Daily WTF!

In deze podcastaflevering bespreken de sprekers hoe de Europese energie-import in de praktijk werkt, ondanks de streng bedoelde sancties en het Europese REPowerEU-plan dat de afhankelijkheid van Russische fossiele brandstoffen moet beëindigen.

De Belangrijkste Punten uit de Podcast

• De Sancties en de Praktijk: Europa wil de import van Russisch gas en ruwe olie schrappen. In de praktijk stroomt er echter nog steeds veel energie richting het Westen via geopolitieke omwegen. Landen zoals Turkije en India importeren grote hoeveelheden Russische ruwe olie, verwerken deze in hun eigen raffinaderijen tot diesel of benzine, en exporteren de brandstof vervolgens legaal naar Europa. Door dit verwerkingsproces krijgt de brandstof formeel een nieuw herkomstcertificaat.
• De Schaduwvloot: Om het westerse prijsplafond op olie te omzeilen, heeft Moskou een omvangrijke schaduwvloot van oudere olietankers opgebouwd. Een aanzienlijk deel van deze tankers werd nota bene overgekocht van westerse, voornamelijk Griekse, scheepvaartbedrijven.
• Verschuiving naar Amerikaanse LNG: Om het wegvallen van Russische pijpleidinggassen op te vangen, is Europa op grote schaal overgestapt op vloeibaar aardgas (LNG) uit de Verenigde Staten. Hierdoor is de afhankelijkheid verplaatst van Moskou naar Washington, wat Europa gevoeliger maakt voor het Amerikaanse energie- en handelsbeleid.
• Wisselend Beleid uit Washington: Terwijl Europa vasthoudt aan strikte sanctietermijnen, versoepelde de Amerikaanse overheid tijdelijk de regels voor de import van Russische diesel om de brandstofprijzen aan de eigen Amerikaanse pomp te drukken. Dit onderstreept hoe nationale economische belangen de westerse samenwerking op het gebied van sancties kunnen doorkruisen.

Deze podcast behandelt de dieperliggende mechanismen achter de toenemende maatschappelijke onrust en protesten in Europa. Hoewel uiteenlopende gebeurtenissen — zoals rellen rondom voetbalclubs, klimaatprotesten, boerenprotesten en demonstraties over migratie — op het eerste gezicht los van elkaar lijken te staan, worden ze gedreven door dezelfde psychologische en maatschappelijke mechanismen.

De Vier Fasen van Maatschappelijke Onrust

Aan de hand van het model van het Verwey-Jonker Instituut wordt maatschappelijke onrust ontleed in vier fasen:

1. Voedingsbodem (Relatieve rust): Er zijn geen zichtbare conflicten, maar onder de oppervlakte broeit het.
2. Dreigende onrust: Lokale wrijvingen en vreedzame protesten treden op als waarschuwingssignalen.
3. Agressie en incidenten: Kleinschalige incidenten en agressie vormen de opmaat naar verdere escalatie.
4. Daadwerkelijke escalatie: Grootschalige verstoring van de openbare orde.

Kernoorzaken van de Onrust

• Structureel Incidentalisme: Zichtbare incidenten (zoals poloptreden of protesten) zijn zelden de werkelijke oorzaak, maar fungeren als katalysator voor opgekropte maatschappelijke onvrede.
• De Polycrisis: Verschillende simultane crises — de nasleep van de coronapandemie, de oorlog in Oekraïne, hoge inflatie, stijgende energiekosten, de klimaatcrisis en de woningnood — versterken elkaar en zorgen voor een opstapeleffect van onzekerheid bij burgers.
• Terugtrekkende Overheid en Miskenning: De overheid legt nadruk op zelfredzaamheid, maar biedt steeds minder bescherming en basisvoorzieningen, wat leidt tot een diep gevoel van miskenning bij burgers.

