Dalawang makapangyarihang angkan ang matagal nang magkaaway—isang pamilya ng mambabarang at isang pamilya ng aswang. Kapag nagsimula ang kanilang labanan, walang ligtas sa baryo. Kulam laban sa pangil, orasyon laban sa dugo—sino ang mananaig sa digmaang hindi dapat pinapakialaman?

Isang isla ang unti-unting nababalot ng takot matapos magbago ang kilos ng mga residente. Namumutla, umiiwas sa araw, at nagugutom sa laman ang karamihan. Nang mapadpad ang isang bisita roon, matutuklasan niyang halos lahat ay naging yanggaw—at baka siya na ang susunod na pagdiskitahan.

Sa isang kuweba sa gilid ng bundok, may kumikislap na batong nakasabit sa kisame, napapalibutan ng libo-libong paniki. Sinasabing ito ang mutya ng paniki—nagbibigay ng kakayahang makakita sa dilim, makarinig ng malalayong tunog, at gumalaw nang hindi napapansin.

Sa likod ng isang lumang bahay, may punong bayabas na sinasabing mas matanda pa sa baryo. Matamis ang bunga nito at tila nakapagpapagaling ng anumang karamdaman.

Sa kailaliman ng bundok, may natagpuang kakaibang bato na tila buhay—umiinit kahit walang apoy at kumikislap na parang baga. Ayon sa matatanda, ito ang Mutya ng Apoy, isang sinaunang anting-anting na nagbibigay ng lakas, tapang, at kakayahang kontrolin ang apoy mismo.

Sa kasagsagan ng pananakop ng mga Hapon, isang baryo ang tila hindi mapasok ng mga sundalo—bawat pagtatangka ay nauuwi sa misteryosong pagkawala at patayan sa gabi. Ayon sa alamat, may kasunduan ang mga ninuno at ang mga aswang na naninirahan sa kabundukan: poprotektahan nila ang baryo kapalit ng katahimikan at paggalang ng mga tao.,

Sa isang liblib na baryo, may lihim na ritwal na isinasagawa tuwing kabilugan ng buwan—isang alay upang mapanatili ang kapangyarihan at lahi ng mga aswang. Sa una’y hayop lamang ang inihahandog, ngunit nang tumindi ang kanilang gutom, tao na ang kapalit.

Sa kabundukan ng Lanao, may isang engkantong nagmula sa dugong maharlika—tagapangalaga ng sinaunang kasunduan sa pagitan ng tao at mga nilalang sa dilim. Nang masira ang kasunduang ito dahil sa kasakiman, nagising ang galit ng kaharian ng engkanto. Isang alamat ng kapangyarihan, digmaan, at hustisyang hindi ipinagkakaloob sa lahat.

Paano kung ang halimaw ay may konsensya, at ang tao ang tunay na salarin? Isang aswang ang sumuway sa likas na gutom at piniling tumulong sa mga naaapi. Ngunit habang ipinapakita nito ang kabutihan, unti-unting lumilitaw ang kalupitan ng mga taong walang awa. Isang kuwentong babaligtad sa paniniwala kung sino ang dapat katakutan.

Sa likod ng madugong kasaysayan ng mga aswang, may isang engkantong itinakdang magbantay at magpanatili ng balanse ng kanilang lahi. Hindi siya kaaway, ngunit hindi rin kakampi ng tao. Sa kuwentong ito, mabubunyag kung paano pinoprotektahan ang mga aswang laban sa tuluyang pagkaubos—at kung bakit may mga pagkakataong mas pinipili ng engkanto na isakripisyo ang tao para sa mas malaking kaayusan ng mundo.