Her sabah gözlerimizi açtığımızda bir gün öncesinin yaşanılan kaosunun daha da çarpılarak büyümesiyle yüzleşiveriyoruz. Tek tek sırtımıza yüklenen kamburlardan kurtulma savaşımından vazgeçersek geleceğimizin karartılmasında dur durak yaşanamayacak. Delirmeden zil takıp oynamak da olanaksız. Yenileri ile yüzleştiğimiz, başımıza örülmüş yeni çorapların boyutlarını şöyle bir gözden geçirip, olabildiğince hızlanmış, örgütlenebilmiş, saflarımızı genişletebilmiş olarak, yeniden önceliklerimizi belirlemek zorunda kalıveriyoruz. Baksanıza Güneydoğu’nun akil siyasetçilerinden, yılların akışı içinde Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın da sıkça yolunun düştüğü Ahmet Türk, dün sabah yüzleştiği yeni sorunlar yumağının, yılların deneyimleriyle yeni baştan sıralamak zoruda kalmış olacağı önceliklerini, bir gece öncesinden aklının ucundan dahi geçirmemiş olabilir. CHP Genel Başkanı Özgür Özel, Esenyurt’ta yaşatılanlar sonrası günlerdir yaşadıkları üzerinden yaptıkları değerlendirmeler sonucu oluşturulmuş hak arama, eylem programlarının, öncelikli uygulanabilecek sorumluluklarını arkadaşlarına bırakıp, uçağa atlayıp soluğu Ahmet Türk’ün yanında almak zorunda kaldı.

Sakın ola ki bu güncel zorunluluklar önceliği ile yazdığım üstteki iki parafraftan, Saray’ın kendi yolu, çıkarları adına başarılı, çıkış yolları bulup yürütmekte olduğu gibi bir sonuç çıkarmış olmayın. Serseri mayın gibi kendilerine çıkış yolları arayan Saray ittifakının gelgitleri, yanılma deneme yolları ile günübirlik aldıkları kararlar, yaptıkları ittifaklarda bile tutarlı yürüyememeleri sonucunda, ülkemizin tüm yurttaşlarının yaşamlarını karartmakta oldukları icraatları ile karşı karşıyayız. Hani bugünlere kadar hep altı çizilen, kendi içinde çok çelişkili, tutarsız Saray icraatları ile pratik kıvırtmalarla 2002’lerden bugünlere kadar gelindiği ile öcünülüp duruluyordu ya... Kişisel, biraz da ukalaca gözlemimle artık serseri mayınları anımsatan bir icraatlar kargaşısı ile yüzleştiğimiz kanısındayım. Sonuç olarak, öngörülmeden bu kadar çok acımasız, çelişkili, çoğunluğun yaşamlarındaki zorluklar, karabasanları artıran oyunlarla yüz yüze kalıyoruz. Yazboz oyunlarının en amatörcesine dönüşmüş bu halleriyle olsa olsa bozduğu oyunun taşlarının çıkardığı selerinin keyfini çıkarmaya çalışan bebekleri güldürebilirler.

Biraz daha ciddi, gerçekçi olmayı seçersek... Zamane çocuklarını sokaklarda izlemeyi sevenlerden biri olarak gözlemlediklerimden paylaştıklarımdan başlamak istiyorum. Çok deneyimli anneler, babalar, aile büyüklerinin bile ancak bir iki dakikalığına oyalayabildiklerini paylaşabilirim. Bir iki neşeli gülüş, paylaşımdan sonra daha anlamlı bir ilgi alanı bulamadıklarında yaygara kopuyor. Biz bu ülkenin her yaştan çile çeken büyükleri, yaşamlarımız bu kadar ağır sorunlarla karabasana çevrildikten sonra, daha fazlasına susabilir miyiz? Burnunuzun suyun altında kapalı tutulduğunu bir düşünün? Ne kadar süre dayanabilirsiniz? Yaşama içgüdüsüyle kurtulmanın yolunu bulamazsanız öleceksiniz. Can havliyle çırpınma noktasındasınız. Doğa yasasını, yaşamak için çıkış yolu üretebilme içgüdümüzü hafife alabilir miyiz? Bazan biraz değil çok geç kalsak bile, bir yola çıktık mı güçbirliği ile eyleme geçmede, dünyada en öne çıkabilenlerin başındayız. Sadece kurtuluş-kuruluş savaşları süreçleri, Mustafa Kemal’in önderliği ile başarılanlar tek örnek de değil. Çok güçlü, dünyayı kıskandıran güçlü toplumsal patlamalarımızın son birkaçını sayalım mı? Bizim 68’lilerin, 15-16 haziranların, bahar eylemlerinin, Zonguldak direnişlerinin güçlerinin dünyada örneği bile yok. Siyasette yerimiz kalmadı bile.

