Hoewel "Bre-entry" (de terugkeer van het Verenigd Koninkrijk in de EU) in theorie wordt gezien als een oplossing voor de negatieve gevolgen van Brexit en een manier om zowel het VK als Europa strategisch te versterken, benadrukken de bronnen dat de praktische en politieke obstakels op dit moment enorm zijn. Sommige bronnen noemen een snelle terugkeer dan ook een "illusoire droom" (pipe dream).
Een sterker Europa en het terugdraaien van Brexit Brexit wordt door verschillende analisten en politici bestempeld als een "catastrofale" of "historische fout" die heeft geleid tot economische stagnatie, lagere investeringen en een verminderd strategisch gewicht voor het VK. Tegelijkertijd is er binnen de EU een groeiend besef dat Europa sterker is mét het VK aan boord. In een wereld die steeds gefragmenteerder en gevaarlijker wordt, is collectieve actie essentieel en is alleen staan niet hetzelfde als soevereiniteit. Vooral op het gebied van defensie en veiligheid is het VK een van de belangrijkste militaire en strategische actoren van Europa, waardoor een nauwere relatie in het wederzijdse belang van beide partijen is.
Waarom Bre-entry in de praktijk uiterst complex is Ondanks de wederzijdse voordelen zijn de barrières voor Bre-entry aanzienlijk:
- Gebrek aan politieke consensus in het VK: Voor een succesvolle terugkeer zonder aanhoudende politieke instabiliteit is een brede, partijoverschrijdende consensus nodig. Deze consensus ontbreekt momenteel, omdat de rechtse flank in Engeland nog altijd fel tegen is en het onderwerp een ideologisch taboe blijft.
- Strenge toetredingseisen (Artikel 49): Er zijn geen politieke sluiproutes. Een toetreding moet strikt verlopen via Artikel 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Dit vereist een unanieme instemming van alle 27 EU-lidstaten en een gerichte en zeer gedetailleerde herziening om de Britse regelgeving weer in lijn te brengen met de actuele EU-wetgeving.
- Geen uitzonderingsposities en de Euro-barrière: De EU-lidstaten zullen waarschijnlijk aandringen op een "zero opt-outs" beleid om te voorkomen dat het VK alleen de gunstige kanten van de EU kiest ("cherry-picking"). Een groot obstakel is de euro: de Britse staatsschuld bedraagt momenteel ongeveer 100% van het bbp, wat een directe schending is van de convergentiecriteria van de eurozone (maximaal 60%). Bovendien zou het VK zaken als het vrije verkeer van personen en reguliere budgetbijdragen weer volledig moeten accepteren.
- Terughoudendheid vanuit de EU: Tijdens zijn 42-jarige lidmaatschap gebruikte het VK vaak zijn vetorecht om diepere Europese integratie te blokkeren. Vanwege dit verleden geven sommige EU-lidstaten nu de voorkeur aan een model zoals dat van Zwitserland of de Europese Economische Ruimte (EER) in plaats van een volledig EU-lidmaatschap voor de Britten.
Conclusie "Bre-entry" zou de positie van zowel de EU als het VK op economisch en geopolitiek vlak versterken. Voordat een volwaardig lidmaatschap echter überhaupt op tafel kan liggen, stellen experts dat beide partijen eerst het fundament moeten leggen met vertrouwenwekkende maatregelen op het gebied van veiligheid, kapitaalmarkten, economische hervormingen en migratie. Tot die tijd is de drempel voor toetreding dermate hoog dat deze voorlopig als onoverkomelijk wordt beschouwd.