De medewerker meldt zich ziek. Jullie maken een afspraak voor donderdag. Donderdag komt, en je hoort niks. Je belt, je appt, je spreekt een voicemail in. Stilte.

In deze aflevering pakt Patrick een situatie die hij recent bij een klant tegenkwam: een leidinggevende die al anderhalve week geen contact kreeg met een zieke medewerker, en niet wist wat hij nog kon doen.

We hebben het over:

Welke stappen je zet als het contact uitblijft, en waarom je daarvoor veel eerder bij HR mag aankloppen dan je denkt. Waarom je je contactmomenten gewoon objectief opschrijft, wanneer, hoe laat, hoe vaak, en wat je daarna per mail vastlegt. Hoe je via een eerste waarschuwing en het opschorten van loon iemand stimuleert om weer in contact te treden, en waarom je daarna stopt met zelf tien keer per dag bellen. Wat je doet als het juist iemand betreft die altijd punctueel is en je een niet-pluisgevoel krijgt, en waarom dat over zorgplicht gaat en niet over controle. Of je een detective inzet, en waarom Patrick een lastige situatie liever gewoon op de man af bespreekt. En het verhaal van Christa, die bij haar eigen burn-out de kronkel had dat ze niks leuks meer mocht doen, omdat ze toch niet kon werken.

Bijna alles wat we bij verzuim doen, kantelt op één punt: doe je het vanuit wantrouwen of vanuit vertrouwen? De medewerker verandert niet als hij ziek wordt. Die blijft dezelfde. De vraag is wat jij doet.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen?
Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Een medewerker zegt dat ze haar uren niet meer volhoudt. Ze vraagt of ze minder kan gaan werken. En je denkt: oké, lijkt logisch.

Maar is het dat ook?

In deze aflevering nemen Patrick en Christa een vraag mee uit de training: wat zijn de mogelijkheden als een medewerker structureel haar contracturen niet meer kan volhouden, en welke stappen horen daarbij?

We hebben het over waarom je eerst moet weten wat "structureel" eigenlijk betekent voordat je ook maar één stap zet. We bespreken het verschil tussen iemand die bewust minder wil werken en iemand bij wie het simpelweg niet meer lukt, en waarom die twee situaties om totaal andere gesprekken vragen. We gaan in op hoe je als leidinggevende buiten het verzuim meer ruimte hebt om door te vragen, en waarom het soms ook noodzakelijk is. Patrick bespreekt een voorbeeld van een medewerker die zonder het te weten beginnend dement was en zichzelf jarenlang had kunnen benadelen als er niet beter was doorgevraagd. We hebben het over zorgverlof als tijdelijke oplossing, wat je daarin met elkaar moet afspreken, en wanneer een preventiefconsult bij de bedrijfsarts een goede volgende stap is. En we komen steeds weer terug bij hetzelfde: de context bepaalt alles, en het goede gesprek is altijd het begin.

Minder werken kan soms de beste oplossing zijn. Maar je wil eerst zeker weten dat het niet de makkelijkste is.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Je medewerker is ziek. De bedrijfsarts heeft pas over vijf weken tijd. En ondertussen? Wacht je. Doe je niks. Want zo gaat dat toch?

In deze aflevering nemen Patrick en Christa een vraag mee die binnenkwam vanuit een training: hoe leg je als werkgever goed vast in het dossier als je niet snel bij de bedrijfsarts terechtkan?

We hebben het over hoe je al kunt starten met dossiervoering voordat de bedrijfsarts überhaupt in beeld is, en waarom dat verstandiger is dan wachten. We bespreken welke documenten er echt toe doen als het UWV later meekijkt, en waarom de UWV-formulieren een hulpmiddel zijn en geen verplichting. We hebben het over wat er feitelijk gebeurt in een bedrijfsartsconsult van een halfuur, hoeveel tijd er overblijft voor het echte gesprek, en waarom een onvoorbereide medewerker dat consult grotendeels opvult met context die al bekend had kunnen zijn. We bespreken waarom Patrick altijd de medewerker zelf een plan laat maken voor de komende 6 tot 8 weken, wat dat oplevert in snelheid, en wat het betekent als iemand dat plan niet wil maken. We gaan in op transparantie richting de medewerker: informatie die je naar de bedrijfsarts stuurt, hoort de medewerker ook te kennen. En Christa vertelt vanuit haar eigen burn-outperiode wat er in een consult wél en niet aan bod kwam, en waarom de context zo bepalend is voor wat er daarna gebeurt.

