Je medewerker loopt rond, groet iedereen, doet zijn werk. Van een afstand gaat het goed. Tot je dichterbij komt en je doorvraagt, en je merkt dat er scheurtjes en krasjes zitten waar je eerder niks van zag.

In deze aflevering nemen Patrick en Christa je mee naar het Teylers Museum in Haarlem, waar ze bij schilderijen van doodgevogelte, bloemen en een krachtige vrouw nieuwe parallellen ontdekten met hun werk.

We hebben het over:

Waarom het ongemak dat we bij doden dieren voelen, precies hetzelfde ongemak is dat we voelen bij een collega die in het verzuim zit. We kijken liever naar het pakje kipfilet dan naar de achtergrond. We kijken liever naar de medewerkers die in bloei staan dan naar wie er even niet is. Dat Christa vanuit haar achtergrond als verpleegkundige en Patrick vanuit zijn tijd in de horeca allebei een andere blik hebben op wat ongemakkelijk is, en wat dat zegt over de bril waardoor jij naar jouw medewerkers kijkt. Hoe Patrick bij een schilderij van een krachtige vrouw van dichtbij het craquelé zag, en hoe dat hem terugbracht naar zijn eigen tijd in het verzuim: van een afstand lijkt het goed, van dichtbij zie je de scheurtjes. Dat die scheurtjes er mogen zijn, dat ze je maken tot wie je bent, en dat jij als leidinggevende niet degene bent die de diagnose stelt, maar wel degene die aandacht geeft. Waarom de vraag "heb je nog wat leuks op de planning staan?" een heel ander gesprek oplevert dan "hoe gaat het?", en hoe je dat in je werk, je team en zelfs in vriendschappen kunt inzetten. En waarom dromen niet op een presenteerblaadje worden aangereikt, maar in beweging liggen.

Soms zie je iemand pas echt als je de tijd neemt om van dichtbij te kijken. Dat geldt voor een schilderij, en het geldt voor je medewerkers. De vraag is of je die tijd neemt, of dat je op de overvloed blijft focussen.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Een collega deed niks op het moment dat het erop aankwam. Je bent boos, het zit je dagenlang hoog en je vindt dat ze tekort is geschoten. Maar wat heb je haar eigenlijk gevraagd over wat er op dat moment gebeurde?

In deze aflevering gaan Patrick en Christa in op communicatie, aannames en oordelen. Aanleiding is een training de-escalerend werken, waarin Patrick zelf stil viel in een oefening en een andere deelnemer in het nagesprek een collega keihard veroordeelde.

We hebben het over:

Waarom mensen wel geweldstechnieken willen leren, maar niet hoe ze beter kunnen communiceren, terwijl een conflict juist daar begint. Dat wat de een als een zes op de vloer ziet liggen, voor de ander een negen is, en dat je daar alleen uitkomt door met elkaar in gesprek te gaan in plaats van te veroordelen. Hoe Patrick in een oefening de regie buiten zichzelf legde, stil viel en niet handelde, en hoe dat hem inzicht gaf in wat er onder dat soort reacties zit. Waarom iemand die op een noodbel afkomt en niet handelt, niet per se niet weet wat ze moet doen. Er gaat iets aan vooraf, en dat kom je alleen te weten door het te vragen. Hoe Christa een collega een spiegel voorhield die boos was op iemand die "niks deed", met de vraag: heb je zelf eigenlijk wel hulp gevraagd, heb je zelf de leiding genomen? Een casus uit Christa's tijd in het ziekenhuis, waar ze met drie collega's bovenop een patiënt lag voor een injectie en de arts vanaf een afstand toekeek. Hoe ze haar boosheid parkeerde, wachtte tot ze rustig was en toen pas het gesprek aan ging. En waarom ditzelfde patroon terugkomt in verzuimdossiers. Een opbouw loopt niet lekker, iemand gaat onverwacht naar huis, en voordat je het weet vul je in dat iemand niet wil of tegenwerkt. Terwijl je het gewoon kunt vragen.

We oordelen allemaal. Dat is het punt niet. Het punt is dat je je er bewust van bent en alsnog het gesprek aan gaat. Niet om te winnen of te verliezen, maar om ervan te leren. En het is nooit te laat om een gesprek opnieuw te voeren.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen?

Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Je medewerker loopt rond, groet iedereen, doet zijn werk. Van een afstand gaat het goed. Tot je dichterbij komt en je doorvraagt, en je merkt dat er scheurtjes en krasjes zitten waar je eerder niks van zag.

