Je luistert naar de muurtekst van de tentoonstelling DOKA.

De kunstobjecten van M liggen veilig opgeborgen in het donkere depot, waar een constante temperatuur heerst. Enkel voor een tentoonstelling worden ze bovengehaald, op zaal geplaatst en uitgelicht. Fotograaf en gastcurator Geert Goiris zag daarin een parallel met de donkere kamer of doka, de magische plek waar analoge foto’s ontstaan. In deze presentatie wil hij zorgvuldig gekozen werken uit de hedendaagse kunstcollectie van M laten oplichten uit de duisternis.

De ontwikkeling van een analoge zwart-witafdruk – waarbij enkel rood licht is toegestaan – neemt ruwweg zeven minuten in beslag. Daarna kan het wit licht weer aan om de print te bekijken. De zalen van de tentoonstelling baden één voor één in rood licht en evoceren zo de ervaring van de donkere kamer. Elke zaal in het parcours wordt zeven minuten lang enkel door rode lampen belicht. De monochrome belichting verandert onze ervaring van de werken: kleuren vallen weg en het contrast lijkt toe te nemen. De schaduwen worden dieper, details gaan op in het totaalbeeld. Tijdens de rode fase nemen we de kunstwerken waar op een manier die niet voorzien was. Tegelijk suggereert deze ingreep dat elk beeld een ander in zich draagt.

De rode draad doorheen de tentoonstelling is een zin van dichteres Mary Oliver: ‘Aandacht is het begin van overgave’. Ons tijdperk is gekenmerkt door snelheid, afleiding en kijken zonder op te merken. De ruimtes waar we een groot deel van onze tijd doorbrengen worden vaak bepaald door vastgeroeste gewoontes en routines. De kunstwerken in de tentoonstelling ontwrichten – soms subtiel, dan weer uitgesproken – onze aannames en verwachtingen. Ze nodigen uit om een onbevangen blik te werpen op het bekende en stellen het genot maar ook de noodzaak van aandachtig kijken centraal.