşımaz.” Konuştuğum AKP milletvekili de benzer sorunu hatırlatıyordu: “Vatandaşın asıl derdi geçinebilmek. Misal, kiralar çok yüksek. Benim milletvekili maaşım var çok şükür, lakin ben de üç sene öncesine kadar 1000 dolar muadilinde kira vermiyordum. Şimdi ise durum çok farklı.”

Hal böyleyken nasıl bir 2025 beklemeliyiz? Konuştuğum AKP’li kaynaklar ekonomi, yeni anayasa ve uluslararası politikalar üzerinde duruyor. Bir kaynağım ise şöyle bir amaçtan söz etti: “Türkiye Yüzyılı’nı inşa edecek demokratik ve kuşatıcı adımları atacağımız yeni bir yıl olacak. Suriye’deki yönetim değişikliği bu imkânı fazlasıyla sunacak bir iklim koydu önümüze. Herkesi kucaklayan ve herkesin kendisi gibi kalarak kendini özgürce geliştirebileceği özgürlükçü, müreffeh ve kudretli bir devlet inşa etme kararı, ortak bir kararımızdır.” Konu konuyu açtı, ben de MHP lideri Bahçeli’nin “Öcalan” çıkışında gelinen noktayı sordum. Görüşmelerimde şu ayrımın yapıldığını söylemem mümkün: “İmralı meselesi devletin değil Devlet Bey’in projesi. Belli ki, Devlet Bey Suriye’deki gelişmelerden önceden haberdardı. Devlet projesi olsaydı sayın cumhurbaşkanının da her şeyden haberi olurdu. Altyapısı oluşturulurdu. Baksanıza, daha halen İmralı görüşmesi ayarlanamadı.”

23 Aralık, tarihe Menemen katliamı olarak geçen dehşet verici saldırının yıldönümüydü. 94 yıl önce, yurtsever bir öğretmen olan Asteğmen Mustafa Fehmi Kubilay ile Hasan ve Şevki adlı bekçilerin, Nakşibendi tarikatının üyesi Derviş Mehmet ve etrafındaki Cumhuriyet karşıtı şeriatçılar tarafından katledildiği gündü. Derviş Mehmet, “Aziz cemaat ben Mehdi’yim, dinimizi korumak için buraya geldim” diyerek mehdilik gösterisi yapmayı planlıyordu. Onları durdurmak için alay komutanı tarafından görevlendirilen 24 yaşındaki genç asker Kubilay, kalabalıktan açılan ateşle vurulduğunda yerde henüz yaşamak için çırpınırken Derviş Mehmet bıçakla onun kafasını keserek yeşil sancağa geçirmiş ve beraberindekilerle tekbir getirmişlerdi. Tarihin görebileceği en vahşi gerici saldırılardan biriydi. Bu katliamın 2023’teki yıldönümünde yazdığım yazıda, Kubilay’ın katliamı unutturulduğu içindir ki bugün Türkiye yine şeriatçıların laik Cumhuriyete pervasızca saldırılarına sahne oluyor demiştim.