In deze aflevering nemen Patrick en Christa je mee naar het Teylers Museum in Haarlem, waar ze bij schilderijen van doodgevogelte, bloemen en een krachtige vrouw nieuwe parallellen ontdekten met hun werk.

We hebben het over:

Waarom het ongemak dat we bij doden dieren voelen, precies hetzelfde ongemak is dat we voelen bij een collega die in het verzuim zit. We kijken liever naar het pakje kipfilet dan naar de achtergrond. We kijken liever naar de medewerkers die in bloei staan dan naar wie er even niet is. Dat Christa vanuit haar achtergrond als verpleegkundige en Patrick vanuit zijn tijd in de horeca allebei een andere blik hebben op wat ongemakkelijk is, en wat dat zegt over de bril waardoor jij naar jouw medewerkers kijkt. Hoe Patrick bij een schilderij van een krachtige vrouw van dichtbij het craquelé zag, en hoe dat hem terugbracht naar zijn eigen tijd in het verzuim: van een afstand lijkt het goed, van dichtbij zie je de scheurtjes. Dat die scheurtjes er mogen zijn, dat ze je maken tot wie je bent, en dat jij als leidinggevende niet degene bent die de diagnose stelt, maar wel degene die aandacht geeft. Waarom de vraag "heb je nog wat leuks op de planning staan?" een heel ander gesprek oplevert dan "hoe gaat het?", en hoe je dat in je werk, je team en zelfs in vriendschappen kunt inzetten. En waarom dromen niet op een presenteerblaadje worden aangereikt, maar in beweging liggen.

Soms zie je iemand pas echt als je de tijd neemt om van dichtbij te kijken. Dat geldt voor een schilderij, en het geldt voor je medewerkers. De vraag is of je die tijd neemt, of dat je op de overvloed blijft focussen.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

De relatie met je medewerker was al niet geweldig. En dan valt diegene uit. Nu moet je ineens samenwerken in een reintegratietraject met iemand die je eigenlijk niet goed kent. Je staat al 5-0 achter.

In deze aflevering van de Verzuimdokter Podcast hebben Patrick en Christa het over waarom verzuimdossiers stroef lopen en waarom het antwoord bijna altijd in de relatie zit. Niet in het beleid, niet in het advies van de bedrijfsarts, maar in hoe jij en die medewerker met elkaar omgaan.

We hebben het over:

Waarom we aan het begin van een verzuimtraject onnodig weken verliezen aan frustraties en aannames in plaats van eerst te investeren in de relatie. Het verschil tussen vermijden, de schuld bij de ander leggen en vanuit nieuwsgierigheid vragen wat er eigenlijk speelt. De medewerker die wilde opbouwen maar volledig in paniek schoot toen haar gevraagd werd om zelf een plan te maken, en waarom je op dat moment niet moet gaan redden.

Waarom het acht-personen-zeven-taartjes-patroon ook op de werkvloer terugkomt. Hoe leidinggevenden drie maanden reintegreren met iemand terwijl ze allang weten dat ze het contract niet gaan verlengen. En waarom mensen het altijd voelen als wat uit je mond komt niet matcht met wat je lijf uitstraalt.

Liever een gesprek dat even pijn doet maar eerlijk is, dan maanden rondlopen met iets wat iedereen voelt maar niemand benoemt.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Duizend mensen in de zaal. De autocue doet het niet. En je staat daar met je eigen verhaal.

In deze aflevering van de Verzuimdokter Podcast geven Patrick en Christa een kijkje achter de schermen. Niet over verzuimdossiers dit keer, maar over waar ze naartoe werken. Over spreken op podia, beter worden in storytelling en de vraag die daaronder zit: waarom doen wij dit eigenlijk op deze manier?

We hebben het over:

Waarom ze steeds vaker gevraagd worden voor live inspiratiesessies en waarom ze daar niet zomaar ja tegen zeggen zonder het goed neer te zetten. Hoe hun eigen levensverhaal, van een stapeling van heftige gebeurtenissen tot de keuze om er altijd een les uit te halen, de basis vormt onder alles wat ze doen. Waarom kwetsbaarheid iets was wat Christa moest leren omdat ze van huis uit had meegekregen dat het tegen je gebruikt kon worden.

Het moment dat de autocue uitviel voor duizend mensen en het toch gewoon goed ging. De ambitie om de Jos Burgers van het verzuim te worden: het zo simpel maken dat iedereen denkt, als het zo makkelijk is dan kan ik het ook. En waarom er dit jaar veel meer live en op beeld gaat komen.

