Davetul İslam

#tevhid #islam

MAN BİLİNMEDEN KORUNAMAZ, İSLÂM BİLİNMEDEN YAŞANAMAZ

Îman tafsîlatlı bir şekilde bilinmedikçe korunamaz. Îmânî bilgileri tafsîlatlı bir şekilde bilmeyen kimseler (Allah korusun) her an küfre girecek bir söz söyler, kendisini dinden çıkaracak bir fiil işler de haberi bile olmaz.

İslâm, herkesin bizzat yapmakla yükümlü olduğu farz-ı ayn amellerin hükümlerini bilmeden yaşanamaz. Mesela, namazla mükellef bir kimse abdestin, guslün, teyemmümün şartlarını bilmeden, namazın farzlarını, vâciblerini, sünnetlerini, mendublarını,mekruhlarını, namazı bozan şeyleri, sehiv secdesinin hangi hallerde yapılacağını bilmeden namaz kılamaz. Yine namazda kraat diye bir farz vardır. Kişi fatihayı, okuyacağı sûreyi, tahiyyâtı, tesbîhâtı en azından namazı kabul olabilecek şekilde okuyabilmelidir. Okuduğu kraatta mânâlar bozuluyorsa namaz da bozulur.

Kendisine zekat farz olan bir kimseye de zekatla ilgili ilimleri öğrenmesi farz olur. Buna göre, nisab miktarını, hangi maldan ne kadar, ne zaman, kime zekat vereceğini bilmelidir. Yoksa zekat ibâdetini edâ edemez.

Kendisine hac farz olan kişi de hacla ilgili farzları, sünnetleri, haccı ifsâd eden fiilleri, hacda cezâ gerektiren davranışları bilmek zorundadır. Bunları bilmeden de doğru dürüst bir hac yapamaz.

Ticâretle uğraşan kişiler de islâmâ göre ticâret nedir, nasıl yapılır, ticârette haram olan şeyler nelerdir, alış verişi fâsit kılan fiiller nelerdir, hangi durumlarda fâiz tahakkuk etmektedir, bunların hepsini bilmelidir. Yine yaptığı işin bütün hilelerini de bilmelidir. Bu da bir başkasına hîle yapmak için değil, kendisine hîle yapılmaması ve kendisinin de başkalarına hîle yapmaması içindir. Meselâ kuyumculukla uğraşan kişiler altının sahtesini gerçeğinden ayıracak bilgilere sâhip olmalıdırlar. Yoksa altın suyuna batırılmış bir metali veya bakırı kendisine altın diye satarlar o da başkasına satarak hem kendisi aldatılmış hem de kendisi başkalarını aldatmış olur.

Evlenme namzeti olan kişiler de nikah, nafaka, karı koca hakları, talak (boşanma), iddet gibi meseleleri bilecekler ki evlilikleri islâma uygun bir şekilde devam edebilsin.

Velhasıl, herkes içinde bulunduğu durumun fıkhını bilmek zorundadır ki buna, "ânın vâcibi" denir.

Ana babadan gördüğümüz kadar, çevreden duyduğumuz kadar islam yaşamaya kalkarsak (tıpkı bugünkü gibi), yaşadığımız şey islam olmaz. Selam ve duâ ile.

#islam #tevhid #fpy

Soru: Selamun aleykum hocam. Dövme yaptırmak caiz midir? Kalıcı değil de geçici dövme yaptırılabilir mi?

Cevap: Aleykum selam kardeşim. İlkel dövme ana hatlarıyla, deriye yan yana küçük delikler açmak ve bu deliklere is, sürme, mürekkep, kına, çivit gibi boyalı maddeler doldurmak suretiyle yapılır. Bunun yanında bıçakla veya tırnakla derin yarıklar meydana getirerek yahut süslenecek kısımlara barut gibi yanıcı maddeler sürüp yakarak yapılanları da vardır.

