Je luistert naar de muurtekst van de tentoonstelling Sarah Smolders – A Space Begins, With Speaking.
Het werk van Sarah Smolders ontstaat in dialoog met een specifieke ruimte en zijn architecturale kenmerken, die de kunstenaar nauwkeurig observeert en annoteert aan de hand van schilderkunstige ingrepen en elementen. Verschuivingen en toevoegingen die op het eerste zicht nauwelijks waarneembaar zijn, nodigen de toeschouwer uit om te vertragen en de ruimte op een onverwachte manier te bekijken en te ervaren.
De schijnbare eenvoud van deze tentoonstelling omvat een intensief denk- en maakproces in en met de ruimtes van M. Het weghalen van de tijdelijke tentoonstellingsarchitectuur herstelt ruimtelijke verbanden en doorzichten, terwijl patronen en materiaalmotieven het verhaal van het museumgebouw binnenbrengen.
Precieze toevoegingen en ingrepen nodigen uit om naar de hoeken, randen, plooien, boven- en onderkanten van de tentoonstellingsruimte te kijken. Die ruimtelijke figuren zetten aan om onvolmaaktheden in de ruimte op een andere manier te beoordelen.
Hier in M combineert Smolders voor het eerst een nieuwe ruimtelijke ingreep met residuen van eerdere plaatsgebonden tentoonstellingen. Ze gebruikt die residuen als een eigen ruimtelijk alfabet om de M-ruimtes te lezen en te schalen. Dat ruimtelijk alfabet omvat zowel verwijzingen naar architecturale elementen zoals deuren, ramen of vloeren, als verwijzingen naar de ruimte van het spreken, zoals interpunctie en leestekens. ‘Un Signe’ (2022) in 2.B is zowel een tweedelige afdruk van een raam als een knipoog naar een haakje en een punt, terwijl ‘Concrete, Concrete’ (2018) in 2.A zowel een vloer is die de maat neemt van de M-ruimte, als een met de hand gemaakt schilderij van een tegelvloer van een andere ruimte.
Deze tentoonstelling bestaat uit twee zalen (2.A en 2.B), aan beide zijden van het dakterras.