Vier dagen eerder beginnen met reintegratie per dossier. Voor een grote organisatie is dat geen detail.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Een medewerker valt uit. Je hebt het gevoel dat er meer aan de hand is, maar het gesprek komt niet op gang. Je vraagt hoe het gaat en je krijgt een antwoord waar je niks mee kunt. En ergens weet je: dit speelde bij deze persoon waarschijnlijk al veel langer dan vandaag.

In deze aflevering spreekt Patrick met Britta van Houwelingen. Britta begeleidt kinderen en gezinnen die vastlopen in het onderwijs, en sinds kort ook HR-professionals die worstelen met medewerkers die anders denken. Zelf verliet ze ooit zonder diploma de school, en juist daar begint haar verhaal.

We hebben het over:

Waarom mensen die nu op de werkvloer vastlopen vaak vroeger op school al vastliepen, en toen niet de begeleiding kregen die er nu wel zou kunnen zijn. Hoe een vraag als "hoe gaat het met je" eigenlijk te plat is en mensen aanzet tot een sociaal wenselijk antwoord, terwijl je veel verder komt door te benoemen wat je ziet en daarna gewoon een stilte te laten vallen. Waarom een gesprek geen machtsverhouding mag zijn, zeker niet bij iemand die anders of sneller denkt. Hoe Britta haar eigen ziekte, haar uitgevallen kinderen en haar achtergrond als schoolverlater samenbracht tot het werk dat ze nu doet. En waarom investeren in jezelf als leidinggevende misschien wel het meeste oplevert, ook al verkoopt dat verhaal nog steeds het slechtst.

Het loopt uit op een eenvoudig beeld dat blijft hangen: je vraagt een goudvis niet om in een boom te klimmen. Op school niet, en op de werkvloer net zomin. De vraag is of we durven kijken naar wat iemand echt nodig heeft, in plaats van iedereen door dezelfde mal te duwen.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Meer weten over Britta?

Britta van Houwelingen begeleidt en coacht kinderen, volwassenen en gezinnen die vastlopen, onder andere bij hoogsensitiviteit, hoogbegaafdheid en systeemproblematiek.

Website: praktijkbritta.nl

Instagram: @praktijkbritta LinkedIn:

Britta van Houwelingen Telegram-kanaal "Alles wat je wil weten bij dreigende schooluitval": te vinden via de link in haar Instagram-bio

Wanneer heb jij voor het laatst iemand op je werk een oprecht compliment gegeven? Niet zo'n vluchtig "goed gedaan" tussendoor, maar iets waarvan jij weet dat het binnenkomt.

We doen het te weinig. En op het moment dat we wel iets willen zeggen, gaat het vaak juist over wat nog niet goed is.

In deze aflevering legen Patrick en Christa de brug tussen een event over premium keuzes, een review die hij vandaag schreef, en de emotionele portemonnee. Die laatste leerde hij ooit kennen in een leiderschapstraining in zijn horecatijd en gebruikt hij nu nog steeds als beeld.

We hebben het over:

Hoe iedereen op werkgebied een emotionele portemonnee heeft en hoe die zich vult of leegt aan de hand van wat jij erin stopt. Wat er gebeurt als je wel feedback geeft maar nooit iets erin doet, en waarom mensen dan al snel in de min staan. De voorwaarde dat een compliment oprecht moet zijn, want neppe euro's tellen niet en die voelt iedereen direct aan. Het meisje met de bronskleurige bril in een koffiezaakje en wat één zin tegen een vreemde teweegbracht.

Hoe Patrick en Christa zelf premium keuzes maken, of het nou gaat om twintig minuten omrijden voor de juiste ijssalon of geen taart eten als het niet van een bakker is die ze kennen. Wat goede horeca ons leert over onboarding en gastvrijheid, en waarom "heeft u gereserveerd?" eigenlijk een rotvraag is om mee te beginnen. En waarom kiezen in beweging brengt, ook als die keuze achteraf de verkeerde blijkt.

Heel veel mensen kiezen niet echt. Maar antwoorden en duidelijkheid komen altijd in beweging. En om te bewegen, zul je toch een keuze moeten maken. Of die nou links is of rechts, dat maakt minder uit dan dat je iets doet.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Een medewerker belt. Haar oma is overleden, ze meldt zich af. En jij staat daar met de telefoon in je hand en denkt: is dit nou verzuim?

Het is een vraag die we deze week twee keer kregen. En het is ook precies de verkeerde vraag om mee te beginnen.

In deze aflevering hebben Christa en Patrick het over die telefoontjes die je nooit goed kunt voorbereiden. Het overlijden van een oma, een ouder, of zoals Christa zelf meemaakte: een medewerker die in paniek belt omdat ze haar man dood heeft gevonden.

