Is de her en der klinkende wens dat Nederland en West-Europa 'overwegend blank' blijven, een kwalijke wens? De talloze veroordelingen en statements na Mona vs Lidewij suggereren van wel. Maar, en hier wordt het ijs dun en de heuvel glad: wat nou als etniciteit in beide richtingen sterk samenhangt met mens- en wereldbeeld? Is het dan nog steeds racistisch, of is het gewoon een logisch kraampje op de markt van ideeën?We bespreken het in de GeenStijl Premium Podcast, vanaf nu om de week online! Eerste helft beschikbaar voor iedereen, de tweede helft alleen voor GeenStijl Premium-leden. Lid worden kan HIER.

Soms voelt een middeltje goed, neem je er meer van en voelt het nog beter, de escalatie verankert zich en voor je het weet heb je een verslaving; die parasiet op je karakter, waartussen de scheidslijn langzaam vervaagt. In Jeroens geval betrof het Ritalin, en het ging op zijn 16e voor het eerst goed mis. Schreef hij dus een boek over, genaamd SPEEDPILLEN. Over ADHD, de diagnose-industrie, de talloze Ritalin-dealers, en hoezeer Jeroens beschrijving van "een middel op zoek naar een ziekte" aansluit bij psychiater Theodore Dalrymple's "law of immiseration", die luidt: "misery increases to meet the means available for its alleviation". Afijn, een kwetsbaar gesprek over een kwetsbaar boek, dat kan alleen als de auteur die kwetsbaarheid ontstegen is. Tevens de LAATSTE GEENSTIJL-PODCAST in deze vorm ooit, want makkers we gaan vernieuwen, er is een hele studio in aanbouw, binnenkort meer.

Presentatie: Timon Dias

Jan Roos, showman, ondernemer in het hoogste segment van de frituurbranche, patriot. Van z'n bed gelicht door Het Systeem wegens letterlijk z'n minst racistische grap ooit namelijk over dat PowNed-verslaggevers (!) uit Ameland (!) verjaagd moesten worden. Uit z'n huis getrokken terwijl z'n jonge dochtertje boven lag te slapen, zonder tenlastelegging meerdere keren van voertuig gewisseld en uit eindelijk in een politiecel te Leeuwarden beland. Vervolgens werd de zaak na maanden stilte ineens onder heel vreemde voorwaarden geseponeerd, en in deze EXCLUSIVE kondigt Jan dus aan dat hij het OM gaat aanklagen voor een vergoeding van zijn advocatenkosten en een schadevergoeding. Afijn, in deze aflevering doet Jan dus voor het eerst in detail zijn verhaal omdat hij voorheen de rechtsgang niet wilde hinderen andere media nooit ook maar enige interesse in zijn verhaal hebben getoond. Maar wij zijn geen andere media.

Presentatie: Timon Dias

Montage & techniek: Rowan Geleijnse

Het lijkt erop dat de wapenstilstand in de Iran-oorlog, de oorlog die volgens Trump geen oorlog is, nog altijd standhoudt. Volgens sommigen zoekt Trump al een tijdje naar een uitweg, maar we hebben eigenlijk allemaal geen idee wat hij wil of gaat doen en wat het Midden-Oosten na dit dode punt te wachten staat. Dat we geen idee hebben hield ons niet tegen om afgelopen vrijdag op GSHQ de balans op te maken. Is dit wat het is en zo ja, heeft Trump dan verloren? (Zoals u las op GeenStijl: Niet per se.) Is regime change binnen handbereik, en zo ja hoe? Ook vraagt specifiek Spartacus zich af: Moet de Iraanse diaspora zich in de strijd gaan mengen? Wordt Iran echt het nieuwe Europa en komt het ooit weer goed met Ajax? Het leidde allemaal tot gedreven discussies, maar eindigde toch met tongen. Een meer dan waardige aflevering van de GeenStijl Podcast dus.

