Vandaag in de Directie Dilemma's podcast raakte mij iets wat ongemakkelijk dicht bij elkaar ligt. Ik sprak een leider die uitviel omdat hij te veel droeg. En ik sprak een leider die botste omdat hij te weinig liet passeren. Twee totaal verschillende verhalen. En toch komen ze voort uit dezelfde overtuiging: een diepe verantwoordelijkheid voor anderen.

Wat mij in beide gesprekken raakte, is dat de fout zelden zit in intentie. Beide leiders wilden het juiste doen. Voor hun mensen. Voor hun organisatie. Alleen vraagt leiderschap soms iets wat we nauwelijks bespreken.Dat zorg zonder begrenzing uitput. Dat begrenzing zonder zorg vervreemdt. En dat leiderschap pas volwassen wordt wanneer je leert schakelen tussen die twee.

Om zelf over na te denken

• Waar draag jij meer dan iemand ooit van je heeft gevraagd?

• Waar laat jij gedrag bestaan omdat je harmonie wilt bewaren?

• Wanneer voelde jij je voor het laatst echt moe van verantwoordelijkheid?

• Waar stel jij grenzen pas wanneer het eigenlijk al te laat is?

• Voor de eerlijke zelfreflectie: waar zit jouw grootste valkuil: te veel dragen of te weinig begrenzen?