Basından aktarıyorum: “Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve Almanya Başbakanı Olaf Scholz 19 Ekim’deki ikili görüşmenin ardından yaptıkları basın açıklamasında, Almanya gündemini meşgul eden Suriyeli göçmenlerin iade edilmesi konusundaki sorulara yanıt verdi. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Almanya Başbakanı Olaf Scholz ile 19 Ekim’de İstanbul Dolmabahçe Sarayı’nda bir araya geldi. Görüşmenin ardından yapılan basın açıklamasında konuşan Erdoğan, Almanya’da suç işleyen Suriyeli sığınmacıların Türkiye’ye iade edileceği iddiaları ile ilgili soruya ‘Suriye’den ve Lübnan’dan gelen mültecilere her zaman kapılarımız açık olmuştur, şu anda da açıktır’ sözleriyle cevap verdi.” Cumhurbaşkanı R.T. Erdoğan’ın sözlerini halk diline çevirecek olursak bunun anlamı ülkemizin, Türkiye’nin bir “Yol geçen hanı” ya da “Dingo’nun ahırı”na dönüştürmek olduğudur. “Milliyetçi” olup bir türlü “millici” olamayan MHP’nin genel başkanı Devlet Bahçeli ne diyecek acaba? R.T. Erdoğan ülkemizin kapılarını Suriye ve Lübnan’ın her türlü niteliksiz ayak takımına, çerçöpüne, katiline, hırsızına, uğursuzuna, uyuşturucu müptelasına ve tüccarına kapılarını ardına kadar açıyor... Bu ne aymazlık, bu ne sorumsuzluktur. Sanki ülkemizde bunların eksikliği var. Türkiye sanki kendisinin çiftliği. Ayıptır ve insanlık suçudur. Üstelik bu insanlara vatandaşlık da verilmekte. Ülkemizin vatandaşları, atalarının kanı pahasına vatandaş olma mutluluğuna ermiştir.

Kuruluşundan bu yana her yıl büyük miktarda göç alan ABD’de bu olgu yasal olarak sağlam kazıklara bağlanmıştır: Sığınma talebinde bulunmaktan ABD vatandaşı olmaya kadar geçen süreç genellikle 6-8 yıl veya daha uzun sürebilir. Süreç boyunca yasal statüyü korumak icin dikkat edilmesi gereken önemli noktalar ve ek bilgiler şunlardır: Sığınma talebi için gereklilikler: Kişinin ülkesine geri dönmesi durumunda ırk, din, milliyet, belirli bir sosyal gruba üyelik veya siyasi görüş nedeniyle zulme uğrama korkusunun olması gerekir. Başvuru formuna ek olarak zulüm korkusunu destekleyen kanıtlar (örneğin, tehdit mektupları, tıbbi raporlar, gazete haberleri) sunulmalıdır. Bu korkunun “iyi temellendirilmiş” olması, yani gerçek ve makul olması gerekir. Parmak izi ve fotoğraf alınması için biyometrik randevuya gidilmelidir. Sığınma mülakatı veya mahkeme duruşması: Affirmative asylum (olumlu sığınma) başvuruları için bir sığınma görevlisiyle mülakat yapılır. Defensive asylum (savunma amaçlı sığınma) başvuruları için bir göçmenlik hâkimi önünde duruşma yapılır. Çalışma izni: Sığınma başvurusundan 150 gün sonra çalışma izni için başvurulabilir. Çalışma izni genellikle başvurudan 30 gün sonra verilir (toplam 180 gün). Çalışma izni her yıl yenilenmelidir. Seyahat kısıtlamaları: Sığınmacı statüsünü kaybetmemek için menşe ülkeye seyahat etmemek gerekir. Sığınma başvurusu onaylanana kadar ABD dışına seyahat edilmez. Green Card süreci: Sığınma hakkı kazanıldıktan bir yıl sonra Green Card için başvurulabilir. Green Card beklerken dikkat edilmesi gerekenler: Suç işlemekten kaçınmak çok önemlidir. Ciddi suçlar Green Card alma şansını ortadan kaldırabilir. Vatandaşlık süreci: Green Card alındıktan 5 yıl sonra vatandaşlık başvurusu yapılabilir. İngilizce dil yeterliliği ve ABD vatandaşlık testi geçilmelidir. “İyi ahlaki karakter” gösterilmelidir (örneğin, vergi ödemeleri düzenli yapılmalı, suç kaydı olmamalıdır). Entegrasyon süreci: İngilizce dil kurslarına katılmak önemlidir. Amerikan kültürü ve toplumu hakkında bilgi edinmek için topluluk programlarına katılmak faydalı olabilir. Mesleki beceriler geliştirmek veya eğitim almak, iş bulma şansını artırabilir. Daha başka koşullar da var ama bu kadarı yeter. Bilmem derdimi anlatabildim.