Presentatie: Timon Dias, Jeroen Pen, Rowan Geleijnse

Techniek & montage: Rowan Geleijnse

Wij kennen Geerten Waling vooral als iemand met ontzettend mooi haar, maar hij is ook historicus, redacteur bij EW Magazine, schrijver van allerlei boeken en neef van Coos Huijsen, de eerste parlementariër ter wereld die uit de kast kwam, op 30 maart 1976 meer specifiek. Sindsdien is er natuurlijk ontzettend veel veranderd en verbeterd, hoewel je met gevoel voor eufemisme zou kunnen zeggen dat de ontwikkeling de afgelopen decennia enigszins stagneert. Daarover schreven Huijsen en Waling samen het onlangs verschenen Roze draad: Strijd, succes en stilstand in vijftig jaar homo-emancipatie, en daarover gingen we deze week eens stevig in gesprek, met ook onze hoofdredacteur Frank Tieskens aan tafel. Is overigens een uitstekend boek, waarvan we een exemplaar weggeven in de podcast, dus wees er snel bij. Met ook: indringend advies van onze gast aan alle heteromannen. 

Even voorstellen: Ahrièn Azodi. Iraanse vader, Nederlandse moeder, maar 100% Iraans en 100% Nederlands dus 200% GeenStijl-podcastgast. Komt al vanaf z'n 8e elk jaar in Iran, maar in 2021 nam zijn bezoek een ongelukkige wending. In deze aflevering vertelt hij ons dat hij als filmmaker met camera in z'n eentje door Karadj liep - wat eerder o.a. in de prachtige onderstaande beelden resulteerde. Hij voelde een hand op zijn bovenarm, en dat was het begin van een wekenlange helletocht, waarin hij een gevoel leerde kennen dat weinig Westerlingen meemaken: daadwerkelijk rechteloos zijn, beschuldigd van Israëlische spionage, overgeleverd aan de willekeur van een theocratie. De uitweg die hem voorgehouden werd? Een vriendschap aanknopen met Onze Man In Teheran Thomas Erdbrink. En toen moest Ahrièn kiezen: als hij ja zegt, zien ze dit dan niet juist als teken dat hij tot spionage te bewegen is, en staat hij daarmee schaakmat? (Weet u trouwens waar dat woord vandaan komt.) Exclusieve Telegram-chats met een dame in Teheran na de breek.

Presentatie: Timon Dias, Rowan Geleijnse

Techniek & montage: Rowan Geleijnse

Eigenlijk wilden we Remco Yizhak Cooremans afgelopen herfst al in de podcast hebben, toen hij op de kieslijst (#41) stond namens de VVD. Interessante gozer, uitstekend twitteraar, was lang voorzitter van Meer dan Gewenst, een 'Nederlandse stichting voor regenboogouderschap'. Zelf werd Remco op een gegeven moment verliefd op een Joodse man, met wie hij lang in Israël woonde en twee kinderen heeft. Eenmaal terug in Nederland schrok hij van hoe eenzijdig en ongeïnformeerd hier vaak naar het midden-oosten wordt gekeken, en hoe onwennig, onprettig soms ronduit onveilig het voor Joodse kinderen is om in Amsterdam op te groeien. Deels om die reden verhuisd de familie Yizhak Cooremans komende zomer naar Spanje. Daar gaat dit gesprek over - maar ook over de VVD, die hij kort na de verkiezingen heeft verlaten. Enniewee, Remco schrijft momenteel voor het NIW, en hij heeft een bijzonder lezenswaardige substack.

