Je luistert naar de woorden van Geert Goiris, curator van de tentoonstelling.

Pareidolia is de menselijke gave om patronen te herkennen in onsamenhangende data, een evolutionair verworven kenmerk van onze hersenen om betekenis te verlenen, om iets belangrijks te ontdekken in een willekeurig beeld of patroon. Eenmaal we dat pad inslaan, is het moeilijk om terug te keren. Wat met de visuele echo tussen de vlucht van vogels en het spinnennet dat tussen de poten van een krukje werd geweven?

Door een vlucht duiven te fotograferen en vervolgens alle individuele vogels met een pen te verbinden in een lijntekening, probeert de kunstenaar een verborgen ordening aan het licht te brengen. Ornithomantie was ooit een gangbare divinatietechniek; betekenis puren uit de formatie van een zwerm vogels heeft een geschiedenis. In dezelfde ruimte staat een krukje waar tussen de poten een hoekig lijnenspel werd gespannen. Is het een poging om een fragiel bouwsel te bewaren? Een streven om iets te doorgronden door het na te maken? Of is het eerder een metaforische toevoeging, zoals een tekenaar een spinnenweb aan een object zou hechten om aan te geven dat het in vergetelheid is geraakt?