Versnellers van Escalatie

• Online 'Topic Communities' en Algoritmes: Op platforms zoals X en Telegram brengt algoritme-sturing verschillende protesterende groepen bijeen. Woede genereert de meeste betrokkenheid, waardoor mensen met uiteenlopende motieven (bijv. boeren en anti-vaxxers) zich verenigen tegen één gemeenschappelijke vijand: 'de elite' of de overheid.
• Aard van het Protest: Waar rellen in het verleden (zoals de krakersrellen) puur ideologisch van aard waren, worden moderne protesten gedreven door 'reactie- of complotgedreven radicalisering' en een gedeelde anti-identiteit.
• Feitenpolarisatie: Door het vervallen van een gedeelde basis van feiten verdwijnt het vertrouwen in media en de overheid. Dit wordt geïllustreerd door de casus van ex-AIVD'er Jelle Postma, wiens niet-geonderbouwde theorieën over een 'unholy alliance' jarenlang ongehinderd door de media werden overgenomen, wat het wantrouwen tegen de gevestigde orde juist heeft versterkt.

Destructieve versus Constructieve Polarisatie

Polarisatie op zichzelf is een essentieel onderdeel van de democratie om maatschappelijke veranderingen af te dwingen. Het wordt echter gevaarlijk wanneer het omslaat in destructieve polarisatie, waarbij de tegenstander niet meer wordt gezien als een gesprekspartner, maar als een te vernietigen vijand.

Tot slot wordt de vraag opgeworpen of de overheid tijdens de pandemie zelf een gevaarlijk precedent heeft geschapen door buitengewone maatregelen te normaliseren, waardoor burgers nu sneller geneigd zijn om zelf ook extreme middelen in te zetten.

In PostgreSQL lijkt een SELECT-query een puur passieve leesactie. Toch kunnen deze queries fysieke schrijfoperaties veroorzaken, wat te zien is aan het oplopen van de shared blocks dirtied-statistieken.

1. MVCC (Multi-Version Concurrency Control)

• PostgreSQL gebruikt MVCC om te voorkomen dat lezers en schrijvers elkaar blokkeren.
• Bij een UPDATE wordt een bestaande rij (tuple) niet overschreven. In plaats daarvan blijft de oude tuple behouden en wordt er een nieuwe tuple aangemaakt.
• Elke tuple bevat verborgen systeemheaders: xmin (ID van de maker-transactie) en xmax (ID van de verwoestende/vervangende transactie).

2. Het Dilemma bij Committen

• Transacties kunnen falen of worden teruggerold (rollback).
• Een transactie-ID op een rij zegt niets over de vraag of die transactie daadwerkelijk succesvol is afgerond (committed).
• PostgreSQL slaat de status van elke transactie centraal op in het commit-log (pg_xact / pg_clog).
• Om COMMIT-acties razendsnel te houden, werkt de schrijver niet direct alle fysieke pagina's op de schijf bij. Het opschonen en definitief markeren van rijen wordt uitgesteld.

3. De Rol van Hint Bits

• Wanneer de eerste lezer (SELECT) een gewijzigde rij raadpleegt, moet deze in het centrale commit-log controleren of de transactie geslaagd is.
• Om te voorkomen dat latere lezers dezelfde controle moeten uitvoeren, zet de lezer een vlaggetje (hint bit) in de header van de tuple.
• Het aanpassen van dit hint bit wijzigt de geheugenpagina (shared buffer), waardoor de pagina de status dirty krijgt en uiteindelijk naar de harde schijf moet worden geschreven.

4. Ketenreacties en Performance-impact

• Page Pruning / HOT Pruning: Als een lezer merkt dat een geheugenpagina bijna vol is en er hint bits op dode tuples staan, kan de SELECT-query direct page pruning uitvoeren om dode rijen op te ruimen.
• Full Page Images (WAL): Wanneer data-checksums aanstaan (standaard in nieuwere PostgreSQL-versies), dwingt het wijzigen van een hint bit de database om een Full Page Image (8 KB) naar het Write-Ahead Log (WAL) te schrijven om torn pages bij een eventuele crash te voorkomen.
• Dit kan leiden tot onverwachte I/O-pieken wanneer analisten 's ochtends massaal queries uitvoeren op verse data die 's nachts via bulk inserts is ingeladen.