Yıllardır medyada 23 Aralık’ta yapılan yayımlara bakarım. Dün de baktım ve bu dehşet verici dinci gericiliği manşetine taşıyan tek gazetenin Cumhuriyet olduğunu bir kere daha gördüm. Kapak sayfasının en tepesinden “Karşıdevrime geçit yok” manşetiyle duyurulan haberde, gazetemizin katkısıyla İzmir’de açılan Kubilay Anıtı Sergisi’ne ilişkin bilgiler de yer alıyordu. İzmir Büyükşehir Belediyesi ve Cumhuriyet’in işbirliğiyle açılan anlamlı sergi, Cumhuriyet Vakfı Genel Sekreteri Işık Kansu tarafından hazırlandı, gazeteci yazar ve fotoğraf sanatçısı Güven Baykan tarafından düzenlendi. Kuşkusuz Cumhuriyet gazetesinin bu konudaki öncülüğünün bir geçmişi var. Menemen Katliamı’ndan 78 gün sonra, 11 Mart 1931 tarihli Cumhuriyet gazetesinde yine kapak sayfasında duyurulan bir haberde, “Kubilay abidesi ile meşgul olmak vazifesini gazetemiz deruhte etmiştir” deniyordu. Menemen’de Kubilay öğretmen anısına yapılan anıt, Nadir Nadi’nin önerisiyle Cumhuriyet gazetesinin öncülüğünde ve halkın desteğiyle yapıldı. Çünkü Cumhuriyet gazetesi, Aydınlanmanın sesi ve laik Cumhuriyet Devrimi’nin neferidir. Bir tarikatlar koalisyonu olarak iktidara gelen ve 22 yılda kendisi bir KARŞIDEVRİM TARİKATI’na dönüşen siyasal İslamcı AKP iktidardaysa 23 Aralık’larda manşette Menemen katliamı unutulmaz! Aydınlanma mücadelesi veriyorsanız, bu vahşeti unutturmazsınız!

AKP’li Menemen Belediye Başkanı Aydın Pehlivan, Kubilay’ı katledenleri azmettiren Nakşibendi tarikatı şeyhi Esad Erbili’nin türbesini daha birkaç gün önce ziyaret ediyorsa verilen mesaj bellidir. Karşıdevrim, tüm kötücül hedefleriyle ataktadır ve o nedenle 23 Aralık günlerinde her yerde Menemen katliamı konuşulmalıdır. Yazımın başlığını atarken, geçen hafta sonu Eskişehir’de katıldığım “Devrim, Karşıdevrim ve Laiklik” konulu etkinlikte, Atatürkçü Düşünce Derneği Eskişehir Şube Başkanı Cihan Taşar’ın söyledikleri de aklıma geldi. Taşar, Cumhuriyet gazetesinin genel yayın yönetmeninin Mine Esen olduğunu, yayın kurulunda da dört kadın gazetecinin bulunduğunu belirterek 100 yıldır Cumhuriyet’in, Atatürk ilkelerinin ve laikliğin kalesi olma görevini sürdürdüğünü söyledi. Dünkü Cumhuriyet gazetesini elime aldığımda, bir kez daha Cumhuriyet Devrimi’ni savunmak için canından olan Kubilay’ı andım ve içimden Menemen’deki anıta yazılan şu cümle geçti: “Bıraktıkları emanetin bekçisiyiz!”

Milyonlarca çalışan ve emekliyi 2025’te daha da zor günler bekliyor: Asgari ücrette silkeleme

Patlayıcı üretilen fabrika 11 kişiye mezar oldu, aynı yerde 10 yıl önce de faciadan dönüldü: Ders almadılar

Katledilen devrim şehidi Kubilay’ın ışığında ‘Laiklik İlkesi’ paneli düzenlendi: Karşıdevrime direniyoruz

Filistin için yürüyecek MÜSİAD’ın limanından aynı anda İsrail ile ticaret yapılacak: Gemiler hız kesmiyor

Muhalefet tepkili: En yoksulun üçte biri 65 yaş üstü

Ulaştırma ve altyapı bakanı, ‘deniz yetki anlaşması’ yapılabileceğinin sinyalini verdi: Şam’a altyapı desteği 

Emeklilikte de sistem çöktü

Müziğin iki ustasına veda

Fenerbahçe, yıldız futbolcunun transferinde büyük oranda anlaşma sağladı: Adım adım Talisca

G.Saray Başkanı Özbek, Sarı-Kırmızılı camiaya ‘birlik’ çağrısı yaptı: Saha dışında mücadele

* Bu podcast yayınları, Cumhuriyet gazetesinden derlenen haberlerin yapay zeka tarafından seslendirilmesiyle oluşturulmuştur. Güncel haberler için cumhuriyet.com.tr adresini ziyaret edebilirsiniz.