CHP lideri Özel’den kayyum atamalarına tepki: İktidarın son çaresi

Mersin’de yapımı süren Akkuyu Santralı personel yerleşkesinin büyütülmesine yeşil ışık: Nükleer şehir genişleyecek

Üç belediyesine kayyum atanan DEM Parti’den ‘Beklentilere tuzak kuruldu’ açıklaması yapıldı: ‘Çözüm’de çark etti

İmamoğlu, Türkiye Belediyeler Birliği başkanı olarak görüşme istedi: Liderlere çağrı

Boğaziçi’ne ‘cihatçı şiddet’i savunan isim atanacak iddiası: Hilafetçi ‘paraşüt’

Ceza üstüne ceza getiren yeni yönetmeliğe tepkiler yağıyor: Hekimlerin istifaları hızlandı

Merakla beklenen seçimler öncesi adaylar son sözlerini söyledi: ABD sandık başında 

TÜİK: Aylık yüzde 2.88, yıllık yüzde 48.58

‘Bütçede bol vergi, çok iş, az maaş var’

Kristal Flamingo iki filme birden

Tiyatrokare, Nedim Saban’ın yönettiği ‘Annem Hep Derdi ki’ ile sahnede: Bir aile oyunu

Hakem ve VAR hatalarıyla sabrı taşan kulüpler TFF Başkanı’na isyan edip soruyor: ‘Adalet’ nerede

Mourinho’nun ‘Bu ligi kimse izlemiyor’ sözü gündem yarattı: Dünya konuşuyor

Milli tenisçi Meksika’da kupayı alarak dünya ilk 100’üne girdi: Şampiyon Zeynep

* Bu podcast yayınları, Cumhuriyet gazetesinden derlenen haberlerin yapay zeka tarafından seslendirilmesiyle oluşturulmuştur. Güncel haberler için www.cumhuriyet.com.tr adresini ziyaret edebilirsiniz.

İktidar cephesinin gündem değiştirme konusundaki başarısını kabul etmek gerek. Pek çok kez gördüğümüz, “Ben yaptım oldu” politikasıyla, kendi kurdukları oyunun peşine takılanları, sahadan eleme arayışında. Soru; muhalefet bu tuzağa düşecek mi? Geçen hafta “Cumhur” yine kafaları karıştıracak gündem oluşturma karnesinde yıldızı kaptı! Terör örgütü PKK liderine çağrı yapıp yeni bir “açılım” için yoklamaya geçtiği sırada birden Esenyurt Belediyesi’ne şafak operasyonu geliverdi. CHP listesinden seçime giren belediye başkanı Özer tutuklanırken yerine hızla kayyum ataması yapıldı. Operasyonun zamanlamasının manidar olduğu yorumlarına katılmamak mümkün değil. CHP içinde hedefin İBB Başkanı İmamoğlu olduğu görüşleri de dikkat çekiyor. Aslında iktidarın hedefinde sapma yok. Yeni anayasa tartışmaları, ardından İmralı’ya uzanan çağrı derken iktidarın gücünü pekiştirme, “tek adam” sistemini sürdürme niyeti ortada. Elindeki tüm güç ve olanaklarla sürekli gündem değişikliği yaratarak kamuoyunun aklını bulandırma ve muhalefeti dağıtma yönünde bir yol haritası izliyor. Bu nedenle de CHP’nin, siyasetin yargıya müdahale etme girişimlerine karşı mücadele vermesinin yanında yurttaşın diğer zorlu gündem başlıklarının hasır altı edilmesine de izin vermemesi önemli.

Geçen hafta iktidarın gündemi Esenyurt operasyonu üzerinden oluşturduğu sırada ülkemizde yaşanan diğer kriz başlıklarına bir bakalım; - Geliri 6 bin 667 TL’den az olan yurttaş sayısı 10 milyona dayandı. Mustafa Çakır imzalı haberimizde genel sağlık sigortasını ödeyemeyen yurttaş sayısının beklenenin üstüne çıktığı aktarıldı. - Konkordato ilan eden şirket sayısı ikiye katlandı. Şehriban Kıraç imzalı haberimize göre, batık kredi miktarı yüzde 50 arttı. - Eğitimi tarikatlara açan Milli Eğitim Bakanlığı okul terklerini önleyemiyor. Türkiye Okul Yemeği Koalisyonu’na göre, ortaöğretimde okulu bırakan öğrenci sayısı 2 milyonu geçti. Eğitim şefi Figen Atalay’ın haberinde, okul yemeğinin okullaşmada en etkili yol olduğuna da işaret edildi. - ÇEDES projesi tartışmalar eşliğinde sürüyor. Cengiz Karagöz’ün haberine göre, Yozgat’ta imamı olmayan köylerde öğrencilere imamlık ve müezzinlik yaptırıldı. - İklim Öngel’in “Haftanın Konuğu” ise Türk Tabipleri Birliği Merkez Konseyi Başkanı Prof. Alpay Azap’tı. Azap’ın yenidoğan dehşetine de işaretle “Sistem çete üretiyor. Anlayış değişmezse cerrah bulamayız” uyarısı dikkat çekiciydi. - İsrail karşıtı sert tutumuna karşın iktidarın bu ülkeye ticari ambargo söylemi tartışmaların merkezinde. Ticaret Bakanlığı, İsrail’e Türk limanlarından hiçbir sevkiyat olmadığını belirtmesine karşın tersi yönündeki iddialar dinmiyor. Mert Öner’in haberinde, İskenderun’daki limandan en az 9 seferin İsrail’e yapıldığı görüşleri aktarıldı. - Cumartesi günü Rengin Temoçin imzalı haberde ise son beş günde altı kadının erkek şiddetinde can verdiği belirtildi. Kadın dernekleri bir kez daha “Cezasızlık şiddeti artırıyor” uyarısı yaptı. Bu bir haftalık haber özeti bile toplumca ne kadar yorulduğumuzu, çürümenin virajında olduğumuzu gösterir halde. Sanki bir türlü durmayan, bozuk dönmedolaba binmişiz gibi... Sorunlara acil çözümlerin gerektiği ortada. Ana muhalefetin dağınıklık lüksü olmadığı da…

