Betonun hüznünden doğdum

Suyun isyanından...

Güneşin kırılganlığına dokunup geliyorum

Sana söz yakışır, ağzını hazırla

Kırık bir şehir hikâyesinden doğdum,

Kırk meseleden....

Bardaklar ve demli çaylara dokunup geliyorum

Sana söz yakışır, elma de.

Aslı ve Astar’ı olmayan bir hikâyeden doğdum,

Karşı’lar ve balkonlardan korna seslerine karışıp geliyorum

Sana söz yakışır, ağzını hazırla.

O eski hikâye bitti,

Şaşkınlığımdan doğdum,

Denize düştüm,

Kuruyup geliyorum

Aslında hazin bir öyküdür bu

Anlatmaya yakışmaz sesiniz

Yanımdaki bütün sandalyeler boş, alabilirsiniz.

Oturunuz

Ben, terk ettim beyaz çerçeveli bir fotoğrafı

Ve dönmedim bir daha.

Resmim, zayıf yüzlü, gülümsemeye yakın neredeyse

Hastane penceresine dayalı ahşap ve toz kokan bir gecede çekilmişti

Yıllar sonra kente çıktım...

Örümcek ağlarının, paslanmış kapıların ardından kente çıktım,

Yıllardır sallanan bir sandalyenin ardından,

Tozlar içinden,

Uzaklara ve karalara yazıldığım mektuplardan

Beyaz çerçeveli bir fotoğraftan,

Burkuldum ve ağladım

Kırmızı bir danstı her şey, oynadım.

Tenim ve ellerim yoktu, kimse görmedi

Kimse görmedi, saçlarım uzamadı yıllardır