Öğrendim ki 100 yıl önce İstanbul vb. yerlerde yaşamış gayrimüslim vatandaşlarımızın eski arazileri ve evleri üzerinden büyük bir “organizasyon” dönüyor. Özellikle Hazine’yi ve maliyeyi zarara uğratan işlemler yapılıyor. Üstelik iddialara göre bu organizasyona bürokrasinin içerisinden isimler de katılıyor. Bakın benzer konudan açılmış bir davada geçen bilirkişi raporunda, mahkemeye delil diye sunulan bir fotoğraftaki kişinin “keskin bakışları”, 1890 doğumlu arazi sahibinin fotoğrafına benziyor diye 50 milyon dolarlık değeri olan bir tapu kaydı hakkında devir teslim işlemi yapmak istiyorlar. Anlatayım. Almanya’da yaşayan Pavlo Kiprof ve Vasiliki Kiprof, aile büyükleri Todori kızı Atina hakkında haksız ve hukuka aykırı şekilde gaiplik kararı verildiğini söyledi. Bu karar sonucunda Kadıköy Bostancı Mahallesi’ndeki ailelerine ait taşınmazın tapusunun iptal edilerek Hazine’ye devredildiğini iddia etti. Bu sebeple tapunun iptali ve tazminat talebiyle Kadıköy Tapu Müdürlüğü ve Hazine aleyhine dava açtılar. Avukatları Ali Elbeyoğlu vasıtası ile de Kadıköy Tapu Müdürlüğü ve Hazine aleyhine dava açmışlar. Todori kızı Atina denilen vatandaşımız, Manastır 29 Kasım 1890 doğumlu. Yani mahkemeye sunulan tapu kütük belgelerinde “Atina Todori kızı” dışında bilgi yok. Yapılan araştırmada Todori kızı Atina’nın dul ve çocuklu olarak vefat etmiş. Davacı tarafın iddiası şöyle: “Todori kızı Atina Kiprof’un dul ve çocuklu olarak vefatından sonra geriye yasal mirasçı olarak Todori Kiprop’u bıraktı, Todori Kiprof 09.10.2005 tarihinde dul ve çocuklu olarak vefatı ile geriye yasal mirasçı olarak kendisinden önce 23.10.2003 tarihinde vefat eden Krinka Kiprof’tan olma çocukları davacı Vasiliki Kiprof ve Pavlo Kiprof’u bıraktığını…” Mahkeme Todori kızı Atina ile davacıların bahsettiği Atina Kiprof’un aynı kişi olup olmadığının tespit edilmesini istemiş. Avukat Ali Elbeyoğlu dava dosyasına fotokopi bir resimli ikametgâh il muhaberi ve Atina Kiprof’a ait olduğu iddia edilen bazı fotoğraflar sunmuş. Bunun üzerine bilirkişiden analiz yapılması istenilmiş. Bilirkişi 14 Ocak 1933 tarihli fotokopi suret ilmühaber üzerinden ve dosyaya sunulan diğer fotoğraflar üzerinden analiz yapmış. Bakın rapordaki kısmı aynen aktarıyorum: “İlmühaber üzerindeki fotoğrafın fotokopi olması nedeniyle teşhis ve tespit bakımından belirgin kısımların örnek fotoğraflar üzerindeki Todori kızı Atina Kiprof’a ait resimlerdeki morfolojik incelemesinde; 

