“Jesus het sy dissipels nader geroep en vir hulle gesê: “Ek kry hierdie mense innig jammer  … Ek wil hulle nie sonder kos huis toe stuur nie, want hulle kan miskien op pad beswyk.” (Matt 15:32)

Gebeur wonderwerke steeds? Ja, heelhartig glo ek dit.  Tog, as ek eerlik moet wees, sien ek min van die soort waarvan ek in die Bybel lees.  Sal dit darem nie wonderlik wees om die skares hongeres so te kan kos gee soos Jesus in Matteus 15 gedoen het nie.  Maar, dan skop my realistiese self in. Dit is nie hoe dinge werk nie, vertel ek vir myself.  Is dit nie?  Kry Jesus nie steeds mense “innig jammer” nie? Vra Hy nie vir ons om iets te doen nie? Presies soos Hy van die dissipels gevra het.

Op hierdie pelgrimsreis van die lewe is daar baie ander realiste soos ek - mense wat gereeld vir mekaar herinner dat ons nie die wêreld se probleme kan oplos nie.  Ek wonder net wanneer het ons begin dink dat dit is wat Jesus van ons verwag? Wat dissipelskap wel impliseer is om te doen dit wat ons kan doen; met dit wat ons tot ons beskikking het; daar waar dit benodig word.  Niks meer nie; maar ook niks minder nie.  

Op Jesus se pelgrimstog Jerusalem toe, wil Jesus 'n “gees van sensitiwiteit” by sy volgers kweek:  gaan dit hulle (en ons) harte aanraak soos dit Syne aangeraak het? Want dan kan niemand hul oë wegdraai en anderpad kyk nie.  Ons sal dan begin vra, soos Jesus gevra het, “Wat het julle?” (v34).  Net dit.  Ronell, wat het jý?  En jý? En jý? 

Here, wat kan U met my druppel in die emmer maak?  Seker niks. Tog weet my realistiese self, voeg al die druppels bymekaar en jy maak 'n see vol. Dit is hoe wonderwerke vandag steeds (kan) gebeur.

GEBED:  Here begin asseblief deur in my 'n gees van sensitiwiteit te kweek. 


KUNS: Al ons daaglikse kunswerke vir die #Pelgrims-reeks in November is deel van ’n stel van 350 waterverfskilderye (1886 – 1894) deur die Franse skilder James Tissot. Almal is op ondeursigtige waterverf oor grafiet op grys geweefde papier. Dis aangekoop in 1900 vir die Brooklyn Museum en is in die volksmond bekend as “The Life of Christ”.  Die sestiende dag se skildery is The Miracle of the Loaves and Fishes (La multiplication des pains). https://www.brooklynmuseum.org/opencollection/objects/13423

POTGOOIE:  Luister ook op alle bekende potgooi-platforms. https://ronellbezuidenhout.buzzsprout.com/
#Pelgrims #LeefHoop #ElkeDag
MUSIEK:  Op Dag 26 van #Pelgrims luister ons na die bekende “Bread and Fishes” soos opgeneem deur die McCalmans.  Dit is geskryf deur Alan Bell ’n Engelse volksanger en liedjieskrywer gebore in Gorton, Manchester.

Dit is 'n volksstyl-gesang, wat losweg gebaseer is op die legende dat Jesus as kind in Engeland gereis het, vergesel deur Maria en Josef..

Die woorde is in 1968 geskryf deur Bell wat ’n verkoopsverteenwoordiger, sanger/liedjieskrywer, feesorganiseerder en aktivis was.  Bell was 'n lid van die Blackpool Taverners-kwartet, en sommige bronne skryf die liedjie verkeerdelik aan hulle toe, eerder as aan hom.

Uit die liriek: 

"With the wind in the willows
The birds in the sky
There's a bright sun to warm us wherever we lie...
We have bread and fishes and a jug of red wine
To share on our journey with all of mankind."
So I sat down beside them
With flowers all around
We eat from a mantle
Spread out on the ground
They told me of prophets
And peoples and kings
And all of the one God that knows everything

https://youtu.be/HL5nuCWUrWs