Bu arada “Cumhuriyet’in Ege’si” ekinin güçlü kalemi artık ana gazetede de siz değerli okuyucularla buluşacak. Ege Temsilcimiz Mehmet Şakir Örs, haftada bir gün “EkonomiPolitik” adlı köşesinden gündemi değerlendirecek.

Tertemiz bir süt. Oysa nereden bileceksin. Helale haram karışmış. İstanbul seçimleri olmasa onun adını pek çok kişi bilmeyecekti. 2019 yılında, sonuçlar iptal edilince, Prof. Dr. Ali Kemal Özcan ortaya çıktı. Devletin kosteri, Özcan’ı alıp İmralı’ya götürdü. Dönüşte Öcalan’ın mektubuyla geldi. Mektubu yayımlayan da devletin Anadolu Ajansı’ydı. Mektupta, iptal edilen seçimde İmamoğlu’na oy veren Kürtler, tekrarlanan seçimde tarafsız olmaya çağrılıyordu. Vatandaşlar o mektubu dinlemedi. Hem 2019 hem 2024 seçimlerinde oyunu yine muhalefetten yana kullandı. Geçenlerde CHP’li Esenyurt Belediye başkanı PKK üyeliğinden tutuklanınca, buna da PKK’li Remzi Kartal’la 2015’teki telefon görüşmesi gerekçe yapılınca, Özcan’ı hatırlamak farz oldu. Neden mi? Şöyle anlatayım... 2023 yılının ağustos ayı. CİMER’e bir ihbar geldi. İhbarda, Özcan’ın, PKK yöneticileri Remzi Kartal ve Zübeyir Aydar ile görüştüğü iddia ediliyordu. Gizli saklı da değil. Özcan bunu sosyal medya hesabında bizzat kendisi söylemişti. Biliyorsunuz, Özcan bir profesör. Halen Tunceli’deki Munzur Üniversitesi Sosyoloji Bölümü kadrosunda. Bu nedenle, ihbar, Tunceli Cumhuriyet Savcılığı’na iletildi. Savcılık, 4 Eylül’de, öyle kapısını kırarak değil, davetle ifadesini aldı. Öğrendiğime göre, Özcan, ifadesinde, kırmızı bülten ile aranan Remzi Kartal ve Zübeyir Aydar ile yüz yüze görüştüğünü ve sonra da telefonla konuştuğunu kabul etti. O sırada elbette devlette bir telefon trafiği yaşandı! 26 Ekim günü hakkında takipsizlik kararı verildi. Kararda, Özcan’ın terör örgütü liderleri ile görüştüğü ancak eylemde ya da söylemde bir suç işlemediği söylendi. AİHM ve Yargıtay’ın daha önce verdiği kararlara dayanarak bu görüşmelerin ve açıklamaların düşünce özgürlüğü çerçevesinde olduğunu yazdı.

Gazeteci Ferit Demir, o günlerde, yerel medya Munzurpress’te, Özcan’a hem görüşmeyi hem soruşturmayı sordu. Özcan, ona yaptığı açıklamada da iki PKK’liyle yaptığı görüşmeyi kabul etti. Üstelik daha önce PKK’nin Kandil’deki yöneticilerinden Cemil Bayık’la da iki kez görüştüğünü söyledi. Hatta anlattığına göre Bayık ile bir gece aynı odada bile kalmıştı. Yine de ipuçları verdi. Özcan, gazeteci Ferit Demir’e, “Ben ne devlete ve ne de örgüte haber vererek görüşmeye gitmem ama devletten ve örgütten gizli de iş yapmam” dedi ve devam etti: “2019 seçimleri öncesi Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile görüştüm. MİT yetkilileri ile görüştüm. Sonra da İmralı’ya giderek Abdullah Öcalan ile görüştüm.” Dahası var... 