Çehre profili, 

Göz ve kaş yapısı, 

Burun şekli, 

Dudak yapısı, 

Gözlerin benzerliği ve bakış keskinliği, 

Boyun yapısı, 

Ağız ve çene yapısı ile genel hatlarıyla yüz yapısı ve morfolojik özellikler yönünden benzer karakteristik özellikleri ihtiva ettiği, Diğer bir ifadeyle inceleme konusunu oluşturan 14.01.1933 tarihli fotokopi ilmühaber üzerinde yer alan resim ile Atina Kiprof’un morfolojik özellikler bakımından aynı kişi olduğu…” Aynen böyle yazıyor bilirkişi raporunda. Tabii davalar, duruşmalar devam etmiş. En son bir tane vatandaş artık dayanamamış ve CİMER’e yazmış dava hakkında. O yazıda “Dava dosyasına özellikle 16866 nolu fiş Osmanlıca evrak dava dosyasına sunulmuyor ve Türkçe tercümesi yapılmıyor. Bu belgede tapunun maliki Kasap Todori’nin kızı Atina’nın eşinin Filyos ve doğum tarihi 1882 Fatih Kemanakeş Karamustafa Paşa 50 hanede kayıtlı olduğu iddiası ortada iken, Atina Kiprof ise 1898 doğumlu ve eşi de Pando olup nüfusa kayıtlı olduğu yerde Eminönü ve Beyoğlu’dur” ifadeleri kullanılmış. Yani ihbarda 1933 yılında çekilen bir fotoğraf ile 35 yaşındaki kadının siyah beyaz muğlak il muhaberesi fotokopisindeki foto ile 60 yaşındaki kadının fotonun karşılaştırılması sonucu Mahkeme aleyhine karar verdi. Bakın bu yerin değerinin 50 milyon dolar olduğu iddia ediliyor. O belgeyi de sunmuşlar. Yani aslında doğum tarihi, kocasının adı tamamen farklı. Taşınmazdaki adres ile nüfus kaydındaki adreste farklı. Mesleği de tutmuyor.

***

Yazının uzun haline cumhuriyet.com.tr adresinden ulaşabilirsiniz.

Suriye’de Esad rejiminin yıkılmasının ardından iki hafta geçti. Gelinen nokta çok uzun, yeni bir yolun başlangıcı... Yeni dönemi, beklenen beklenmeyen gelişmeleriyle daha çok yazacağız. Bu sürece bizim başlangıç cümlemiz şu: Türkiye, bütün komşularıyla karşılıklı yarara, güvene dayalı olarak iyi geçinmeli, içişlerine karışmamak esas olmalı. Bu cümlenin içine her şey sığar! Suriye’de yeni bir başlangıç yaşanıyor. Bu başlangıçta altı çizilmesi, ayrı ayrı işlenmesi gereken unsurları alt alta koyduk, 10’u geçti. Bunlardan birini alıp irdelemek yerine, bugünü ufuk turuna ayıralım.

Dün terörle anılan, bugün törenle kabul gören HTŞ lideri el Şara’nın sarıktan kravata evrilmesi, beğeniyle karşılandı. Ne kadar değişti? Yemeğin tadı, kabına göre değişmez. Pilav melamin tabakta da pilavdır porselen tabakta da. Asıl olan bundan sonra yapacakları. HTŞ, muhalif örgütlerin çatısı. Alttaki örgütler Suriye’ye nasıl yön verecek ya da onları kim nasıl kullanacak, henüz belli değil. ABD’nin baltası elinde başkanı Trump, “Suriye’nin anahtarı Erdoğan’da” dedi. Suriye’nin petrol bölgelerini ABD kontrol ediyor. İsrail, Suriye’ye girerek topraklarını yüzde 20 genişletiyor; anahtar Erdoğan’da! Bu durumda ortaya şu soruyu çıkıyor: - Türkiye’ye, “Anahtar sende dursun, genel temizlik senin kontrolünde olsun, biz geride görünelim” mi dediler? Böyle değil de Türkiye, HTŞ’nin sorumluluğunu üstüne alarak hareket ediyorsa, bu masayı tek ayak üzerinde tutmaya çalışmak olur! AKP iktidarı Türkiye ile paylaşmadığı, geçmişteki Müslüman Kardeşler benzeri bir ideolojik gündemi yürütüyorsa bunun zemini kalmadı. Sadece ülkeleri yeni bir kaosa sürüklemeye yarar. Arap ülkelerinin suskunluğu Trump’ın gelişini beklemek olarak yorumlanabilir. Onlar, “Devrim bize sıçrar mı” diye korkuyor olabilir. İsrail, sıradaki hedeflerin başına Yemen’i koydu. Bu, ABD’nin de hedefi olarak görülmeli. Süveyş’le Akdeniz’e bağlanan Kızıldeniz’in güney ucunu tutan, Hint Okyanusu’ndaki 2 bin millik alanda büyük gemilerin yanaşabileceği tek limana (Aden) sahip olan Yemen’in de Suriye benzeri bir değişime uğraması daha geniş bir bölgesel yapılanmayı beraberinde getirir. Gürcistan’da “Kadife devrim” 21., Ukrayna’da “Turuncu devrimi” 20., Mısır’da “Yasemin devrimi” 13. yılında. Bugün Suriye’de her şey tamam, yoluna girdi diyenler bu devrimlerin sürecini unutmamalı.

