ما نیاز داریم در حضور محبوب آسمانی بنشینیم تا از آفتاب سوزندهٔ زندگی، در سایهٔ او نشاط و تازگی بیابیم. بدون این وقت با خدا، نمی‌توانیم از میوه و خوراک روحانی که او تدارک دیده لذت ببریم و باید خودمان را به حضور او ملزم کنیم.

مسیح ما را آن‌گونه می‌بیند که در آینده خواهیم بود؛ زمانی که از قید این جسم آزاد شده و تا ابد در حضور او، پاک و بی‌عیب خواهیم ایستاد. چون او بر صلیب به جای ما مُرد و ما را از گناه پاک کرد، امروز نیز با محبت به ما می‌گوید: «اینک تو زیبا هستی، محبوبهٔ م

آسایش و خوراک حقیقی جان ما در انسان‌ها، روابط، شبکه‌های اجتماعی یا حتی برنامه‌های مسیحی یافت نمی‌شود. تنها مسیح است که می‌تواند نیاز عمیق جان ما را برطرف کند. عیسی شبانی است که جان خسته را احیا می‌کند و پادزهر خستگی روحانی، تمرکز بر او و صرف وقت در ح

ما نمی‌توانیم هم‌زمان در مسیرهای مخالف بدویم. اگر می‌خواهیم به سوی مسیح بدویم، باید داوطلبانه چیزهایی را پشت سر بگذاریم که با عشق او رقابت می‌کنند یا تمرکز ما را از رابطهٔ عمیق با او می‌دزدند و مانع دویدن ما می‌شوند.

بسیاری از ما محبت مسیح را تنها از نظر ذهنی و بر اساس معلومات و دانش الاهیاتی درک می‌کنیم. داشتن دانش مهم است، اما عشق واقعی مسیح باید از مغز به عمق قلب ما راه یابد تا زندگی و ایمان ما را متحول کند و تجربهٔ زنده‌ای از حضور او فراهم آورد.

همانطور که خدا سلیمانِ گناهکار و پر از کمبود را برگزید تا بزرگترین شعر عاشقانه عالم را بیافریند، امروز ما نیز، با همهٔ کمبودها و گناهانمان، برای تحقق اهداف الهی انتخاب شده‌ایم و او می‌تواند از ما برای کارهای بزرگ و زیبا استفاده کند.

اگرچه در کتاب غزل غزل‌های سلیمان نام خدا ذکر نشده، اما ردپای او و آثار انگشتش در همه صفحات دیده می‌شود. حضور او در زندگی ما نیز همواره مشهود و راهنمای ماست.

خدا شما را فراخوانده تا از مسیح لبریز باشید، میوه بیاورید و مفید باشید؛ تا برکات نهر حیات مسیح در زندگی شما به سوی دیگران نیز جاری شود و نام او جلال یابد.

پرسشی برای سنجش حیات روحانی: هر جا نهر خدا جاری شود، حیات می‌آورد، مرده‌ها زنده می‌شوند و زندگیِ زنده رشد کرده و شکوفاتر از پیش می‌گردد.

حزقیال ۴۷ تصویری از پروسهٔ پیش‌روندهٔ اشاعهٔ انجیل است؛ جایی که عمل روح‌القدس در جهان، در کلیسا و در زندگی شخصی ایمانداران به‌روشنی به تصویر کشیده می‌شود.