Deniz'in Tam Ortasından

Bir şeyler bir şeyler bölümü. Yazacak bir açıklama bulamıyorum. Her şey bende yokuş aşağı. Siz nasılsınız? Burada olmaya devam edeceğim. İnsta hesabımı ve mail adresimi unutmayın sevgiler.

@denizintamortasindan

“Deniz’in Tam Ortasından”ın bu bölümünde Arda ile aynı masaya oturduk. Kendimizi sabote etme alışkanlıklarımızdan, affedemediğimiz şeylere kadar derin konulara girdik. Bazen gülerek, bazen içten içe susarak… Dostlukların, kırılma anlarının ve kendi iç sesimizin tam ortasından bir sohbet. Bu bölümü de hiiiç kesmeden yayınlıyorum. Hoş geldiniz ayol.

✨ Sen de masamıza katıl!
📩 İletişim: [email protected]
📸 Instagram: @denizintamortasindan

En yakın arkadaşım Saki ile birlikte kaydettiğimiz bu bölümde hem çok güldük, hem de içimize dönüp düşündük.

🎧 “Mutluluk neydi?”
🎭 “Farklılıklar bizi nasıl tamamlıyor?”
😅 “Ve elbette birkaç küçük itiraf...”

Bazen bir dostunla yapılan sohbet, kendi iç sesini daha iyi duymanı sağlar.

Deniz’in Tam Ortasından, yeni bölümle seninle.

🔗 Tüm platformlarda dinleyebilirsin.

insta;📲 @denizintamortasindan
📩 iletişim: [email protected]

Bazı günler sadece geçmek için var. Ne büyük kararlar almak, ne de hayatı çözmek için… Sadece geçmek.

Bu bölümde, o günlerden birinde iç sesime kulak verdim. Belki senin de duymaya ihtiyacın vardır.

“Deniz’in Tam Ortasından” seni, tam da olduğun yerden karşılıyor.

Bazen sadece var olmak yeterlidir.

Beni Instagram’da takip edebilirsin: @denizintamortasindan

Görüşmek üzere.🎙️

Instagram hesabım @denizintamortasindan üzerinden bölümle ilgili düşüncelerinizi, sorularınızı ve kendi yolculuk hikayelerinizi paylaşabilirsiniz. Birlikte büyümek için oradayız! Hayatın akışı bazen bizi en derin sulara sürükler. Bu bölümde, “Denizin Tam Ortasından” size, o derinliklerde kaybolmadan nasıl ilham bulabileceğinizi ve içsel motivasyonunuzu nasıl yeniden keşfedebileceğinizi anlatıyorum. Kendi yolculuğumdan kesitler, yaşadığım fırtınalar ve yeniden yola çıkış hikayeleriyle, sizlere ilham vermeyi amaçlıyorum. Unutmayın, bazen en karanlık sular, en parlak yıldızları yansıtır.

📩 Görüşlerinizi paylaşmak için bana ulaşın: denizintamortası[email protected]"Bir kadeh, biraz sessizlik ve zihnimde yankılanan düşünceler… Bu gece, kendi içime konuşuyorum."

Gece yarısı, şehir sessizleşirken zihin konuşmaya başlar. İçkinin hafif rehavetiyle düşünceler özgürleşir, duygular filtresiz akar. Geçmişin anıları, bugün yaşananlar ve geleceğe dair belirsiz hayaller birbirine karışır.

Bu bölümde, bir kadeh eşliğinde hayatı sorguluyor, içsel monologlarla kendimizi keşfediyoruz. Kendimize sorduğumuz ama cevabını bulmaktan çekindiğimiz sorularla yüzleşiyoruz. Belki biraz hüzün, belki biraz kahkaha… Ama en çok da gerçeklik.

Hazırsanız, içimize doğru bir yolculuğa çıkıyoruz.

Hiç kimseye anlatmadığın bir duyguyu düşün. İçinde bir yerlere sıkışıp kaldı mı?”

Bazen en büyük çığlıklar sessizlikte saklanır. Yalnız hissetmek, kırılgan olmak ve gerçekten sevilip sevilmediğimizi sorgulamak… Bugün bunları konuşuyoruz. Çünkü belki de en büyük cesaret, hissettiğimizi söylemekten geçiyor.

🎧 Dinledikten sonra hissettiklerini paylaşmak istersen bana yazabilirsin: denizintamortası[email protected]

Bazen mutsuzluğun bir sebebi olmaz. Bazen her şey yolunda görünse de içindeki ağırlık seni yere çiviler. Depresyon, sadece üzüntü değil, bir tür sessizliktir—ama içinde hiç susmayan bir ses vardır. Bu bölümde, o sesle yüzleşiyoruz. Çıkışı olmayan bir labirent gibi hissettiren depresyonu konuşuyoruz. Çünkü bazen tek ihtiyacımız olan şey, yalnız olmadığımızı bilmek.

📩 İletişim: denizintamortası[email protected]

Bu bölümde, kendi zihnimde bir “füg denemesi” yaparak bu karmaşık psikolojik durumun derinliklerine iniyorum. Füg, bir kaçış mı yoksa bir yeniden buluşma mı? Benlikten uzaklaşırken insan gerçekte neyi arar? Denemem aracılığıyla, fügün kayboluş ve yeniden inşa etme temalarını, hem bireysel hem de evrensel düzeyde keşfediyorum. Dinleyenleri, kendi kaybolmuşlukları ve dönüşümleri üzerine düşünmeye davet ediyorum.

Nasıl buldun?

denizintamortası[email protected]

Bu bölümde, çocuklukta yaşadığımız travmaların yetişkinlikteki etkilerini keşfediyoruz. Kendimize neden bu kadar sert davranıyoruz? Başarıyı neden hak etmiyoruz gibi hissediyoruz? Peki ya tüm bunların kökeni ne?

Paylaşmak istedikleriniz için: denizintamortası[email protected]