We hebben het over:

Waarom de vraag "is dit verzuim?" eigenlijk een aanname verbergt en wat je beter eerst kunt doen. Hoe de band die iemand met een familielid had alles bepaalt, en waarom de oma van 90 met dementie iets compleet anders is dan de opa die jou half heeft opgevoed. Het hele spectrum tussen helemaal afwezig zijn en helemaal aanwezig zijn, en hoe je daar samen invulling aan geeft.

De vraag die je nooit moet vergeten te stellen, namelijk: wat heb je nu nodig en wat kan ik voor je overnemen? Waarom kwetsbaarheid soms krachtiger is dan een professioneel antwoord, en hoe je voorkomt dat je het ongemerkt over jezelf gaat hebben terwijl de ander zit met zijn verdriet. En wat je doet als je voelt dat iemand ja zegt maar nee bedoelt.

Niemand is oordeelloos. De kunst is om dat oordeel in het gesprek aan de kant te zetten en eerst te luisteren naar wat er echt nodig is. Doe je dat, dan kun je eigenlijk nooit fout zitten.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Een medewerker valt uit na een ongeval. Niet zijn schuld, niet jouw schuld. Jij betaalt twee jaar loon door, regelt re-integratie, plant gesprekken in, schakelt de bedrijfsarts in.

Allemaal kosten die je maakt omdat het moet. En heel vaak ligt er een partij die dat geld terug zou moeten betalen. Maar daar denkt niemand aan.

In deze aflevering spreek ik Jasper Overtoom, directeur van Axia Letselschade en Overtoom Juristen. Hij staat slachtoffers van letselschade bij én werkgevers die hun loonschade willen verhalen.

We hebben het over: Hoe regres werkt in de praktijk en welke drie hobbels er genomen moeten worden voordat een verzekeraar uitbetaalt, waarom het zo vaak misgaat in organisaties dat een verzuimmelding binnenkomt en niemand een vinkje zet bij "betrokken derde", waarom je tot drie jaar terug nog steeds een beroep kan doen op verhaal van je schade als je het bent vergeten, wat er allemaal verhaalbaar is naast het loon zoals re-integratiekosten en uren van HR, en waarom Jasper waarschuwt om altijd een NKL-keurmerkkantoor in te schakelen als je niet wil dat een medewerker twee keer slachtoffer wordt.

We hebben het ook over goed werkgeverschap, want je werknemer wijzen op de mogelijkheid om zijn eigen persoonlijke schade te verhalen hoort daar wat Jasper betreft gewoon bij.

En we eindigen bij de vraag wat AI nou eigenlijk doet in een vakgebied dat draait om mensen die net iets ergs is overkomen en die graag iemand aan de telefoon willen. Wat me bijbleef is wat Jasper "gevonden geld" noemt.

Het zijn kosten die je toch al maakt, omdat de wet dat van je vraagt. Het enige wat je moet doen is op tijd weten dat het kan. Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Je medewerker loopt rond, groet iedereen, doet zijn werk. Van een afstand gaat het goed. Tot je dichterbij komt en je doorvraagt, en je merkt dat er scheurtjes en krasjes zitten waar je eerder niks van zag.

In deze aflevering nemen Patrick en Christa je mee naar het Teylers Museum in Haarlem, waar ze bij schilderijen van doodgevogelte, bloemen en een krachtige vrouw nieuwe parallellen ontdekten met hun werk.

We hebben het over:

Waarom het ongemak dat we bij doden dieren voelen, precies hetzelfde ongemak is dat we voelen bij een collega die in het verzuim zit. We kijken liever naar het pakje kipfilet dan naar de achtergrond. We kijken liever naar de medewerkers die in bloei staan dan naar wie er even niet is. Dat Christa vanuit haar achtergrond als verpleegkundige en Patrick vanuit zijn tijd in de horeca allebei een andere blik hebben op wat ongemakkelijk is, en wat dat zegt over de bril waardoor jij naar jouw medewerkers kijkt. Hoe Patrick bij een schilderij van een krachtige vrouw van dichtbij het craquelé zag, en hoe dat hem terugbracht naar zijn eigen tijd in het verzuim: van een afstand lijkt het goed, van dichtbij zie je de scheurtjes. Dat die scheurtjes er mogen zijn, dat ze je maken tot wie je bent, en dat jij als leidinggevende niet degene bent die de diagnose stelt, maar wel degene die aandacht geeft. Waarom de vraag "heb je nog wat leuks op de planning staan?" een heel ander gesprek oplevert dan "hoe gaat het?", en hoe je dat in je werk, je team en zelfs in vriendschappen kunt inzetten. En waarom dromen niet op een presenteerblaadje worden aangereikt, maar in beweging liggen.