Praktische Oplossing

Om deze I/O-pieken tijdens piekuren te voorkomen, kan na een grote nachtelijke batch-import een proactieve dummy query of een handmatige VACUUM worden gedraaid. Hierdoor worden de hint bits al in het daluur gezet en verloopt het lezen overdag optimaal.

De podcast ontleedt de ingewikkelde politieke en fiscale keuzes in Nederland rondom de zogenaamde 'Kaag-lijst' (officieel de fiscale maatregelenlijst). De lijst, vergeleken met een 'gigantische gereedschapskist' of een 'menukaart zonder prijzen', dwingt beleidsmakers om fundamentele keuzes te maken over financiering, belastingdruk, en gedragsbeïnvloeding, in een klimaat van afnemende belastingmoraal en overbelaste overheidssystemen.

• De Kaag-lijst en de Fiscale Puzzel:
  • Het CPB-rapport Keuzes in Kaart 2027-2030 fungeert als de financiële blauwdruk voor de politieke partijen.
  • De politiek staat voor keuzes met betrekking tot de AOW, belastingen, innovatie en klimaatmaatregelen, waarbij de budgettaire impact vaak miljarden bedraagt.
  • Het systeem piept en kraakt: de belastingdienst wordt geconfronteerd met complexe regelingen, wat de efficiëntie en uitvoerbaarheid in gevaar brengt. De podcast verwijst naar de ontelbare 'lekkages' die door 'ijverige loodgieters' worden gedicht met nieuwe, vaak ondoorzichtige, regels.
• De Gevolgen voor de Burger (Micro-niveau):
  • Wonen: De mogelijke volledige afschaffing van de hypotheekrenteaftrek binnen 12 jaar (naar 0%) leidt tot een aanzienlijke lastenverzwaring voor huiseigenaren (geschat op 4,9 tot bijna 15 miljard euro). Dit kan de woningmarkt verstoren en huizen 'onder water' zetten.
  • Mobiliteit: De afschaffing van de onbelaste reiskostenvergoeding betekent een grote inkomensachteruitgang voor werknemers, omdat de vergoeding dan als regulier loon wordt gezien, en dus zwaarder wordt belast.
  • Vermogen (Box 3): De mogelijke verhoging van de vermogensbelasting tot 2% voor vermogens boven de 1 miljoen euro roept vragen op over de waardering van illiquide bezittingen (zoals startups, kunst en crypto). Het risico bestaat dat de belastingdienst dit simpelweg niet aankan ("de IT-systemen kunnen het niet aan").
• De Macro-economische Keuzes en Consequenties:
  • Innovatie: De mogelijke verlaging van de WBSO (innovatiebelasting voor bedrijven) kan grote gevolgen hebben voor de kenniseconomie en investeringen in Nederland.
  • De 'Onmogelijke Driehoek': Er is sprake van een constante botsing tussen drie doelen: financieren (geld ophalen), herverdelen (sterke schouders, zwaarste lasten) en gedrag sturen (bijvoorbeeld via klimaatmaatregelen). Het aanpassen van de ene knop verstoort steevast de andere ("de te korte deken").
• Het Belangrijkste Onderliggende Probleem:
  • De enorme bureaucratie en micromanagement van de overheid (via talloze kleine regelingen en uitzonderingen) tasten de 'belastingmoraal' van de burger aan.
  • De belastingbetaler verliest het overzicht en het vertrouwen.
  • De prangende vraag wordt gesteld: zijn we niet op een punt beland waarbij een fundamentele 'reset' ("de grote reset") van het belastingsysteem noodzakelijk is?

De podcast onthult de verborgen problemen en fricties die ontstaan in internationale bedrijven waar Engels als standaard voertaal wordt gebruikt. Hoewel de zakelijke communicatie op de oppervlakte vloeiend lijkt, worstelen niet-moedertaalsprekers onder de oppervlakte met een massief 'ijsberg-effect'.