Achter elk verhaal over verzuim zit een verhaal over mensen. En achter De Verzuimdokter zitten twee mensen die hebben geleerd dat het glas half vol is, ook als het even niet zo voelt.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Je medewerker werkt twee dagen bij jou en drie dagen bij een andere werkgever.

En dan valt diegene uit. Wie pakt de regie? Wie betaalt wat? En hoe voorkom je dat je als werkgevers tegenover elkaar komt te staan in plaats van naast die medewerker?

In deze aflevering van de Verzuimdokter Podcast beginnen Patrick en Christa met een casus die in de praktijk vaker voorkomt dan je denkt: verzuim bij twee werkgevers. En van daaruit belanden ze bij een onderwerp dat minstens zo belangrijk is: hoe ga je als leidinggevende het gesprek aan met een medewerker die zwanger is, ruim voordat het een probleem wordt?

We hebben het over:

Waarom werkgevers vaak in tekort gaan denken als een medewerker bij de ander wel werkt en bij hen niet, en waarom je altijd naar de volledige werkweek moet kijken.

Hoe je als werkgever samenwerking zoekt met die andere werkgever in plaats van gaat touwtrekken. Waarom je de medewerker zelf een opbouwplan laat maken voor de volledige 40 uur. Het praktische gedoe van twee bedrijfsartsen die allebei het complete plaatje moeten kennen.

Waarom je rond week 30 al het gesprek moet voeren over opvang, ouderschapsverlof en hoe het er straks uitziet. Christa's eigen verhaal: allebei onregelmatig werken, geen opvang in het weekend, wachtlijsten, en uiteindelijk allebei van baan veranderen. En de eerlijke vraag die je soms moet durven stellen: past deze baan in deze vorm, in deze fase van je leven, eigenlijk wel bij jou?

Twee werkgevers, een zwangerschap of een verandering thuis. Het zijn situaties die je als leidinggevende niet elke dag tegenkomt. Maar als het speelt en je hebt het gesprek niet gevoerd, dan merk je dat.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Je collega valt uit. In het begin vraag je nog hoe het gaat. Na twee maanden hoor je niks meer. En als diegene terugkomt, staat iedereen om haar heen met vragen en aandacht, precies op het moment dat dat het zwaarste is.

In deze aflevering van de Verzuimdokter Podcast hebben Patrick en Christa het over iets wat bijna altijd vergeten wordt: hoe houd je iemand onderdeel van het team als diegene in het verzuim zit? Niet het contact met de leidinggevende, want dat is er wel. Maar het contact met collega's, met de groepsapp, met de afdeling.

Want dat maakt een enorm verschil. Zowel tijdens het verzuim als op het moment dat iemand terugkeert.

We hebben het over:

Waarom het per persoon totaal verschilt hoe iemand contact wil houden met het team, en waarom je dat niet moet invullen maar moet vragen.

Hoe je als leidinggevende dat gesprek onderdeel maakt van elk contactmoment.

Christa's eigen ervaring: waarom ze via de achterdeur binnenkwam en wat het met haar deed toen collega's grapjes maakten over dingen waar ze niks van wist. Waarom de eerste uren terug op de werkvloer vaak zwaarder zijn dan weken later, en hoe je daar een zachte landing voor organiseert.

Het vergeten punt van digitale kanalen: wanneer is het goed om even uit de groepsapp te stappen? En waarom basisdingen als wachtwoorden en ICT-toegang vaker een week kosten dan je denkt.

Een medewerker die in het verzuim zit, is er even niet. Maar die is nog steeds onderdeel van het team.

De vraag is: behandel je diegene ook zo?

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

In deze aflevering van de Verzuimdokter Podcast doen Patrick en Christa iets wat ze normaal niet doen: het gaat niet over dossiers of aanpakken, maar over henzelf. Een eerlijk kijkje achter de schermen van een jaar waarin ze niet alleen in het bedrijf werkten, maar vooral eraan.

Want 2025 was het jaar van vol gas geven, verwachtingen bijstellen en ontdekken dat naamsbekendheid opbouwen niet werkt op de snelheid die zij het liefst zouden willen.

We hebben het over:

Waarom persoonlijke groei direct doorwerkt in hoe je met verzuim omgaat, en waarom de vragen die je jezelf stelt belangrijker zijn dan de methode die je gebruikt.

Hoe bijna 7.000 reacties op een gespreksformulier laten zien dat er een enorme behoefte is aan praktische handvatten. Waarom verzuim veel te zwaar en grof geschud wordt in dit vakgebied, inclusief oorlogstermen, en waarom het ook leuk kan zijn.