Modern dövmeciler ise, özel olarak imal edilmiş elektrikli dövme kalemleri kullanmakta ve dövme yaptıran şahsın acı duymaması için de cildine lokal anestezi uygulamaktadır.

İslam’da dövme yaptırmak haram kılınmıştır. Nitekim Buhari ve Müslim’de rivayet edilen hadislerde, Peygamber Efendimiz (a.s.m.) dövme yapmayı ve yaptırmayı yasaklamış, bunları yaptıranın Allah’ın rahmetinden mahrum kalacağını bildirmiştir. Şimdi o hadislerin bazılarını görelim:

1) Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi: “Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘...Dövme yapan ve dövme yaptırmak isteyen kadınlara Allah lanet etsin’ buyurdu.” Buhari 594, Müslim 2124/119

2) Abdullah ibni Mesud (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Allah (vücuduna) dövme yapan ve kendisine dövme yapılmasını isteyen kadınlara lanet etsin. Bana ne oluyor ki, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in lanet ettiği kimselere lanet etmeyeyim! Bu Allah’ın Kitabında da vardır. Allah (Azze ve Celle) şöyle buyuruyor:

“Rasul size ne verdi ise onu alınız, size neyi yasak etti ise ondan sakının.” (Haşr 7) Buhari 5945, Müslim 2125/120

3) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Peruk takana ve taktırana, vücuduna dövme yapana ve yaptırana Allah lânet etsin!’ buyurdu.” Buhari, Müslim, Neseî

4) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi: “Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Peruk takan ve taktıran, kaşlarını alan ve aldıran vücuduna dövme yapan ve yaptıran lânetlenmiştir!’ buyurdu.” Ebu Davud

5) Abdullah ibni Mesud (Radıyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Allah dövme yapan, dövme yaptıran, yüzündeki tüyleri aldıran, güzellik için dişlerinin arasını seyrekleştiren ve Allah’ın yarattığını değiştiren kadınlara lanet etti. Buhari

6) “Resulullah sallallahu aleyhi ve selem faiz yiyeni, yedireni, ona şahitlik edenleri, onu yazanı; dövme yapanı, gü¬zelleşmek için dövme yaptıranı, sa¬dakaya mani olanı, hulle* yapanı ve hulle yaptırmak is¬teyeni lanetledi.” (Buhârî, Libâs, 82-87; Müslim, Libâs, 119)

Dövmenin abdeste ve gusle mâni olup olmadığına gelince; dövme derinin altındadır. Yani dış derinin altında yer alıyor. Abdest ve gusülde ise derinin altını değil, üstünü yıkamak farzdır. Dövme de derinin altında kaldığına göre, onun bedenin herhangi bir yerinde bulunması abdeste ve gusle mani olmaz. Üzerinin yıkanmasıyla abdest ve gusül sahih olur. Fakat dövme abdeste mânî değil diyerek dövme yaptırılamaz. Dövme üzerinde bulunan bir kimse her dakika, her saat günahla karşı karşıyadır. Çünkü dövme üzerinde bulunduğu müddetçe lânete müstehak olmaktadır. Dövmeden kurtulmaya gelince;

İmam Nevevî, sağlık bakımından zarar vermediği takdirde dövmenin vücuttan giderilmesi gerektiğini söyler. Yapılacak operasyonun vücuda zarar vermesi veya geride çirkin bir manzara bırakması sebebiyle dövme giderilemezse kişi tövbe edip kendini düzeltirse inşallah günahından kurtulur. (Şerhu Müslim, XIV/106; bk. TDV İslam Ansiklopedisi, Dövme md.)

#islam #tevhid #fpy

Allah, kimseyi gücünün yetmeyeceği şeyle sorumlu tutmaz. Herkesin yaptığı iyilik kendi yararına, işlediği günahlar da kendi zararınadır. O mü’minler, niyazlarına şöyle devam etiler: “Rabbimiz! Unutur veya hata edersek bizi cezalandırma! Rabbimiz! Bizden öncekilere yüklediğin gibi bize de ağır bir yük yükleme! Rabbimiz! Kaldıramayacağımız şeyleri de bize yükleme! Günahlarımızı affet, bizi bağışla, bize merhamet et! Sen bizim sahibimiz ve yardımcımızsın. Kâfirler gürûhuna karşı bize yardım eyle!” (Bakara suresi, 286)

***

Siz eğer yasaklanan büyük günahlardan sakınırsanız, biz sizin küçük günahlarınızı örteriz. Ve sizi, saygı ve ikram göreceğiniz şerefli bir mevkiye çıkarır ve neticede pek hoş, çok değerli ve ikramı bol bir yere yerleştiririz. (Nisa suresi, 31)

***

Günahın açığını da gizlisini de terk edin. Çünkü günah işleyenler, yaptıklarının cezasını mutlaka çekeceklerdir. (Enam suresi, 120)

***

Rasûlüm! De ki: “Rabbim! Günahlarımızı bağışla, bize merhamet et. Merhamet edenlerin en hayırlısı sensin!” (Müminun suresi, 118)

***

Bu kitap, kudreti dâimâ üstün gelen ve her şeyi hakkiyle bilen Allah tarafından parça parça indirilmektedir. (Mümin suresi, 2)

***

O Allah, günahları bağışlayan, tevbeleri kabul eden, cezalandırması şiddetli, bununla birlikte lutuf ve ihsânı çok geniş olandır. O’ndan başka ilâh yoktur. Dönüş yalnız O’nadır. (Mümin suresi, 3)

***

Rasûlüm! O halde sabret! Çünkü Allah’ın va‘di mutlaka gerçekleşecektir. Günahların için bağışlanma dile ve akşam sabah Rabbini överek tesbih et! (Mümin suresi, 55)

Esed kabilesine mensup Vâbisa b. Ma’bed (r.a.), Resûlullah’ın (s.a.v.) kendisine şöyle dediğini nakletmiştir:

“... İyilik, gönlü huzura kavuşturan ve içe sinen şeydir; kötülük ise, insanlar sana fetva verseler (onaylasalar) bile, gönlü(nü) huzursuz eden ve iç(in)de bir kuşku bırakan şeydir.” (Dârimî, Büyû’, 2)

***

Ebû Hüreyre’nin (r.a.) rivayet ettiğine göre, Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:

“Biriniz İslâm’ı güzelce yaşadığında, yapacağı her bir iyiliğe karşılık on mislinden yedi yüz katına kadar (sevap) yazılır; yapacağı her bir kötülüğe ise ancak bir misli (günah) yazılır.” (Buhârî, Îmân, 31)

***

Münzir b. Cerîr’in (r.a.), babası Cerîr b. Abdullah (r.a.) yoluyla naklettiğine göre, Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:

“Kim İslâm’da güzel bir davranışa öncülük ederse hem (kendi yaptığının) sevabını, hem de kendisinden sonra o işi yapanların sevaplarını alır. Üstelik onların sevaplarından da bir şey eksilmez. Kim de İslâm’da kötü bir davranışa ön ayak olursa, hem kendi günahını, hem de kendisinden sonra onu yapanların günahını alır. Yine onların günahından da bir şey eksilmez.” (Müslim, Zekât, 69)

***

Ebû Zer (r.a.) diyor ki:

“Allah Resûlü bana şöyle dedi: ‘Nerede olursan ol, Allah’a karşı gelmekten sakın. Bir kötülüğün arkasından hemen iyilik yap ki onu yok etsin. Bir de insanlara güzel ahlâkla davran!’” (Tirmizî, Birr, 55)

#islam #tevhid #fpy

Erkekler Namazda Çorap Giymeli Mi?

Çorapsız Namaz Olur Mu?