• Psychologische en Cognitieve Druk:
  • Een kwart van de werknemers zwijgt tijdens vergaderingen.
  • Meer dan de helft versimpelt zijn of haar boodschap bewust wegens een gebrek aan woordenschat op het moment suprême.
  • Negen op de tien niet-moedertaalsprekers bereiden zich obsessief voor op overleggen door scripts te schrijven en alles door vertaalapps te halen.
  • Er is een grote kloof tussen functionele vloeiendheid (zoals cijfers presenteren) en emotionele vloeiendheid (zoals een grap maken of frustratie uiten), waardoor werknemers zich vaak robotachtig en onzeker voelen.
  • Onderzoek van de Universiteit van Zürich (het CLINT-project) toont via EEG-scans en eye-tracking aan dat werken in een tweede taal leidt tot een meetbare, enorme cognitieve overbelasting. Dit vertraagt processen aanzienlijk, vergelijkbaar met een computer met te weinig werkgeheugen.
• Financiële en Veiligheidsrisico's:
  • Taalbarrières kosten industriële bedrijven gemiddeld 500.000 dollar per jaar aan inefficiëntie.
  • Werknemers verliezen onofficieel gemiddeld vier uur per week aan vertalen.
  • Volgens de Amerikaanse veiligheidsinstantie OSHA speelt bij 25 procent van de bedrijfsongevallen een taalbarrière een rol.
• Organisatorische Gevolgen:
  • Het eenzijdige taalbeleid leidt tot een 'verstomingseffect' (silencing effect), waarbij de informele communicatie verdwijnt en zelfs hoogopgeleide bestuursleden stilvallen.
  • Er ontstaan schaduwstructuren waarbij werknemers het officiële management negeren en direct naar collega's stappen die dezelfde moedertaal spreken.
  • Meertalige werknemers (zoals expats) krijgen hierdoor als 'poortwachters' onbedoeld onevenredig veel macht over wat er wordt gecommuniceerd.
  • Het management lijdt vaak aan 'language unawareness' en denkt ten onrechte dat vertaalsoftware de oplossing is. Dit gebrek aan begrip resulteert in een hoger personeelsverloop en minder promotiekansen voor niet-moedertaalsprekers.

De aflevering sluit af met de filosofische overpeinzing dat het oplossen van deze taalbarrières met perfecte, real-time AI-vertalingen wellicht leidt tot een verlies aan empathie en gedeelde bedrijfscultuur, omdat juist de gezamenlijke worsteling met taal zorgt voor onderlinge verbinding.

De podcast analyseert het juridische en politieke mijnenveld rondom de strafbaarheid van terrorismeverheerlijking, specifiek in de context van uitingen rondom Hamas in Nederland.

