Nu bün ick je würkli ni eitel. Liekers dreept mi morns vör’n Speegel doch af un to so’n lütt beten de Slag.

De Falten ward jümmers mehr un de poor Hoor, de noch an mi sitt, goht al langsom vun grau in witt över. Ick meen – ick bün noch keen Föffti, un ick kinn Lüüd, de twindi Johr öller sünd as ick un noch richti vulled Hoor hebbt. Mennige sogor noch in de originole Farv.

Wat schall man dorvun holn? Ganz boben op’n Kopp bün ick al blank as’n Kinnermors, blots oh’n Morslock. Bi’n Kinnermors freut sick de Fruunslüüd je as wenn Wiehnachen weer, wenn se em seht. Seht se overs mien kohln Kopp, hölt sick ehr Freud‘ in ganz düütliche Grenzen, wat ick je ook verstohn kann.

Liekers lot ick mi ni dorto henrieten, Hoorwussmiddel un –Tinktuurn to kööpen. De bringt so un so nix.

Overs wat is mit Huusmiddels? Ick heff mol heuert, dat rohe Heunereier sick in ganz wunnerbore Wies op de Hoor utwürken schüllt. Na jo, Eier sünd je de eenzigen Zell’n de man ohn‘ Mikroskop sehn kann – Stammzelln sotoseggen. Un smecken doht se ook noch.

Nu finn ick den Gedanken, mi so’n glibberiged Ei över’n Kopp to haun overs gor ni so verlockend, ook wenn dat de Locken good deiht.

Langt dat ni, wenn man de Eier vun‘ binnen würken lött? De Idee keem mi annerletzt in de Iesdeel. Dor harr ick nömli ’n Ies mit Eierlikeur.

Un in Eierlikeur is je ook noch Alkohol bin. Dor wurr man doch glieks twee Flegen mit een Klapp in Dutt haun. Denn Alkohol is doch ook good, üm Wunnen to desinfizeern.

Un wenn man sick jeden Dag so’n halven Liter Eierlieur wechneiht, denn kann man sick ruhi bi’t Ünnerbüxen bügeln an’t Plättiesen verbrenn‘. De Brandwunn ward denn fuurts vun binn‘ desinfizeert. Un wenn de Hoor denn ook beter utsehn oder sogor noch wassen doht... Wat will man denn noch mehr?

Jo, ick weet, in Eierlikeur sitt ook ’n Barg Kalorien bin, un de dorsten Kalorien mokt dick. Overs dor wurr ick dat op ankom‘ loten, wenn dat an’t Enn doch de Frisuur good deiht.

Man weet je nömli: Keen scheun ween will, mutt lieden...

In düssen Sinn