Geçen haziran ayında Özcan, “Öcalan karşıtı kripto bir ekip tarafından ele geçirilmiş” dediği DEM Parti’ye bir çağrı yaptı. 23 Temmuz’da, Bahçeli’nin Öcalan açılımı daha ortada yokken Özcan şu satırları sosyal medyadan paylaştı: “Apocu Ruh ve Ülkücü Camia’nın vatanperver ruhu, Anadolu ve Mezopotamya ortak vatanında ortaklaşmaz ise eğer, ‘asrın ihaneti ve yüzyılın komplosu’nun iblis güçleri ortaklaşarak Üsküdar’ı geçer.” Bahçeli’nin, Öcalan’ın özgürlüğüne ve hatta Meclis kürsüsüne çıkmasına kapı açan çağrısı geldiğinde Özcan şaşırmamıştı: “Öcalan, Binyıl’ın Dördüncü Türk-Kürt Birliği’nin temellerini ‘davulsuz zurnasız’ döşeyecektir. Öcalan bu birliğin/ ittifakın ilanını Meclis’te yapacak: Ve işte o zaman, vatanı ve milleti için ölmeye hazır ülkücü camia ile Apocu Ruh sosyolojisi, el-ele, kol-kola, omuzomuza o Meclis’in gönül duvarlarına ‘ipeği yumak sarar gibi’ halayını nakşedecektir.” Özcan, bu kucaklaşmanın, geçen yıl vefat eden ülkücü yazar Mustafa Çalık’ın vasiyeti olduğunu, MİT Başkanı İbrahim Kalın’ın da Çalık’ın öğrencisi olduğunu söyledi.

Bir yanda İmralı’dan Kandil’e Remzi Kartal’dan Zübeyir Aydar’a, devletin imkânlarını kullanarak görüşen bir profesör. Şikâyet edilince “Remzi Kartal’la görüşmek suç değildir” kararı veren yargı... Öte yanda bir başka profesör Ahmet Özer... CHP’den Esenyurt’ta başkan seçilince, 10 yıl önceki Remzi Kartal’la telefon konuşması çıkarılıp tutuklama gerekçesi yapan yargı... Bu arada öğrendim ki Ahmet Özer’in dosyası eski Başsavcı Şaban Yılmaz döneminde açılmış.

* Çocuklar zorla çalıştırılıyor, dilencilik yaptırılıyor, evlendiriliyor, katlediliyor: 50 bin Şirin var

* Depremin vuracağı bölgeye en az 14 katlı 15 bloktan oluşan site: Kartal’a beton yığını 

* İktidara çağrı: Lanzarote’yi uygulayın

* Asya’dan Avrupa’ya Ata’dan Ana’ya

* Esenyurt nöbeti başlıyor

* Gazetecilere haber gözaltısı

* Eski danışmanı, kaybetmesi durumunda Trump’ın sonuçları kabul etmeyeceğini söylüyor: ABD’de son viraja girildi

* Katı kuralları soyunarak protesto etti

* İşsizlik Sigortası Fonu 2025’te bu yıla göre yüzde 51 artışla 500 milyar TL’ye yaklaşacak: Emekçiye ‘kırıntı’ düşecek

* Ödüllü ‘Hakkı’ filminin yönetmeni Özcan ve oyuncu Yarar’la konuştuk

* Bu podcast yayınları, Cumhuriyet gazetesinden derlenen haberlerin yapay zeka tarafından seslendirilmesiyle oluşturulmuştur. Güncel haberler için www.cumhuriyet.com.tr adresini ziyaret edebilirsiniz.

Şu sırada CHP’yi parçalama, birbirine düşürtme ve halkın gözünden düşürme politikası yürürlükte. Yumuşama, normalleşme derken Saray’ın arka planda hesapları, planları bir bir devreye sokuluyor. CHP yönetimi, başta genel başkan Özgür Özel, ikide bir meydanlarda parti grup toplantılarında, RTE ve çevresine verdiği yanıtlarda göğüslerini gere gere “Türkiye’nin en çok oyunu alan 1. partisiyiz demesine” “ya öyle mi” deniyor arka planda.

Şu sıralarda Saray gazetecilerinin ve ekrancılarının en çok gündeme getirdiği ve sözde tartıştığı konu CHP’nin parçalandığı üzerine. Bunlardan bir Ankara gazetecisi CHP’yi dört parçaya ayırıyor ve hepsinin de cumhurbaşkanı adaylığı için yarıştığını söylüyor: Kılıçdaroğlu’na 60 milletvekili veriyor, cumhurbaşkanı adayı olmadığını başından beri söyleyen Özgür Bey’i aday gösteriyor, diğerlerini de biliyoruz Mansur ve Ekrem beyler. “Bunlar birbirini yiyip bitiriyorlar, bir de iktidar olacaklar”, verilen mesaj böyle. Bu, iktidar için CHP’nin en yumuşak yerlerinden biri, oradan yol açıp ilerliyorlar. Sıradan seçmenin belleğindeki 6’lı masa ile eşleştirme var. Özgür Özel masumca normalleşme yumuşama derken ve elini uzatırken Saray’ın kafasında kaç tilki dolaştığının bilmiyorum farkında mı?

