Ders 285

"Bugün, kutsallığım temiz ve berrak bir şekilde yansıyor."

Bugün, neşe ile uyanıyorum ve Tanrı'nın bana sadece neşeli şeyler sunmasını bekliyorum. Sadece onları talep ediyorum ve fark ediyorum ki; davetim, aklıma gelen düşünceler aracılığı ile cevaplanıyor. Kutsallığımı kabul ettiğim anda, sadece neşe dolu şeyleri talep edeceğim. Delilik zihnimi terk ettiğinde ve bunun yerine kutsallığımı keşfettiğimde acıyı hangi amaç için kullanabilirim? Acı çekmemin ne amacı olabilir? Kayıp ve keder içimde nasıl barınabilir?

Tanrım, benim kutsallığım Senden gelir. Senin kutsallığını kutluyorum ve bağışlayarak akıl sağlığımı tekrar kazanıyorum. Evladın, Onu nasıl yarattıysan hala öyle. Kutsallık benim bir parçamdır ve Senin de parçandır. Kutsallığı ne değiştirebilir ki?