• Huidige juridische grenzen: Tijdens een demonstratie op de Dam greep de politie niet in toen een spandoek met "We support Hamas" werd getoond. Voor een veroordeling onder de huidige wetgeving (artikel 131 voor opruiing) moet het Openbaar Ministerie onomstotelijk bewijzen dat een specifieke vlag in die exacte context direct of indirect aanzet tot geweld.
• Politieke frustratie en financiering: Partijen als de SGP en groep Marcosouwer begrijpen niet waarom artikelen 140 en 140a (steun aan terrorisme) en 137c en d (haatzaaien) niet voldoende zijn om in te grijpen. Daarnaast stelt een AIVD-rapport dat er miljoenen euro's omgaan in een Hamas-verbonden netwerk in Nederland. Volgens het OM is er bijvoorbeeld via de stichting Israa over meerdere jaren 8 miljoen euro overgemaakt, vaak weggesluisd onder de vlag van humanitaire hulp.
• Drastische nieuwe wetgeving: Om dit aan te pakken, stelt het kabinet nieuwe wetgeving voor (artikelen 132a, b en c). Deze wetten maken het openlijk steunen van een organisatie op de Europese terrorismelijst en de verheerlijking van terrorisme direct strafbaar, zonder dat de lastige opruiende context bewezen hoeft te worden.
• Grondrechtelijke kritiek: Tijdens een internetconsultatie stroomden meer dan 11.000 reacties binnen, waarbij zware instanties zoals de Raad van State, de Nederlandse Orde van Advocaten en de Universiteit Leiden fel uithaalden naar het voorstel. Zij waarschuwen dat de wet de vrijheid van meningsuiting (vastgelegd in artikel 10 van het EVRM) onaanvaardbaar inperkt.
• Maatschappelijk bevriezingseffect: Critici vrezen voor een 'chilling effect' waarbij burgers zich uit angst voor het predicaat 'terrorist' censureren en wegblijven bij legitieme protesten. Dit gevaar wordt geïllustreerd aan de hand van de van oorsprong geweldloze organisatie Palestine Action in Groot-Brittannië, die door soortgelijke wetgeving op een terreurlijst werd geplaatst.
• Technologie versus rechtspraak: Het debat werpt de prangende vraag op of de trage wetgeving in Den Haag nog is opgewassen tegen de huidige realiteit. Kwetsbare jongeren, waaronder kinderen van 13 jaar oud, worden via platforms als Snapchat en netwerken van 'Crime as a service' momenteel razendsnel en direct gerekruteerd voor geweldplegingen.

De overgang naar duurzame energie en de massale inzet van elektrische warmtepompen zorgen voor extreme belasting van het elektriciteitsnet. Het knelpunt ontstaat vooral tijdens een zogenaamde 'Dunkelflaute', een periode in de winter met koud, bewolkt en windstil weer.

De belangrijkste inzichten en oplossingen uit de besproken rapporten zijn:

• De impact van de Dunkelflaute: Op dagen zonder zon en wind valt de hernieuwbare energieproductie nagenoeg stil. Op 6 november 2024 dekte de opbrengst uit zon en wind in Nederland bijvoorbeeld slechts 4% van de totale elektriciteitsvraag.
• Netcongestie door warmtepompen: Individuele luchtwarmtepompen trekken veel stroom. Omdat huishoudens tegelijkertijd warmte nodig hebben tijdens een winterse koudegolf, ontstaat er een enorme piekvraag met hoge stroomprijzen. Dit probleem leidt lokaal tot netcongestie en de noodzaak om zwaar te investeren in extra hoogspanningsstations.
• Slimme sturing en isolatie als buffer: Een deel van de oplossing is het automatisch uitschakelen van warmtepompen tijdens dure piekmomenten op het stroomnet. Dit is in de winter uitsluitend mogelijk als woningen zeer goed geïsoleerd zijn, zodat de binnentemperatuur niet direct daalt wanneer de verwarming tijdelijk stopt.
• Collectieve warmtenetten en seizoensopslag: Om het elektriciteitsnet structureel te ontlasten, is de overstap naar collectieve warmtenetten op basis van aardwarmte of restwarmte essentieel. Een effectieve methode is seizoensopslag, waarbij overschotten aan zonne- en windenergie in de zomer worden omgezet in warmte om in de winter te gebruiken.

Ja, er is een risico dat woningen in de zomer te warm worden. In de onderzoeken wordt benadrukt dat zomercomfort en het beheersen van een warmteoverschot in de zomer steeds belangrijker worden.

Oorzaken van zomerse oververhitting

• Klimaatverandering en hitte-eilandeffect: Warme periodes nemen toe in duur en intensiteit[1]. In stedelijke gebieden wordt dit effect versterkt doordat steen en beton warmte langer vasthouden en er vaak beperkt groen of water aanwezig is[1].
• Isolatie: Goed geïsoleerde woningen houden 's winters de warmte binnen, maar houden eenmaal binnengedrongen zomerhitte eveneens langer vast.

