Ders 329

"Ben, Senin Niyetini zaten seçtim."

Tanrım, Senin Niyetinden uzaklaşıp başıboş dolaştığımı sandım. Senin yasalarını çiğnediğimi, Senin istediğin yoldan saptığımı ve kaybolduğumu düşündüm. Senin Niyetinden daha güçlü bir irade yaratıp, Senin İradeni ezdiğimi düşündüm. Fakat ben hakikatte Senin Niyetinim ve Senin Niyetin olarak genişleyerek yayılırım. Ben buyum ve asla değişmem. Senin Bir olduğun gibi, ben de Seninle birim. Kendi yaratımımın da böyle olmasını seçiyorum ve niyetim, Seninki ile bir oluyor. Bu seçimi tüm sonsuzluk adına yapıyorum. Bu kararın değişip, kendine ters düşmesi mümkün değildir. Tanrım, niyetim Senindir. Ben güvendeyim, huzur dolu ve dinginim, sonsuz neşe içindeyim. Çünkü bu, Senin Niyetindir.

Bugün, birbirimiz arasındaki birliği ve Kaynağımızla birliğimizi kabul ediyoruz. Onun Niyetinin tersine olabilecek, Onun Niyetinden ayrı bir niyetimiz yoktur. Hepimiz biriz çünkü Onun Niyetini paylaşıyoruz. Onun Niyeti aracılığıyla, bir olduğumuzu fark ediyoruz. Onun Niyeti aracılığıyla, Tanrı'ya giden yolu sonunda buluyoruz.