AKP’nin Suriye’den büyük bir zafer yaratma girişiminin başlıca nedeni, bunu iç politikada kullanmak. CHP’yi neredeyse baş düşman olarak görmesi de bundan. Yukarıda bölgedeki öteki devrimleri anımsattık. Bir anımsatma daha yapalım: Siyasette genel olarak dış politikada elde edilen başarı, içte sandık zaferi ile sonuçlanmaz! Bir başka deyimle halk, televizyondaki zafer naralarına değil, evindeki öğün sofralarına bakar. Orada zafer yoksa gerisi ikinci plandadır. İçten ve dıştan iki örnek verelim. Ecevit, Kıbrıs Barış Harekâtı’nın seçim başarısı getireceğini düşündü, “Kıbrıs Fatihi” olarak seçimlere girdi, istediği oy oranına ulaşamadı. Polonya’yı AB’ye sokup “gerçek Avrupalı” yapan parti, girdiği ilk seçimi kaybetti. Sonuç olarak ülke bütçesini kevgire çevirmiş AKP, ilk seçimde CHP’ye Şam-ar atmak istiyor ama işin içinde Şam-ar oğlanı olmak da var! Millet sorar: Şam mı yaşam mı?

Tüm itirazlara ve dava sürecine karşın İBB, Belgrad Ormanlarından çıkarıldı: Şafak baskını

Turgutreis ayakta: Yanlıştan dönün

Yılın kelimesi ‘kalabalık yalnızlık’

1 milyar 589 milyon TL: İBDA-C mahkûmu ihaleleri kaptı

İYİ Parti toparlanma sürecinde

Kabinenin gündemi, Suriye ve asgari ücret

Trump’ın yakın çalışma ekibinde yer alan isim açıkladı: Suriye’den çekilme sinyali

Yemen hedefte

Emekçinin hakkı için sürdürdüğü mücadele yasaklanırken işverene destek sürüyor: İşçiye yok patrona var

Nuri Bilge Ceylan’ın fotoğrafları Hollanda’da

Beşiktaş’ta başkan adayları Yücel ve Adalı’nın birbirlerine yönelik sert açıklamaları sürüyor: Seçim öncesi ‘gerilim’

* Bu podcast yayınları, Cumhuriyet gazetesinden derlenen haberlerin yapay zeka tarafından seslendirilmesiyle oluşturulmuştur. Güncel haberler için cumhuriyet.com.tr adresini ziyaret edebilirsiniz.

