Bu bölümde; Serdar Ortaç'ın ev hapsinden C4 patlayıcılarına dönüşme sürecini analiz ederek kaotik bir giriş yapıyoruz. Toplumun "iyi" ve "kötü" insan algısını tartışırken, aslında "normal" insanın ne kadar silik ve sıkıcı olduğu gerçeğiyle yüzleşiyoruz. Tam derin bir sosyolojik tespite girecekken konu bir anda "Kamu SIM Kartı" gibi asla var olmayan fantastik bir bürokrasi ürününe ve oradan da rüşvetin kaçınılmazlığına bağlanıyor.

Hollywood filmlerinde iyilerin neden hep kazanmak zorunda olduğunu, gerçek hayatta ise neden iyilik yapıp denize atınca sadece " bir enayi" olduğumuzu sorguluyoruz. Yapay zeka ve özgür irade tartışmasında, yönlendirilmiş bir zeka olmaktansa "Doğal Enayi" olmanın dayanılmaz hafifliğini keşfediyoruz. Ayrıca Hulk'ın ağzıyla uçak çekmesinin aerodinamik gereksizliği ve süper kahramanların abartılı şovları üzerine bilimsel (!) eleştiriler getiriyoruz.

Olgunlaşma kavramını armutların çürümesi ve avokadoların kararması üzerinden metaforik bir bataklığa sürüklediğimiz bu bölümde; yemek hazırken telefonla konuşanlara duyulan nefret, küfür etmenin bir acizlik mi yoksa bir rahatlama sanatı mı olduğu ve sigarayı bırakmakla ara vermek arasındaki ince çizgi de masaya yatırılıyor. Finalde ise bir milyarda bir ihtimalle Magnum'dan Lamborghini çıkması için evrene yanlış tuşlamalar yaparak kapanışı yapıyoruz. Mantığın tatile çıktığı, çağrışımların raydan çıktığı bu bölümde kemerlerinizi bağlayın, çünkü uçak ağzımızda.