De toekomstige waarde van een woning ligt niet langer uitsluitend in de capaciteit om zelf stroom op te wekken met zonnepanelen. De werkelijke waarde wordt bepaald door de mate waarin de woning warmte kan vasthouden en kan functioneren als een thermische batterij die het stroomnet ontziet wanneer de natuur geen energie levert.

De EU bereidt zich voor op een dodelijke 'hybride aanval' Europese hoofdsteden bereiden zich in het geheim voor op de mogelijkheid van een grootschalige hybride aanval – zoals sabotage, cyberaanvallen of andere verborgen operaties – door Rusland, waarbij mogelijk meerdere burgerslachtoffers vallen. Volgens diplomaten is het wachten op dodelijke slachtoffers "slechts een kwestie van tijd", gezien de recente toename van incidenten, zoals een drone met explosieven bij de luchthaven van Leipzig, brandstichting en gezonken schepen in de Zwarte Zee.

Tijdens overleggen tussen EU-diplomaten wordt gesproken over de inzet van noodhulpteams, het vrijmaken van noodfondsen en effectieve crisiscommunicatie. Europese Commissievoorzitter Ursula von der Leyen heeft daarnaast een nieuw "noodveiligheidsprotocol" voorgesteld.

Knelpunten en onderlinge verdeeldheid Deze voorbereidingen leggen echter flinke verdeeldheid binnen de EU bloot over de rol die de unie moet spelen op het gebied van veiligheid:

• Overlap met de NAVO: Sommige lidstaten en experts waarschuwen dat de EU de kerntaken van de NAVO dreigt te dupliceren. Dit kan leiden tot verwarring en tragere besluitvorming tijdens een crisis. Deskundigen adviseren een duidelijke taakverdeling: de NAVO richt zich op inlichtingen en afschrikking (militair), terwijl de EU zich focust op de civiele noodhulp.
• Angst voor lekken: Er is wantrouwen over de veiligheid van informatie binnen de EU-structuren. Sommige Oost-Europese landen zijn huiverig om gevoelige inlichtingen met de EU te delen, uit angst dat deze via landen met nauwe banden met Rusland (zoals het Hongarije uit eerdere incidenten) in Moskou belanden. Voor echte geheimen geeft men de voorkeur aan de zwaarder beveiligde NAVO-kanalen.
• Onnodige bureaucratie: Diverse diplomaten vinden dat de EU geen nieuwe, complexe veiligheidsstructuren moet optuigen, maar simpelweg gebruik moet maken van goed functionerende bestaande crisismechanismen, zoals het IPCR (dat ook tijdens de pandemie werd ingezet).

• De OpenSSH 10.6-update van 7 oktober 2026 breekt met de traditionele releasecyclus omdat AI-modellen razendsnel complexe 'zero-days' in de code ontdekken. Het ontwikkelteam stapt over op frequentere patches om 'zero-day collisions' voor te zijn, waarbij onafhankelijke partijen binnen 48 uur dezelfde bugs vinden.
• Om een 'chosen-plaintext' zijkanaalaanval tegen te gaan, wordt het LZ77-compressiealgoritme op protocolniveau volledig uitgeschakeld. Systeembeheerders moeten datacompressie voortaan op applicatieniveau (layer 7) toepassen om te voorkomen dat compressiecontexten netwerkgeheimen lekken.
• Leestekens zoals het dollarteken en de backslash zijn niet langer toegestaan in gebruikersnamen op de command line. Deze strikte beperking blokkeert de mogelijkheid voor aanvallers om shell-injecties uit te voeren via lokale proxy-commando's zoals ProxyJump of de -J vlag.
• Verouderde platformen zoals SCO OpenServer 5 en QNX 6 worden niet langer ondersteund omdat deze geen moderne sandboxing of privilege-scheiding aankunnen. Daarnaast zijn gevaarlijke functionaliteiten zoals recursief kopiëren (scp -R) en bewust zwakke cryptografie (zoals DSA en RC4) agressief verwijderd.
• Ter voorbereiding op kwantumcomputers en de afluisterstrategie van "bewaar nu, ontsleutel later", introduceert de update de hybride sleutel SSH-MLDSA44-ED25519. Deze combineert het vertrouwde ED25519-algoritme met multidimensionale ML-DSA-44-roostercryptografie (lattices) voor een onbreekbare dubbele beveiliging.
• De nieuwe waarschuwingsfunctie WarnWeCrypto kan worden gebruikt om binnenkomende verbindingen met niet-kwantumveilige sleutels via syslog of journalctl te loggen. Eerdere experimentele post-kwantumsleutels moeten worden verwijderd ten gunste van de nieuwe finale FIPS 204-standaard.
• De menselijke factor blijft een uitdaging, geïllustreerd door een bug waarbij certificaten onjuist verliepen omdat ssh-keygen de zomertijd in de Antarctica/Troll-tijdzone niet goed verwerkte. Tegelijkertijd is de snelle responstijd en flexibiliteit van de open-source gemeenschap momenteel het sterkste verdedigingswapen tegen de oprukkende AI-dreiging in netwerkprotocollen.

