Njohja e mbrojtjes plotësuese për integrim në punë: dekreti i Gjykatës së Firences i 24 dhjetorit 2025 Mirëmëngjes, unë jam Avokati Fabio Loscerbo dhe kjo është një episod i ri i podcast-it Drejtësia e Emigracionit. Në këtë episod flasim për një dekret shumë të rëndësishëm të nxjerrë nga Gjykata e Zakonshme e Firences më 24 dhjetor 2025, në kuadër të procedimit të regjistruar me numrin e rolit të përgjithshëm 6262 të vitit 2024. Ky vendim sqaron në mënyrë të qartë fushën e zbatimit të mbrojtjes plotësuese të bazuar në integrimin në punë, pas ndryshimeve të sjella nga Dekreti-Ligj nr. 20 i vitit 2023. Çështja ka të bëjë me një shtetas të huaj, të cilit Komisioni Territorial i kishte mohuar njohjen e formave të mbrojtjes ndërkombëtare më të larta. Përpara Gjykatës, kërkesa u kufizua vetëm në mbrojtjen plotësuese, duke u mbështetur veçanërisht në të drejtën për respektimin e jetës private të ndërtuar në Itali përmes një rruge integrimi të qëndrueshme, sidomos në aspektin profesional. Gjykata e Firences e pranoi rekursin dhe njohu të drejtën për lëshimin e lejes së qëndrimit për mbrojtje të veçantë, duke urdhëruar autoritetin kompetent që të procedojë me lëshimin e titullit të qëndrimit. Vendimi është me rëndësi sepse sqaron se reforma e vitit 2023 nuk e ka eliminuar mbrojtjen e jetës private dhe familjare të të huajit, as nuk e ka zbrazur nga përmbajtja institutin e mbrojtjes plotësuese. Sipas Gjykatës, shfuqizimi i pjesshëm i nenit 19 të ligjit të konsoliduar për emigracionin ka ndikuar në tipizimin ligjor të kritereve, por jo në thelbin e mbrojtjes, e cila vazhdon të mbështetet në parimet kushtetuese dhe në detyrimet ndërkombëtare, veçanërisht në nenin 8 të Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut. Në vlerësimin e rastit konkret, Gjykata i ka dhënë një rol qendror integrimit në punë të kërkuesit, duke vlerësuar ekzistencën e një marrëdhënieje pune të qëndrueshme dhe të rregullt, autonominë ekonomike, disponueshmërinë e një banese të ligjshme dhe një rrjet marrëdhëniesh shoqërore në përputhje me respektimin e rregullave. Në këtë kontekst, largimi nga territori italian do të kishte qenë joproporcional dhe cenues i të drejtës për respektimin e jetës private. Një aspekt veçanërisht i rëndësishëm i dekretit lidhet me faktorin kohë. Gjykata thekson se integrimi i arritur gjatë periudhës së nevojshme për shqyrtimin e kërkesave për mbrojtje nuk mund të konsiderohet fiktiv apo i parëndësishëm. Koha e pritjes është kohë reale jete, gjatë së cilës konsolidohen lidhje shoqërore dhe profesionale që rendi juridik duhet t’i marrë parasysh. Mesazhi që del nga ky vendim është i qartë: integrimi, dhe në veçanti integrimi në punë, mbetet kriteri juridik vendimtar për njohjen e mbrojtjes plotësuese. Nuk bëhet fjalë për një amnisti, por për një instrument ekuilibri midis mbrojtjes së të drejtave themelore të personit dhe qeverisjes së fenomenit migrator. Dekreti i Gjykatës së Firences i 24 dhjetorit 2025 përbën, pra, një pikë referimi të rëndësishme për të kuptuar evolucionin e jurisprudencës mbi mbrojtjen plotësuese pas vitit 2023 dhe ofron udhëzime konkrete për operatorët e së drejtës së emigracionit. Faleminderit për dëgjimin dhe në episodin e ardhshëm të podcast-it Drejtësia e Emigracionit.
Questo episodio include contenuti generati dall’IA.