Podcast met Hulya, Iko en Annemiek over thuis. Wat betekent dat voor onderwijs? Kun je eraan werken en hoe dan?
Het gebrek aan aandacht voor de ziel heeft een wereld op drift veroorzaakt. Het onderwijs vormt daar op veel plekken geen uitzondering op, al zou je daar wel met elkaar zorg voor willen dragen. In deze DOKPRAAT-podcast verkennen we het begrip THUIS, wat is thuis? Is het een plek of een ervaring? Ben je thuis bij jezelf of bij de ander? In de taal of in de cultuur? En wat betekent dat voor onderwijs? Kun je eraan werken en hoe dan?
Je luistert in deze aflevering naar Annemiek van Dillen, als meisje van Zuid opgegroeid in Rotterdam en al bijna dertig jaar werkzaam in het onderwijs. Hoe maakt zij de grond voedzaam voor een thuisgevoel in de klas? ‘Ik denk met humor. Door te relativeren soms, ook met elkaar. Maar ook door jezelf als docent ook zo op te stellen, ook als lerende dus. En dus ook fouten durven te maken en die laten zien. Daarover als persoon willen delen en vertellen.’
We luisteren ook naar Iko Doeland die een thuis vond toen hij mocht werken bij het Rotterdams Vakcollege De Hef, de school waar hij zegt als mens gevormd te zijn. ‘‘Goed, we hebben daar samen een prachtige school neergezet, maar In het begin was het echt heftig. De criminaliteit zat in de school, dus ja, hoe kun je dat nou op een zo goed mogelijke manier doen? Want ik sprak de taal niet. En ik was die vreemde witte man in een buurt met bijna 200 nationaliteiten. Heel de wereld woont in Rotterdam. Maar die rijkdom, want dat is het als je het wil zien, is gigantisch. Als je daar ruimte aan geeft en met elkaar dan ontstaat er iets moois. Na een jaar ben ik als interimmer gewoon in dienst gegaan.’
Het succes had volgens Iko te maken met een helder en verbindend uitgangspunt: ‘Ik kwam niet iets brengen wat goed is voor de anderen. Ik kwam daar naartoe om te luisteren naar wie iedereen was en wat ze nodig hadden. En waar ik het niet wist, zeg ik: ik weet het niet. En het mooie was en dat is het mooie van Rotterdam, dan komt iedereen je helpen. En ja, dat vond ik fenomenaal.’
Iko Doeland kwam thuis bij De Hef, daar waar Hulya Cigdem (1975) zichzelf juist door de Nederlandse taal en het schrijven een thuis kon geven. Ze kwam vanuit Turkije op haar vijftiende naar Nederland, voor haar huwelijk met Ahmet. ‘Toen ik net naar Nederland was gekomen, kwam ik in een enclave in Tilburg bij mijn schoonouders terecht. Hun kennissen en vrienden waren alleen maar Turkse mensen. Maar naarmate ik de taal leerde, wat aanvankelijk niet eens mocht van mijn schoonmoeder, leerde ik dat er andere vormen van leven en werelden bestaan. Je ziet het wel van afstand, maar als je de taal leert, dan ontdek je het eigenlijk pas.’
In 2007 studeerde Hulya Cigdem af in de journalistiek. Ze schreef en werkte voor gerenommeerde media en heeft ook als auteur twee boeken op haar naam staan: De Importbruid en De Val van Mehmet. Inmiddels is ze onderzoeksjournalist, opiniemaker, debater en ondernemer. In het Rotterdamse Dokhuis zal ze maandelijks op zondagmiddag een journalistencafé organiseren, met telkens een nieuwe gast.
Deze aflevering van Dokpraat is opgenomen tijdens de dialoog avond over Thuis, eind mei in het Rotterdamse Dokhuis. Na de zomer komt de Thuisavond terug op de agenda.