Het eerlijke verhaal over ondernemen: denken dat je er bijna bent terwijl je net begonnen bent. En waarom je niet de hele organisatie hoeft te veranderen, maar je moet focussen op het stukje waar jij invloed hebt, elke dag 1% beter.

Het event eind 2025 was het absolute hoogtepunt. Mensen wilden meer. Meer casussen, meer live, meer samen. En dat is precies wat er aankomt in 2026: live trainingsdagen, een HR summit, trainingen voor individuen en mogelijk weer een event aan het eind van het jaar.

Wil je als eerste weten wat we gaan doen?

Meld je aan voor de nieuwsbrief via deverzuimdokter.nl

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Je bent ontevreden over je arbodienst. De lijnen zijn lang. De adviezen zijn vaag. En je hebt het gevoel dat je de regie kwijt bent.

Dus je gaat op zoek naar een nieuwe. Want daar zit het probleem. Toch?

In deze aflevering van de Verzuimdokter Podcast stellen Patrick en Christa de vraag die je eigenlijk eerst aan jezelf moet stellen: hoe ziet onze eigen aanpak er eigenlijk uit?

Want als je dezelfde werkwijze meeneemt naar een andere partij, krijg je hetzelfde resultaat.

We hebben het over:

Waarom de blik naar binnen belangrijker is dan de keuze voor een nieuwe partij. Hoe veel organisaties onbewust de regie bij de arbodienst neerleggen, en waarom dat systeem zichzelf in stand houdt.

Waarom je voor MKB bijna altijd beter af bent met een regionale partner dan met een grote landelijke speler. Het verschil tussen een arbodienst die overneemt en een arbodienst die aanvult.

Waarom je het liefst een bedrijfsarts wil die een rondleiding heeft gehad, een bak koffie heeft gedronken in de kantine en weet hoe jouw organisatie werkt.

En waarom je moet zoeken naar iemand die jou op je bullshit durft aan te spreken, niet naar iemand met wie je de leukste klik hebt.

De arbodienst is geen regisseur. Het is een samenwerkingspartner. En met iedereen met wie je gaat samenwerken is het fijn dat je weet wie je zelf bent en wat je van de ander nodig hebt.

Geef de regie niet weg. Behoud hem zelf.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl

Tweeënhalve week geen boodschappen. Geen planning. Geen bedrijf. Alleen jijzelf.

Klinkt als een droom? Voor Christa was het een keerpunt. Ze ging solo naar Indonesië, en toen ze thuiskwam wist ze even niet meer hoe ze moest landen. Niet omdat het zwaar was. Maar omdat ze was vergeten hoe het voelde om voor niemand te hoeven zorgen behalve voor zichzelf.

In deze aflevering van de Verzuimdokter Podcast gaat het niet over protocollen of dossiers. Het gaat over opladen, loslaten en de eerlijke gesprekken die we te vaak overslaan.

Want wie zorgt er eigenlijk voor jou? Niet alleen op vakantie, maar ook gewoon op een doordeweekse dinsdag. Als je kind 's nachts vier keer wakker is en jij om negen uur achter je bureau moet zitten. Als je net terug bent van zwangerschapsverlof en niemand vraagt hoe het eigenlijk gaat. Of als je als alleenstaande ouder geen vangnet hebt en je kind ziek wordt.

We hebben het over:

Waarom opladen niet vanzelf gaat als je altijd voor anderen zorgt. Wat er gebeurt als je als ouder ineens alleen de kar trekt, en waarom lage verwachtingen verrassend goed werken.

Waarom het gesprek over werk en ouderschap niet pas hoeft te beginnen als het misgaat, maar al bij week 30 van een zwangerschap. Hoe een baby die om vier uur wakker is je productiviteit halveert, en waarom daar open over praten geen zwakte is.

Wat een aardbeving op een Indonesisch eiland je leert over je eigen gedachten. En hoe drie keer diep ademhalen meer doet dan je denkt, zelfs als je zes jaar oud bent.

Je hoeft niet naar een vulkaan op Flores om te leren loslaten. Soms begint het met één avond alleen naar de bioscoop. Of met de vraag die niemand stelt: hoe laad jij eigenlijk op?

Want wie leeg is, kan niet geven. Niet thuis. En niet op het werk.

Tot de volgende aflevering van de Verzuimdokter Podcast.

Wil jij sparren over wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Kijk dan op deverzuimdokter.nl