Dit moet van mijn hart

 “Mijn hartprobleem bepaalt niet wie ik ben.” Op haar 24ste leeft Eben al tien jaar met ernstige hartritmestoornissen. Haar eerste klachten begonnen op 9-jarige leeftijd, maar een juiste diagnose liet jarenlang op zich wachten. Tachycardieën, flauwvallen en ziekenhuisopnames bepaalden een groot deel van haar jeugd. Op 16-jarige leeftijd kreeg zij zelfs een hartstilstand. Haar hartaandoening is niet altijd zichtbaar, waardoor begrip uit de omgeving soms ontbreekt. Eben wil vooral het taboe doorbreken: praat erover en durf hulp te vragen.  

Op 45-jarige leeftijd kreeg Hilde onverwacht een ernstighartinfarct, veroorzaakt door een zeldzame aandoening: SCAD, een spontane scheuring van een kransslagader. Omdat er geen klassieke risicofactoren waren en de symptomen niet leken op die van een typisch hartinfarct, duurde het evenvoordat de ernst van de situatie duidelijk werd. Wat volgde was een strijd die gekenmerkt werd door een hartstilstand, meerdere operaties en een langdurige revalidatie. Ze spreekt openhartig over angst, herstel, veerkracht en de blijvende impact op haar leven. Haar verhaal belicht ook de vaak afwijkende symptomen van een hartinfarct bij vrouwen. Luister naar haar inspirerende en leerzame getuigenis  

Ik ben Leen, 41 jaar, en de afgelopen twee jaar stond mijn wereld op zijn kop door hartproblemen. Na twee zware operaties was de revalidatie mijn redding. Niet alleen fysiek, maar zeker ook mentaal, dankzij de steun van kinesisten en een psycholoog. Vaak wordt het belang van revalidatie onderschat, terwijl het je juist de structuur en houvast geeft die je op dat moment zo hard nodig hebt. Ik heb zelf ervaren dat hulp vragen geen zwakte is, maar pure noodzaak. Met mijn verhaal hoop ik anderen te inspireren: hartproblemen kijken niet naar leeftijd, en professionele hulp én de steun van je omgeving maken écht het verschil.

Ik benLeen, 41 jaar oud, en ik heb de afgelopen twee jaar een intens traject doorgelopenvanwege hartproblemen.  Na 2 hartoperaties, speelde de revalidatie een cruciale rol in mijn herstel, niet alleen fysiek maar ook mentaal, dankzij de begeleiding van kinesisten en een psycholoog. Ik benadrukt dat veel mensen het belang van revalidatie onderschatten, terwijl het juist structuur en steun biedt. Ik heb geleerd dat hulp vragen essentieel is en dat ondersteuning van professionals, familie envrienden een groot verschil maakt. Met mijn verhaal wil ik anderen bewust maken van hartproblemen op jongere leeftijd en hen aanmoedigen om revalidatie en hulp te aanvaarden.

Mijn naam is Jellis, ik ben 32 jaar oud en ik heb het geluk gehad een onverwachte hartstilstand in mijn slaap te overleven. Sinds mijn zesde leef ik met een progressieve en potentieel levensbedreigende hartaandoening, aritmogene cardiomyopathie, die toevallig werd ontdekt tijdens een schoolonderzoek.

Jarenlang had ik nauwelijks symptomen, tot ik op 28-jarige leeftijd een hartstilstand kreeg terwijl ik bij mijn vriendin sliep. Zij besefte dat er iets ernstig mis was en startte, onder begeleiding van de noodcentrale, onmiddellijk met reanimatie — en daarmee redde ze mijn leven.

Mijn naam is Céline, ik ben 33 jaar oud en ik leef met een zeldzame hartafwijking waardoor ik meerdere operaties heb ondergaan en mechanische kleppen heb gekregen. Mijn jeugd werd gekenmerkt door ziekenhuisopnames, maar ook door veel liefde en vreugde. Als tiener had ik soms moeite om de beperkingen van mijn ziekte te accepteren, maar vandaag heb ik geleerd om mijn grenzen te respecteren en tegelijkertijd een actief leven te leiden. In 2020 heb ik een traumatische ervaring meegemaakt: endocarditis. Toch kies ik voor veerkracht en moedig ik iedereen aan om naar zijn lichaam te luisteren en onzichtbare ziekten te herkennen.

Ik ben Nadieh, 35, Nederlandse in België, mama van tweekinderen en… net mijn eerste 10 km gelopen als hartpatiënt. Ik vertel jullie mijn verhaal, eentje over vallen, weer opstaan, en de kracht van een kloppend hart – ook als dat een beetje anders tikt. Eentje met drie hartoperaties, talloze onderzoeken, slapeloze nachten vol angst, en keuzes die je als jonge vrouw liever niet moet maken. Toch heeft mijn hart – met al zijn mankementen en nu met mechanische onderdelen – me geleerd om het leven ten volle te grijpen.

Sandrine en haar broer David delen niet alleen een hechte band, maar ook een kwetsbaar hart. Jarenlang leed Sandrine aan niet-gediagnosticeerde hartritmestoornissen, kreeg ze een trombose na haar zwangerschap en onderging ze twee operaties voor een aangeboren hartafwijking. Wanneer ook haar broer David steeds vermoeider raakt, kortademig wordt en slecht slaapt, herkent Sandrine de symptomen en gaat ze met hem naar het ziekenhuis. Daar krijgt hij de diagnose hartfalen. Medicatie, hartrevalidatie en minder stress worden cruciaal om zijn hart te beschermen.

Luister naar hun aangrijpende verhaal en de bijzondere band tussen broer en zus. Sandrine deelt haar ervaringen ook in haar lied Coeur, mon Coeur, dat ze uitbrengt onder haar artiestennaam Ellie Bloom.

Lisa is een 23-jarige studente geneeskunde aan de KU Leuven. Sinds haar kindertijd heeft ze ademhalingsmoeilijkheden en is ze snel vermoeid bij fysieke inspanningen. Dit was te wijten aan een persisterend foramen ovale (PFO), een aangeboren of congenitale hartafwijking. Na verder toenemende klachten werd in 2023 een andere hartziekte vastgesteld, een atriumseptumdefect (ASD). Dit wil zeggen dat er tussen haar voorkamers een gat aanwezig is. Begin 2024 onderging ze een operatie om het gat in haar hart te dichten. Na de operatie volgde ze een intensieve revalidatie en zag ze aanzienlijke verbeteringen. Vandaag voelt ze zich goed en gaat ze optimistisch verder met haar studie. Luister naar Lisa's verhaal en de uitleg van haar behandelende arts Pr. Dr. Van De Bruaene, UZ Leuven.

Paulien is een jonge en enthousiaste vrouw van 29 jaar. Ze

Denis is een 63-jarige man uit Oostende die steeds professioneel voltijds actief is. Hij werd geopereerd voor pijnlijke klachten van zijn carpaal tunnel syndroom (pijn en tintelingen in de hand).

Hoewel de fysieke impact van zijn ziekte draaglijk is, blijft de psychologische impact na zulke diagnose aanzienlijk. Daarom richtte hij AMYBEL op, een vereniging die steun biedt aan mensen met alle vormen van amyloïdose. Luister naar zijn verhaal en naar de inzichten van zijn cardioloog, Dr. Philippe Debonnaire (AZ Sint-Jan, Brugge).