Deze podcast behandelt de veranderende eigendomsstructuren en de verschuivende functies van Amerikaanse landbouwgrond. Waar men vroeger het beeld had van de zelfstandige boer op zijn eigen land, is de realiteit een complex web van technologische, geopolitieke en energetische belangen geworden.

Key takeaways uit de podcast:

• Binnenlandse tech-investeerders: Bill en Melinda Gates zijn de grootste particuliere landbouweigenaren in de VS met zo'n 242.000 acres (bijna 100.000 hectare) landbouwgrond. Dit land wordt niet gebruikt voor traditionele landbouw of herbossing, maar als een 'openluchtlaboratorium' voor zaadwetenschap, duurzame landbouw en biobrandstoffen ter vervanging van zware fossiele brandstoffen. Gates pleit daarnaast voor een overstap op 100% synthetisch vlees in rijke landen.
• Buitenlandse grondinkopen: Volgens USDA-cijfers (2024) is 47,2 miljoen acres (bijna 19 miljoen hectare, circa 5 keer Nederland) aan Amerikaanse landbouwgrond in handen van buitenlandse investeerders. Canada is veruit de grootste buitenlandse eigenaar (33,5%), gevolgd door Europese landen zoals Nederland (met name via windenergie-investeringen). Het Chinees eigendom beslaat nu ongeveer 1% van deze buitenlandse portefeuille.
• Drijfveer – Energietransitie: Een grote drijveer achter buitenlandse grondaankopen en -pacht is niet voedselproductie, maar de energietransitie. Energiebedrijven bieden boeren langlopende, gegarandeerde pachtcontracten (30 tot 50 jaar) voor de plaatsing van windturbines en zonneparken. Dit zorgt voor een spanning tussen de energietransitie en de nationale voedselzekerheid.
• Nationale veiligheid en gebrekkige data: Zorgen over nationale veiligheid laaiden in 2022 op toen een Chinees bedrijf grond kocht nabij een gevoelige militaire basis (Grand Forks Air Force Base) in North Dakota. Uit rapporten van de GAO (Government Accountability Office) blijkt dat de federale overheid (USDA) grondeigendom registreert via verouderde papieren formulieren uit 1978 (AFIDA-wetgeving). Hierdoor ontbreekt het aan actueel digitaal inzicht en transparantie over ingewikkelde internationale bedrijfsstructuren en holdingmaatschappijen.
• Reactie op lokaal en federaal niveau: Omdat de federale overheid traag reageert, nemen individuele staten het heft in eigen handen. In 2025 dienden 38 staten samen 194 wetsvoorstellen in om buitenlands eigendom van kritieke infrastructuur en landbouwgrond te beperken of te verbieden, gericht op landen als China, Rusland, Iran en Noord-Korea. Texas, Arkansas en Georgia lopen hierin voorop. Op federaal niveau wordt gewerkt aan de resolutie HR 1713 voor een snellere meldplicht bij het ministerie van Landbouw.