#islam #tevhid #fpy

SEFERÎLİK

Seferiliğin hükümleri:

Dinen seferi sayılabilmek için kişinin 90 km ve daha uzak bir yere gitmeye niyet etmesi gereklidir. Sefere niyet etmeyen kişi söz konusu mesafeyi aşsa bile seferi sayılmaz. Diğer taraftan seferilikte; asker komutanına, öğrenci öğretmenine, kadın kocasına tabidir. Tabi olunanın niyet etmesi yeterlidir. Ayrıca sefer için tek başına niyet yeterli değil, kişinin ayrıca yola çıkmış olması gerekir.

Hanefilere göre, yolcu hangi sebeple çıkarsa çıksın seferilik hükümlerine tabidir. Ancak Şafii Maliki ve Hanbelilere göre, hac, umre, ibadet, ticaret ilim ve sılayı rahim gibi mubah fiilleri yapmak üzere olan kişi nacak seferiliğin hükümlerine tabi olur. Adam öldürmek, yol kesmek, şarp vb. haram fiilleri işlemek üzere yola çıkan kimse seferi sayılmaz.

Sefer halinde meşakkat bulunduğu için İslam’da yolcular hakkında bazı kolaylıklar tanınmıştır. Seferi olan kimse, dört rekatlıkfarz namazı iki rekat şeklinde kısaltarak kılabilir. Eğer vakti müsait olursa sünnetleri kılması daha efdaldir.Yoksa, sünnetleri terk eder. Seferler, Ramazan ayındaki yolculuklarında oruçlarını kazaya bırakabilirler. Ancak seferi oldukları halde tuttukları oruçlarını ayrıca kaza etmeleri gerekmez.

Hanefiler dışındaki diğer üç mezhebe göre, seferi olan kimse, namazlarını birleştirme imkanı da sahiptir. Yani öğle ve ikindiyi öğle veya ikindinin vaktinde; akşam ve yatsıyı, akşam veya yatsı vaktinde birleştirerek kılabilir. Buna cem-i salat denir. Hanefilere göre ise, cem’ Hac esnasında sadece Arafat ve Müzdelife’de yapılabilir.

Yolculukta, sabah namazı sünneti hariç diğer sünnetler, hiçbir sebep bulunmaksızın binit üzerinde kılınabilir; farz namazları ise, mazeret bulunmadıkça yerde kılınır. Yolcu ayrıca Cuma ve Bayram namazlarını kılmak ve kurban kesmekle mükellef değildir. Bunları yerine getirmesi isteğine bağlıdır. Ancak vakti el veriyorsa özellikle Cuma namazına katılması daha uygundur.

Seferi olanlara tanınan bir diğer ruhsat da mestleri üzerine mesh sürelerinin üç gün ve üç gece olmasıdır.

Seferilik hükümlerinden faydalanıp faydalanmamak hususunda mezhepler arasında ihtilaf vardır. Hanefilere göre seferi olan bir kimsenin namazlarını kısaltması vaciptir. Farzları dört rekât olarak kılınması ise mekruhtur. Çünkü bu ruhsat Allah’ın ikramıdır ve ikramı geri çevirmek doğru değildir. Ama buna rağmen Hanefi mezhebine mensup olan biri namazı iki rekât yerine kısaltmadan dört rekât kılarsa bu namazı tekrar kılması gerekmez. Fazladan kıldığı iki rekât nafile sayılır. Şafii mezhebine göre ise ruhsat olan, kısaltmak değil tam kılmak olduğundan namazları kısaltmadan kılmak daha evladır. Malikilere göre seferde namazı kısaltarak kılmak müekked sünnettir.

Bir misafir, bulunduğu yerde on beş gün durmayı niyet etmeyip bugün, yarın çıkacağım diye uzun zaman orada kalacak olsa, yine seferilik hükmüne tabidir. Öyle ki, bir beldeye gidip belli bir işini gördükten sonra dönmek kararında olan bir kimse, o işin on beş günden az bir zamanda yapılamayacağını bilmedikçe yine sefer hükmünden çıkmaz, mukim sayılmaz. Eğer on beş günden önce bitmeyeceğini biliyorsa, niyet etmese bile mukim sayılır.

