#یک_شاخه_گل

برنامه شماره 339

#گلپایگانی

#جلیل_شهناز

#امیرناصر_افتتاح

#امیرشاهی_سبزواری

#آذر_پژوهش

یک شاخه گل دماغ پرور

از خرمن صد گیاه بهتر

به یک کرشمه که بر جان زدی ز دست شدم

دگر شراب مده ساقیا که مست شدم

به دور چشم تو بیمار شد چنان نرگس

که تکیه زد به عصا وانگه از زمین برخاست

چو مطرب از سخن شاهی این غزل برخواند

ز ساکنان فلک بانگ آفرین برخاست

گر نمی سوزد دلم این آه دردآلود چیست

آتشی گر نیست در کاشانه چندین دود چیست

عاقبت چون روی در نابود دارد بود ما

این همه اندیشه بود و غم نابود چیست

ما برفتیم و دلی آواره در کویت بماند

جان نماند از عشق و در دل حسرت رویت بماند

شمع وار از جمع رندان رفتی و سوزت نرفت

همچو گل دامن کشان بگذشتی و بویت بماند