Tam tersi olmalı, CHP’nin kafasında bin bir tilki dolaşmalı çünkü Saray bu konuda müthiş deneyimli: 22 yıldır iktidarda, durmadan bazen de haftalık güçlü politika değişikliklerine imza atmış, tek adamlık için herkesi tasfiye etmiş, rakip küçük partilerini halletmiş, düşmanlarını Saray sözcüleri yapmış, MHP’yi baş düşmandan baş dosta döndürmüş, seçimlerde her türlü hileyi yalan propagandayı devreye sokmuş, sonra mesela atı alan Üsküdar’ı geçti diye rakipleriyle alay etmeyi ihmal etmemiş, devletin tüm kurumları üzerinde mutlak egemenliğini kurmuş ve bunları rakiplerine karşı istediği zaman kullanmaktan geri kalmamış.

Elini uzattığında, kolunu da kaptırarak sürekli kaynatılan politika kazanına atılma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu düşünmeli CHP. Tamam kendileri iktidarın ahlak anlayışıyla davranamaz ama en büyük iktidar rakibine karşı CHP duvarlarını dağıtma fırsatı vermemeli! Öcalan’ı serbest bırakma ve Kürt meselesini çözme gibi bombaları sahneye atıp CHP’yi de sis bulutu içine sokar ve görünmez kılarken, öte yandan da hazırlanan ikinci bir bomba ile Esenyurt Belediye Başkanı Ahmet Özer’i, üstelik vahşice kapısını koçbaşı ile kırdırarak ve yatak odasına baskın düzenleyerek adeta terörist başı imiş gibi tutuklatılıyor. Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu diyerek iktidarın 180 derece zıt ve politikalarına şaşıranlara şaşırıyorum. CHP içten ve dıştan sersemletiliyor.

CHP evet yerel seçimlerde birinci parti çıktı. Ama siyaset erbabı hayatta tüm birinciliklerin geçici olduğunu bilir. Övünmeye gerek hiç yok. Seni birinci parti yapanların hayallerine yanıt verecek ve peşinde sürükleyerek güçlendirecek yeni ve akli muhalif politikalar geliştirerek partini büyüteceksin. Ülkeyi ekonomik batıran iktidarın elini mi tutacaksın yoksa daha önce bir yazımda belirttiğim gibi yükselen muhalif dalgalarının üzerinde çok ustaca sörf yaparak dağlara mı tırmanacaksın? Bakıyorum, birinci ile ikinci parti arasında oran farkı aslında anket yanılma paylarını dikkate alırsak sanki eşitlenmiş gibi. Siyaset zor zanaattır. Parti yönetimindeki herkes, tartışma ortamında özgürce, hepsi lidermiş gibi fikir belirtmeli ve CHP’nin oy oranının neden yükselmediğini araştırmalı.

* Bu köşe yazısı, yapay zeka tarafından seslendirilmiştir. ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.cumhuriyet.com.tr/

Laik Cumhuriyetin kurulmasına giden yoldaki en önemli devrimlerden birisi, kuşkusuz 1 Kasım 1922’de saltanatın kaldırılmasıydı. Atatürk’ün o dönem hakkında Nutuk’ta yazdıkları, bu devrimin gerçekleştirildiği dönemin koşullarına ışık tutuyor. Bilindiği gibi Birinci Meclis’te Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın çevresinde kurulan Birinci Grup’a karşılık, aralarında saltanat ile hilafet yanlılarının, şeriat hukukunu savunanların da bulunduğu muhalif hareket İkinci Grup doğdu. Atatürk’ün Nutuk’ta anlattığına göre, bu hareketin birtakım oyunlarla icra vekilleri heyeti reisi (TBMM’nin açılışından sonra yürütme gücünü kullanan Bakanlar Kurulu’nun başkanı) olarak seçtirdiği Rauf Bey (Orbay), bir gün o sırada TBMM başkanı olan Gazi Mustafa Kemal’i odasında ziyaret edip akşam Keçiören’de Refet Paşa’nın (Bele) evinde bazı önemli konularda kendisiyle görüşmek istediklerini söylüyor. Bunun üzerine Rauf Bey, Refet Paşa ve Ali Fuat Paşa (Cebesoy) ile Mustafa Kemal Paşa bir araya geliyor.

