Hoofdstuk 1-3: In de uren voorafgaand gaan aan zijn date bedenkt Joost zich dat hij haar straks onmogelijk mee naar huis kan vragen.

In De avond overschouwt het hoofdpersonage, Joost, een niet geheel bevredigende date en de uren die daarop volgen, terwijl hij vanuit de Leuvense binnenstad weer naar huis slentert. De novelle kent qua stijl de roman De avonden van Gerard Reve als insteek.

Over De avonden schreef columnist Nico Dijkshoorn: “Het eindeloze gelul over aardappelen, de verkeerde lepel gebruiken, steeds dezelfde verhalen en daarna met zijn allen om de radio een hoorspel luisteren. Pas nu ik afstand heb tot mijn jeugd begrijp ik beter waarom De avonden zo ongenadig hard bij mij binnenkwam. Niet omdat Gerard Reve een situatie beschreef die ik herkende, maar omdat ik voor het eerst begreep dat boeken niet over witte walvissen, wereldreizen, Parijs of afdalingen in de hel hoefden te gaan. Ik begreep dat de dagelijkse sleur en de uitzichtloosheid van de zoekende mens ook mochten worden beschreven. Ik begreep, door Gerard Reve, dat schrijven een verlossing kon zijn. Dat het over jezelf mocht gaan en dat je binnen je eigen boek in het walhalla leefde. Alles kon, alles mocht. Schrijven was ultiem van mij alleen. Ik begreep: dat is schrijven. Gaan zitten, kras, kras, kras en daarna, op grote afstand, iemand uit zijn dagelijkse hel trekken.”

De avond gaat anders gezegd over niks en alles tegelijkertijd. Het spreekt voor zich dat afgezien van een voorzichtige poging Reve te imiteren iedere vergelijking ophoudt.