Presentatie: Rowan Geleijnse, Timon Dias, Jeroen Pen

Techniek & montage: Rowan Geleijnse

Omdat we niet de hele dag willen blijven hangen in het mega-geopolitieke, besloten we een keertje in te zoomen op het ultra-lokale. Waarom niet een keertje, in plaats van praten over de grote levensvragen of wiens raketten waar naartoe worden geschoten, praten met iemand die zich het liefst bezighoudt met buurtcentra, buslijnen en parkeerplekken? Onze interesse werd namelijk gewekt door het toch wel aparte verhaal van Tanay Bilgin, volgens de Telegraaf 'de laatste die doorhad dat hij bij de verkeerde partij zat'. Die partij was Forum voor Democratie, bekend van Forumland, remigratie en sinds een paar maanden van Lidemania en een opvallende groeispurt in de zetelpeilingen. Bilgin zat sinds corona bij Forum en was daar kandidaat-raadslid en lid van de stadsdeelcommissie Nieuw-West (bekend van GeenStijl). Hij hield zich bezig met dingen waar een lokaal volksvertegenwoordiger zich mee bezighoudt en nadrukkelijk niet met nonboreale architectuur, vaccinatieschade of een oprotpremie voor allochtoniërs. Sterker nog, daar had hij dus helemaal niks mee. Toch bleef hij trouw aan Forum, ook als andere partijen van links tot rechts hem maar wat graag binnenboord wilden hebben. Dat stopte allemaal toen Forum hem 4 weken geleden, na 6 maanden van verkiezingsvoorbereidingen, via een kort WhatsApp-bericht buitenspel zette. Het werd een (toegegeven, ietwat Amsterdam-loaded) gesprek over de grote vraag: Wat is hier gebeurd en wat deed deze jongen al die jaren bij 'de verkeerde partij'?

Presentatie: Rowan Geleijnse, Jeroen Pen

Montage: Rowan Geleijnse

Heel gek maar toen Israël zaterdag de absolute bloedtiran Ali Khamenei uitschakelde stond het leeuwendeel (pun intended) van Iran te feesten, terwijl ons ietwat schuchtere kabinet opriep tot de-escalatie en allemaal opiniehotemetoten de natie trakteerden op ernstige hoorcolleges over internationaal recht (niet te verwarren met mensenrechten, die universeel zijn, maar net iets minder belangrijk als die mensen heel ver weg wonen of het ons niet uitkomt). Want ja, hoe nu verder, regime change, nee toch zeker, zoiets kan alleen maar misgaan, kijk maar naar Irak, Lybië, Afghanistan, Syrië.
Iran is alleen: andere koek, legt schrijver en vriend van de show Keyvan Shahbazi nog maar eens uit in de podcast vandaag. Keyvan zag als jonge Iraniër zijn land veranderen in een islamitische republiek, was erbij toen theocratie iedere centimeter van Iran koloniseerde, werd door het regime opgesloten en gemarteld. Hij wist naar Nederland te vluchten, waar hij enkele decennia later dus moet aanhoren dat pogingen het regime dat deze winter nog tienduizenden burgers slachtte ten val te brengen onjuist zijn, fout zelfs, en als hij die veenbrand van denkfouten probeert te blussen met zijn kennis en ervaringen, krijgt hij niet zelden te horen dat hij emotioneel is, alsof het raar is om emotioneel te zijn over futiliteiten als martelingen, massamoord, dictatuur. Afijn, genoeg om te bespreken dus.

Presentatie: Timon Dias, Jeroen Pen, Rowan Geleijnse

Montage: Rowan Geleijnse

STEUN ONS via PREMIUM.GEENSTIJL.NL

Natuurlijk, goede vrienden, het is oorlog, maar het is ook zondag, en dat is een heilige dag, althans, voor wie gelooft in heilige dagen. Vooralsnog werken bij GeenStijl alleen ongelovige honden, maar er zijn gradaties in ongelovig hondenschap, en in sommige kringen boekt het katholicisme rap terreinwinst, dus als we toch een keer een religiespecial wilden maken, dan moest het natuurlijk met pastoor des vaderlands Jan-Jaap van Peperstraten, want die is, nu ja, geweldig. Het werd een filosofisch gesprek over religie met hier en daar wat atheïstisch gemopper, maar dat bleef alleszins binnen de perken. Met uiteraard ook: Spartacus en Zorro. 

Afijn, zin in God nu.

Presentatie: Rowan Geleijnse, Timon Dias, Jeroen Pen

Montage: Rowan Geleijnse