Orada Rauf Bey, Mustafa Kemal’e, Meclis’in saltanat ve hilafetin ortadan kaldırılacağı endişesiyle sıkıntılı olduğunu ve Mustafa Kemal Paşa’nın izleyeceği tutumdan endişe ettiklerini söylüyor, uzun uzun saltanat ve hilafete bağlılığını anlatarak şunları dile getiriyor: “Benim babam, padişahın ekmeği ve nimetiyle yetişmiş. Benim kanımda o nimetin zerreleri vardır. Ben nankör olamam. Padişaha sadakati muhafaza etmek borcumdur, halifeye bağlılığım ise terbiyem icabıdır. Bizde genel vaziyeti tutmak güçtür. Bunu ancak herkesin erişemeyeceği kadar yüksek görülmeye alışılmış bir makam temin edebilir. O da saltanat ve hilafet makamıdır. Bu makamı kaldırmak, onun yerine başka mahiyette bir mevcudiyet ikamesine kalkışmak, felaket ve acıya sebep olur. Asla caiz olamaz.” Refet Paşa da hemfikir olduğunu açıklıyor. Fuat Paşa ise Moskova’dan yeni geldiğini ve halkın bu konudaki düşüncelerini incelemeye fırsat bulamadığını söyleyerek görüş belirtmiyor.

Atatürk, onlara bunun o günün meselesi olmadığını, telaşa gerek bulunmadığını söylüyor ama saltanatı ve hilafeti ortadan kaldırmayı aklına koymuş olduğundan, zamanı geldiğinde Rauf Bey’i Meclis’teki odasına çağırıyor. Kendi ifadesiyle, sanki “Rauf Bey’in, Refet Paşa’nın evinde sabahlara kadar dinlediği görüşlerini hiç bilmiyormuş gibi” diyor ki “Hilafet ve saltanatı birbirinden ayırarak saltanatı lağvedeceğiz! Bunun uygun olduğuna dair kürsüden beyanatta bulunacaksınız!” O odadan çıkmadan aynı nedenle davet ettiği Kazım Karabekir Paşa geliyor; ondan da aynı yönde konuşmasını istiyor. Rauf Bey, bunu yapmakla kalmayıp o günün bayram ilan edilmesini öneriyor! Atatürk bunu nasıl başarıyor? Ülkeyi işgalden kurtarıp halkın Meclisi’ni kuran güçlü bir lider olarak başarıyor. Bu olay da gösteriyor ki Atatürk, Kurtuluş Savaşı’nda en yakın dava arkadaşlarının, iş siyasi ve kültürel devrimlere gelince yan çizmelerine karşın, Cumhuriyeti kurma hedefinden hiç sapmıyor, bir an bile tereddüt etmiyor. Çünkü günümüzde hiçbir liderde olmayan bir azim, kararlılık ve cesarete sahip bir devrimci o!

Bu tarihi olayları, konuşmalarımda anlatıp gençler tarafından da bilinmesini sağlamaya çalışıyorum. Çünkü yurtsever bir devrimcinin, eğer tarihin doğru tarafındaysa, kararlıysa ve arkasında halk desteği varsa, hedefe doğru ilerlemesinin durdurulamayacağını anlatmak istiyorum. Laik Cumhuriyetin kuruluş öyküsü bunun en sağlam kanıtı. Olağanüstü bir Kurtuluş Savaşı ile bağımsızlığı sağlanan bu ülkede, saltanatın kaldırılmasından 102 yıl sonra iktidarda emperyalist planları devreye sokarak laik Cumhuriyeti yok etme girişimlerini hızla sürdüren siyasal İslamcı bir iktidar var. Bu kez saltanatı tek başına durdurabilecek bir lider yok ancak gidişatı tersine çevirmek, tüm yurtsever devrimcilerin görevi. O zaman soralım: Yeterince kararlı mıyız?

* Bu köşe yazısı, yapay zeka tarafından seslendirilmiştir. ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.cumhuriyet.com.tr/

* ‘Normalleşme’yi tartışan CHP, iktidara ‘içeriden malzeme’ vermeyecek: Birlik kararı

* Hastaneler kapandı doktor ve çalışanlar mağdur oldu: Çete işsiz bıraktı

* Konya Meram’da kuş gribi vakası

* Başakşehir’den Ümraniye’ye talan Çevre Bakanlığı eliyle hız kesmeden devam ediyor: İstanbul’un iki ucu rant

* Ücretsiz aile işçisi: Kadınlar

* CHP İstanbul İl Başkanı Özgür Çelik, CHP’nin Esenyurt’taki eylem planını Cumhuriyet’e anlattı: Adım adım takip edilecek

* Başa baş giden yarışta Harris ve Trump’ın politikaları neredeyse taban tabana zıt: ABD halkı kime ne için oy verecek

* S&P, ülkenin kredi notunu B+ (çok spekülatif) seviyesinden BB-’ye (spekülatif) yükseltti: ‘Yatırım’ hala uzakta

* 32 bin 599 kişi borcunu yapılandırdı

* ‘100 Yılın Tanığı Cumhuriyet Gazetesi’ söyleşisi Tüyap İstanbul Kitap Fuarı’nda yapıldı: Yolumuzdan dönmek yok

* 1-0 öne geçtiği maçta evinde 3-1 yenilip üst üste ikinci mağlubiyetini aldı: Kartal’a Paşa çelmesi

* F.Bahçe Başkanı, sponsorluk anlaşması, karaborsa bilet ve hakem hataları için konuştu: Koc’tan G.Saray’a ağır sözler

* Bu podcast yayınları, Cumhuriyet gazetesinden derlenen haberlerin yapay zeka tarafından seslendirilmesiyle oluşturulmuştur. Güncel haberler için www.cumhuriyet.com.tr adresini ziyaret edebilirsiniz.