Ne garip bir düzen. Sabah polis uyanıyorsun akşam terörist oluyorsun. Geçen hafta, polis sendikası kurmaya çalışan, bunun için sosyal medyada Polis Sendikası hesabını yöneten polis Levent A’nın hikâyesini anlatmıştım. Soylu’nun kızının Baltalimanı Polis Evi yerleşkesi içindeki konutta kalmasını sorgulayan bir mesaj paylaşınca evi basılmış, kelepçelenmiş, tutuklanmıştı. Yazıdan sonra polislerden pek çok mesaj aldım. Çoğu “Bir de Bombacı Mülayim var” diyordu. Hikâyesinden bu sayede haberdar oldum. Herkes onu “Bombacı Mülayim” olarak tanıyor. Adı: Vedat Kılıçel. Lakabını Kemal Sunal’ın Korkusuz Korkak filmindeki karakterinden alıyor. Son olarak Trabzon Emniyet’inde görevli polis Vedat, “Haksızlığa karşı susan dilsiz şeytandır” felsefesine inanıyor. Uzun süredir sosyal medyada polislerin yaşadığı haksızlıkları paylaşıyor. Örneğin polis araçlarının kaza veya görev nedeniyle zarar görmesinin bedelini polislerin ödediğini anlatıp itiraz ediyor. Kelepçenin, silahın parasını polisin vermesini eleştiriyor. Uykusuz, gecesiz gündüzsüz, parasız yaşamanın polislerde aile dramlarına, intiharlara yol açtığını anlatıyor. Elbette polis, polisin hakkını savunmak için de olsa ayrık otluğu yapınca başı belaya girmekten kurtulmuyor.

Bitlis Cumhuriyet Savcılığı’nın hazırladığı önümdeki iddianame kopuş anını anlatıyor. Her şey nisan ayında yaşanmış. Bitlis Emniyet Müdürlüğü’nde görevli polis Sefa B., Bombacı Mülayim sosyal medya hesabına, tanık olduğu olayı anlatmış. Hesap ise “sizden gelenler” adıyla bu mesajı paylaşmış: “V... abi Bitlis il mdrnn eşi de polis memuru. Polis okulunda kadrosu. 2023 Ford Kuga araca biniyor. Ayrıca siyasi görüşü nedir bilmem, seçimlerde açık şekilde AKP adayına oy istedi. Kafasına göre ilde terör estiriyor, mdr yardımcılarını görevden alıyor.” İşte il Emniyet müdürünün polis eşinin, başta makam otosuna binmek üzere, diğer polislerden farklı bir yaşamı olduğunu gösteren bu mesajın paylaşılması, iki polisin de başını yakmış. (Elbette asıl dert polisin seçimde AKP lehine çalıştırıldığının yazılması.) Bitlis’ten Trabzon’a gönderilen terörle mücadele polisleri, Bombacı Mülayim’i görevi başındayken gözaltına almış. Konutu aranmış, çocuklarının telefonu, bilgisayar ve tabletlerine, eşinin bilgisayarına el konulduktan sonra kelepçelenip Trabzon’dan Bitlis’e götürülmüş. Devletin kurumlarının çivisinin çıktığını gösteren olay: Bitlis Emniyet müdürünü eleştiren mesajdan sonra, Bitlis Emniyet’i tarafından gözaltına alınan “Bombacı Mlayim” lakaplı polis Vedat, Bitlis Emniyet’inde 3 gün gözaltında kalmış. Tutuklanmış. 70 gün cezaevinde tutulmuş. Sorsanız “soruşturmanın gizliliği”, “lekelenmeme hakkı”, “suçu kanıtlanana kadar herkes suçsuzdur” derler. Ancak gözaltında daha ifadesi bile alınmadan Emniyet Genel Müdürlüğü, Dezenformasyonla Mücadele Başkanlığı ve Bitlis Valiliği sırayla basın açıklaması yapmış. Evinde 3 bin sayfa gizli belge geçirildiğinden haksız kazanç elde ettiğine kadar çok sayıda suçlamada bulunmuşlar. İşin ilginci, bu süreçte yapılan araştırmada, Emniyet müdürünün polis eşinin, il Emniyet müdürlüğüne kayıtlı araçla işe gidip geldiği ortaya çıkmış. Mesajda sadece aracın markası yer aldığı halde, Bombacı Mülayim “terör örgütlerine hedef göstermek”le suçlanmış. Bahse konu 3 bin sayfanın, polislerin dertlerini anlatmak için Bombacı Mülayim’e yolladığı, aslında saklı olmayan belge olduğu anlaşılmış. “Menfaat elde etme”nin sokak hayvanlarına toplanan yardım olduğu ortaya çıkınca “yardım kanununa muhalefet”ten hakkında soruşturma açılmış.