Mukim olan bir kimse, sefer halinde kazaya kalmış olan namazlarını ikişer rekât kılar. Sefer halinde bulunan kimse de ikamet zamanında kazaya kalmış namazlarını dörder rekât olarak kılar.

Mukim misafire, misafir de vakit içinde mukime uyabilir. İmam olan misafirin, namazdan önce veya namazdan sonra cemaate bu durumunu hatırlatır. Seferi, mukime uyduğu takdirde dört rekâtlı bir farz namazını mukim gibi tam olarak kılar.

Bir kimse içinde doğup büyüdüğü veya evlendiği yeri terk edip başka bir beldeye yerleşse, artık önceki vatanı, asıl olmaktan çıkar. Sonradan orada olsa, on beş gün oturmaya niyet etmedikçe, farz namazlarını dörder rekât kılması gerekmez. Fakat asıl vatanından geçici olarak çıkıp başka bir yeri ikamet vatanı edindikten sonra asıl vatanına dönse, niyete muhtaç olmaksızın mukim olur, namazlarını tam olarak kılması gerekir.

Bir kimse yolculuğu sırasında bir beldede bir ay kalmaya niyet edip bu kadar durduktan sonra tekrar yola çıksa veya diğer bir beldeye gidip orada en az on beş gün oturmaya niyet etse, artık evvelki belde ikamet vatanı olmaktan çıkmış olur. Oraya tekrar dönmekle mukim olmaz. Orada mukim olabilmesi için tekrar en az on beş gün oturmaya niyet etmesi gerekir. Fakat ikamet vatanından ikamet müddeti içinde geçici bir iş için sefer müddetinden az birkaç saatlik yola gidip dönmekle ikamet vatanı bozulmaz.

Bir kimse sürekli yaşamakta olduğu vatanından ayrılıp, ziyaret vb. amaçlarla 90 km. ve daha uzak yerde yerleşik olan anne-babasının yanına giderse seferilik hükümlerine tabi olur. Dolayısı ile gittiği yerde 15 günden daha az kalmaya niyet ettiği takdirde seferi olur. (Mevsıli, el-İhtiyar, I, 79

Fıkıh kaynaklarında geçtiği üzere; “İki yerde eşi, evi-barkı bulunan bir kimse bunlardan hangisinin yanına gitse mukim olur. (Mevsıli, İhtiyar, İst.,ts. , I, 81;

İ

Hz. Âişe’den rivayet edildiğine göre, Mahzûm kabilesinden hırsızlık yapan bir kadının durumu Kureyşlileri pek üzmüştü. Bunun üzerine:

- Bu konuyu Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ile kim görüşebilir? diye kendi aralarında konuştular. Bazıları:

- Buna Resûlullah’ın sevgilisi Üsâme İbni Zeyd’den başka kimse cesaret edemez, dediler.

Üsâme de onların istekleri doğrultusunda Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem ile konuştu.

Resûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem Üsâme’ye:

- “Allah’ın koyduğu cezalardan birinin uygulanmaması için aracılık mı yapıyorsun?” buyurduktan sonra kalkıp bir konuşma yaptı ve şunları söyledi:

“Sizden önceki milletlerin yok olmasına sebep, içlerinden soylu biri hırsızlık yapınca ona dokunmayıp, zayıf ve kimsesiz biri hırsızlık yapınca ona cezasını vermeleriydi. Allah’a yemin ederim ki, Muhammed’in kızı Fâtıma hırsızlık yapsaydı, onun da elini keserdim.”

Buhârî, Enbiyâ 54, Megâzî 53, Hudûd 11, 12; Müslim, Hudûd 8, 9. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd, Hudûd 4; Tirmizî, Hudûd 6; Nesâî, Sârık 6; İbni Mâce, Hudûd 6