Ders 352

"Yargı ve sevgi zıttır. Biri, dünyanın tüm acılarını ve kederlerini doğurur.Diğeri ise Tanrı'nın huzurunu dünyaya sunar."

Bağışlayıcı olan sadece saflığı görür ve yargılamaz. Ben size bu bakış açısını kabul ettiğinizde yaklaşabilirim. Yargılamak, gözlerimi bağlar ve beni kör eder. Fakat sevgi, bu dünyada bağışlamakla yansıtılır ve bana, Senin huzuruna giden yolu verdiğini hatırlatır. Bu yoldan ilerlemeyi seçtiğim zaman kurtuluşum kesin olur. Sen beni huzursuz bırakarak terk etmedin. İçimde hem Sana dair hatıralarım hem de beni Sana getiren yolun hatırası mevcuttur. Tanrım, bugün Senin Sesini duyacağım ve Senin huzurunu bulacağım. Hakiki Benliğimi seviyorum ve Onu bulduğumda Sana dair hatıralarımı da bulmuş olurum.