ve Geçtan devam ediyor:

“Fark edemiyorsak, zaten bizim için içinden çıkılması gereken bir durum da yok.” Yani bazen kendi acımızın bile farkında değiliz. Kendimize bir hikâye yazmışız, içinde yaşayıp gidiyoruz. Dışarıdan bakıldığında 'iyi' gözüküyoruz, ama içeride bir yankı var. Boş bir odada kendi ayak seslerini duymak gibi.