Önce Bahçeli’nin DEM Partililerle “DEM’lenmesi”, ardından Tayyip Erdoğan çok bonkör sözlerle Bahçeli’ye destek vermesi öyle bir izlenim yarattı ki sanki son dönemi Bahçeli başlatmış da Erdoğan sonra haberdar olmuş. Oysa kaçıncı defadır yazıyorum: Olayın aslı öyle değil. Çünkü önce -yani eylülün son günündeErdoğan’ın Bahçeli’yi evinde ziyaret etti. Ertesi gün de Bahçeli’nin önce Meclis’te “DEM’lenip” sonra da “Erdoğan’ın kendisine verdiği görevi yapmak için DEM’lilerin elini sıktığını” açıkça söylemesi ortaya koydu ki oyunun senaristi Erdoğan, başroldeki oyuncusu da Bahçeli’dir. O nedenle sanki her şeyi Bahçeli başlatmış gibi görmek ve söylemek baştan sona yanlıştır: “Erdoğan oyunu kurandır ve şimdi Esenyurt’ta gördüğümüz kısmı ve daha sonra göreceklerimiz de Erdoğan’ın zihninden çıkmadır.” Daha ileri gitmeden anımsatmak isterim: Bu birçok insana yeni bir iddia olarak görünebilir. Oysa Erdoğan’ın siyasi yaşama başladığı tarihten sonrasını bilenler, izleyenler kendisinin çok kurnaz bir siyasi oyun senaristi olduğunu kabul ederler. Çok eskilere gitmeden anımsatayım: Ahmet Davutoğlu’nu önce danışman, sonra dışişleri bakanı, ardından başbakan ve AKP genel başkanı yapıp eşi az bulunur bir tertiple başbakanlıktan ve AKP genel başkanlığından nasıl uzaklaştırdığı, zihinlerde hâlâ tazedir. Erdoğan iç siyasette oyunu çok sever. Allah’ı var, iyi de oynar. O nedenle baş etmek kolay değildir. Üstelik oyunları da çoğu kez bir stratejinin o güne düşen taktiklerinden oluşur. Peki şimdi gördüğümüz kısmı hangi stratejinin parçasını teşkil ediyor? Temel stratejisi, siyasete girdiği tarihten beri hiç değişmedi: Türkiye’deki “ulus devlet” yapısını “İslam Cumhuriyeti” modeline dönüştürmek. Onu gerçekleştirebilmek için de -elbet sadece bu nedenle değil, iktidarda mümkünse ömür boyu kalabilmek amacıyla da- cumhurbaşkanlığında kalmak. Bunun için neye ihtiyaç var: Aylardır ve günlerdir yazmayan söylemeyen kalmadı. Ben de ilave edeyim: O amaçla anayasayı değiştirmek. Ve tekrar seçilip o mevkide -mümkünse ölünceye kadar- kalmak. Dikkat ederseniz günlerdir, aylardır bunun yazılıp söylendiğini ifade ediyorum ama kendisini ilgilendiren en ufak haberlere bile tepki gösteren Erdoğan, cümle âlemin bildiği ve tekrarladığı bu iddiaları tekzip edecek tek kelime de etmedi. Tüm bunları dikkate alınca Erdoğan’ın birkaç gün önce AKP grubunda söylediği, “Sevgili Kürt kardeşim, senden bu eli samimiyetle tutmanı istiyorum” türü sıcak sözlerin de Devlet Bahçeli’yi “Tavır, konuşma, söylem ve tecrübesiyle, cesur çıkışlarıyla, akıl dolu cümleleriyle, daima tarihe not düşen, tarihe istikamet veren bir lider” olarak tanımlamasıyla ve CHP Genel Başkanı Özgür Özel’e, nedeni pek de anlaşılamayan teşekkürüyle aynı senaryoyu renklendirmeye çalışıyor. Peki son Esenyurt operasyonunu nereye koyacağız diye sorarsanız. O konuda oyunun henüz açılış sahnelerini gördüğümüzü söylemekle yetineceğim. Diyorum ki biraz sabredelim: Göreceklerimiz bitmedi.

* Bu köşe yazısı, yapay zeka tarafından seslendirilmiştir. ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://www.cumhuriyet.com.tr/