Sonuç olarak Bombacı Mülayim “terörle mücadele eden kamu görevlisini hedef göstermek” suçundan halen yargılanıyor. Sokak hayvanları için toplanan yardım nedeniyle, hakkında kademe durdurma cezası ile 26 bin lira idari para cezası verilmiş.

***

Yazının uzun haline cumhuriyet.com.tr adresinden ulaşabilirsiniz.

Hepimizin örnek aldığı lider, rol modeller vardır. Kurumlar, ülkeler açısından demokratik, laik hukuk devleti yaklaşımı çağdaş, aydınlanmanın yolundan gitmek isteyenler için önemli ilkelerdendir. Büyük önder Atatürk liderliğinde kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin bu çerçevede ilkeleri de bellidir. Bizi bu coğrafyada güçlü kılan da bu değerlerdir. Türkiye’ye yönelik Batı’nın çifte standart yaklaşımları karşısında haklı olarak sık sık tepkiler yükselir. Ancak şu soruyu da kendimize sormak gerekmez mi: Ülkemiz kendi içinde çifte standart yaklaşımlarla karşı karşıya mıdır? İktidar cephesi uluslararası tüm alanlarda dünyaya “demokrasi, eşitlik, adil paylaşım, ekonomik istikrar” vurgusu yaparken ülke içindeki tablo nasıldır? İktidar cephesinin muhalefete yaklaşımı, güçler ayrılığı temelindeki karnesi ne durumdadır? Ya da Suriye’de cihatçı HTŞ’ye demokrasi çağrıları eşliğinde toplumsal birlik, uzlaşı merkezli bir yönetim modeli önerilirken kendi ülkemizde toplumsal kutuplaşma siyasetine alan mı açılmaktadır? Eğitim, bilim-teknolojiyi kapsayan küresel yarışta Türkiye’nin yeri önde olmalı mesajı veren iktidarın, kendi bünyesindeki MEB’in gerici uygulamaları karşısında tutumu nedir? Bu soruların yanıtı, coğrafyamızda, sınırlarımızın çevresinde kritik gelişmeler yaşanırken çok daha önemli hale gelmektedir.

Sürekli iktidar olma durumu doğanın olağan işleyişiyle pek uyumlu değildir. Hangi partiden olursa olsun demokrasinin taçlandığı seçimlerle birlikte iktidarlar halkın tercihleriyle şekillenir. Buradaki kilit nokta ise hükümetlerin değişebileceği ancak devletin kalıcı olduğudur. O nedenle de hükümetlerin, siyasi partilerin bu sorumluluk bilinciyle iktidar dönemlerinde demokratik, hukuk devleti ilkelerine uymaları ülkenin ulusal çıkarları açısından da göz ardı edilmemelidir. Bu coğrafyada ümmetçi yaklaşımla izlenecek politikalar gibi emperyalist güçlerin, “aslansın, kaplansın” dolduruşlarına gelmek de büyük tehlikeler barındırır. İktidar cephesi, Suriye merkezli gelişmeler çerçevesinde dış siyaset üzerinden iç siyasette seçmen desteğini artırma arayışındadır. Kuşkusuz ulusal çıkarlar temelindeki politikalar iktidar ya da muhalefet, ayrımsız ortak bileşen olmalıdır. İçinde istikrara, huzura kavuşmuş komşular, Atatürk’ün “Yurtta barış, dünyada barış” ilkesi çerçevesindeki yaklaşımla “kazan kazan” anlayışıyla değerlidir. Ancak ülkemizin kendi içinde ağır sorunları yokmuşçasına, iktidar cephesinin sadece Suriye politikası üzerinden gündem değişikliği çabasının yurttaş açısından görünmez olduğunu sanması da büyük bir yanılgıyı beraberinde getirmektedir.

