گاهی یه “دختر” فقط یه کودک نیست…

یه رؤیاست.

یه قول نانوشته به خودمون که «من دیگه مثل قبل، ساکت نمی‌مونم».

این روایت درباره‌ی زنیه که سال‌ها صبر کرد، جنگید، و رفت…

نه برای خودش، برای دختراش.

برای اینکه اون‌ها بتونن زندگی کنن، نه فقط زنده بمونن.

شاید بعضی دردها ارثی‌ان…

ولی این بار، یه مادر تصمیم گرفت پایان این زنجیره باشه.

📩 نظرات و احساساتتان را با ما به اشتراک بگذارید.

📥 تماس با ما: [email protected]