Dijital dünya bize en güçlü sesimizi duyurma şansını verirken, aynı zamanda bizi bitmek bilmeyen bir "görünür olma" paradoksuna mı sokuyor? Kadınlar olarak artık hikayelerimizi anlatmak için kimseye ihtiyaç duymuyoruz ama telefonumuzu her elimize aldığımızda hissettiğimiz o "geç kalmışlık" ve "yetersizlik" duygusuyla nasıl baş edeceğiz?