Ülke tablomuza bakarsak; yurttaş ağır ekonomik krizle birlikte yorgun, emekçi/ emekli isyanda, üretim/tarım politikası ağır hasarlı, kadınlar, çocuklar bitmeyen şiddet ikliminden kaygılı, gençler gelecekten karamsar. Suriye’de “Yeni yönetimi şekillendireceğiz, akıl hocası olacağız, barış huzur gelecek” niyeti açıklanırken kendi ülkemizde sokaklarda öfke patlamaları ölümcül sonuçlarla haberlere yansır halde. Muhalefete, eleştirel görüşlere karşı iktidar cephesinin baskısı artmakta. MHP liderinin “Öcalan açılımı”nın yankıları sürerken diğer yanda kayyum, CHP’li belediyelere mali kıskaç hamleleri sürmekte. Basın da bu baskıların dışında değil elbette. Son olarak gazeteci Özlem Gürses, dilim sürçtü demesine karşın, canlı yayında söylediği sözler gerekçe gösterilerek gözaltına alındı, kelepçelendi, ev hapsi verildi. Tartışmalı “etki ajanlığı” yasası çıksa muhalif görüşlere, basına yönelik kim bilir neler olacak soruları alıp başını gitti. Hep söylüyoruz, gazetecilik suç değildir. Kamuoyunun haber alma özgürlüğü demokrasinin önemli unsurlarındandır. Gazetecilere, anayasal haklar çerçevesinde görüşlerini açıklayanlara baskının demokratik ilkeler, çağdaş toplum açısından ne kazandırdığı/kaybettirdiği konusu iktidarların tarih önünde nasıl tanımlanmak istedikleriyle de ilgilidir. Tüm bu gelişmelere bakınca dışarıdan ülkemize yönelik “çifte standartlı” politikalara kızarken kendi evimizin içindeki “çifte standartlara” karşı eleştirilere kör, sağır politikasına teslim olmamak gerekmez mi?

Gericilerin 94 yıl önce katlettiği Asteğmen Kubilay anılıyor: Karşıdevrime geçit yok

Helikopter faciası: Dört can yitirildi

Maden Mühendisleri Odası Zonguldak’ta, madencilikteki ölümlü iş kazaları için yürüdü: Günah keçisi değiliz

İktidar duyarsız: Karanlıkta ısrar sürdü

Terör propagandası suçlaması: Baro yönetimine soruşturma

77 ülkeden 89 parti gelecek

‘Şam’a değil, mutfağa bak’

MİT Başkanı Kalın’ın ardından Dışişleri Bakanı Fidan da Suriye’de: Şam’la temas

Selanik’teki Türk Konsolosluğu’na saldırı

Maliyetlerden yakınan Türkiye’nin en eski üreticilerinden biri 152 işçisini çıkardı: Tekstilde kıskaç

Karakterin babasını anlatan müzikal epik animasyon gösterime girdi: Aslan Kral 30 yaşında

Kış temalı resim sergisi 

Galatasaray, Kayseri’yi rahat geçti, F.Bahçe’yle arasını daha da açtı: 5 attı, fark 8 oldu

‘Hiç idman kaçırmadım’ 

* Bu podcast yayınları, Cumhuriyet gazetesinden derlenen haberlerin yapay zeka tarafından seslendirilmesiyle oluşturulmuştur. Güncel haberler için cumhuriyet.com.tr adresini ziyaret edebilirsiniz.