Soms zie je iemand pas echt als je de tijd neemt om van dichtbij te kijken. Dat geldt voor een schilderij, en het geldt voor je medewerkers. De vraag is of je die tijd neemt, of dat je op de overvloed blijft focussen.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Een collega deed niks op het moment dat het erop aankwam. Je bent boos, het zit je dagenlang hoog en je vindt dat ze tekort is geschoten. Maar wat heb je haar eigenlijk gevraagd over wat er op dat moment gebeurde?

In deze aflevering gaan Patrick en Christa in op communicatie, aannames en oordelen. Aanleiding is een training de-escalerend werken, waarin Patrick zelf stil viel in een oefening en een andere deelnemer in het nagesprek een collega keihard veroordeelde.

We hebben het over:

Waarom mensen wel geweldstechnieken willen leren, maar niet hoe ze beter kunnen communiceren, terwijl een conflict juist daar begint. Dat wat de een als een zes op de vloer ziet liggen, voor de ander een negen is, en dat je daar alleen uitkomt door met elkaar in gesprek te gaan in plaats van te veroordelen. Hoe Patrick in een oefening de regie buiten zichzelf legde, stil viel en niet handelde, en hoe dat hem inzicht gaf in wat er onder dat soort reacties zit. Waarom iemand die op een noodbel afkomt en niet handelt, niet per se niet weet wat ze moet doen. Er gaat iets aan vooraf, en dat kom je alleen te weten door het te vragen. Hoe Christa een collega een spiegel voorhield die boos was op iemand die "niks deed", met de vraag: heb je zelf eigenlijk wel hulp gevraagd, heb je zelf de leiding genomen? Een casus uit Christa's tijd in het ziekenhuis, waar ze met drie collega's bovenop een patiënt lag voor een injectie en de arts vanaf een afstand toekeek. Hoe ze haar boosheid parkeerde, wachtte tot ze rustig was en toen pas het gesprek aan ging. En waarom ditzelfde patroon terugkomt in verzuimdossiers. Een opbouw loopt niet lekker, iemand gaat onverwacht naar huis, en voordat je het weet vul je in dat iemand niet wil of tegenwerkt. Terwijl je het gewoon kunt vragen.

We oordelen allemaal. Dat is het punt niet. Het punt is dat je je er bewust van bent en alsnog het gesprek aan gaat. Niet om te winnen of te verliezen, maar om ervan te leren. En het is nooit te laat om een gesprek opnieuw te voeren.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen?

Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Je medewerker loopt rond, groet iedereen, doet zijn werk. Van een afstand gaat het goed. Tot je dichterbij komt en je doorvraagt, en je merkt dat er scheurtjes en krasjes zitten waar je eerder niks van zag.

In deze aflevering nemen Patrick en Christa je mee naar het Teylers Museum in Haarlem, waar ze bij schilderijen van doodgevogelte, bloemen en een krachtige vrouw nieuwe parallellen ontdekten met hun werk.

We hebben het over:

Waarom het ongemak dat we bij doden dieren voelen, precies hetzelfde ongemak is dat we voelen bij een collega die in het verzuim zit. We kijken liever naar het pakje kipfilet dan naar de achtergrond. We kijken liever naar de medewerkers die in bloei staan dan naar wie er even niet is. Dat Christa vanuit haar achtergrond als verpleegkundige en Patrick vanuit zijn tijd in de horeca allebei een andere blik hebben op wat ongemakkelijk is, en wat dat zegt over de bril waardoor jij naar jouw medewerkers kijkt. Hoe Patrick bij een schilderij van een krachtige vrouw van dichtbij het craquelé zag, en hoe dat hem terugbracht naar zijn eigen tijd in het verzuim: van een afstand lijkt het goed, van dichtbij zie je de scheurtjes. Dat die scheurtjes er mogen zijn, dat ze je maken tot wie je bent, en dat jij als leidinggevende niet degene bent die de diagnose stelt, maar wel degene die aandacht geeft. Waarom de vraag "heb je nog wat leuks op de planning staan?" een heel ander gesprek oplevert dan "hoe gaat het?", en hoe je dat in je werk, je team en zelfs in vriendschappen kunt inzetten. En waarom dromen niet op een presenteerblaadje worden aangereikt, maar in beweging liggen.

Soms zie je iemand pas echt als je de tijd neemt om van dichtbij te kijken. Dat geldt voor een schilderij, en het geldt voor je medewerkers. De vraag is of je die tijd neemt, of dat je op de overvloed blijft focussen.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl