Hayatta bizi en çok yoran şey bazen yaptığımız seçimler değil, yapmadıklarımızdır. Gitmediğimiz yollar, seçmediğimiz hayatlar, söyleyemediklerimiz. Zihnin bir türlü susmaması: Overthinking.
Bu bölümde, seçmediğimiz yolların neden zihnimizde bu kadar yer kapladığını, “ya o yolu seçseydim?” sorusunun neden bitmediğini, overthinking’in psikolojisini, alternatif benlikleri ve yaşanmayan hayatların yasını konuşuyoruz.
Overthinking neden bir problem çözme biçimi değil de bir problem üretme döngüsü?
Zihin, neden tamamlanmamış ihtimallere bu kadar tutunuyor?
Seçmediğimiz yollarla helalleşmek mümkün mü?
Bu bölüm, doğru yolu bulmaktan çok seçtiğin yolu kendinle doldurabilmenin üzerine samimi bir yüzleşme.
Gitmediğin yolların da seni büyüttüğünü fark etmek isteyenler hâlâ ara sıra “Ya o yolu seçseydim?” diyenler burada mı?