بازهم از راه دور نشستیم و گفت و گویی مختصر درباره فرم و محتوا کردیم

این اپیزود از راه دور ضبط شد! در ابتدا مروری می کنیم به انتقاداتی که تا کنون شنیده ایم و بعد بحثی پیرامون کتاب تاریخ ایران مدرن آبراهامیان مطرح می شود

آنچه در اپیزود هفتم دُنادان‌پاد می‌شنوید: چرا باید از کلمه‌ی روشنفکر دفاع کرد و حیثیت این کلمه را دوباره به آن برگرداند؟ نقش ما در وضعیت فعلی چیست؟ و در نهایت آیا روشنفکر هستیم یا نه؟

در اپیزود ششم گفت و گویی می کنیم از آنچه در این هفته ها بر ما و بر همه گذشت

آنچه در پنجمین اپیزود دُنادان‌پاد می‌شنوید: دوباره کمی خصوصی می‌شویم و از زندگی شخصی می‌گوییم و بهایی که برای بودن و هست شدن می‌دهیم

آنچه در اپیزود چهارم دُنادان‌پاد می‌شنوید: از دنیای پست‌مدرن و تاریخ غیرخطی مناقشه برانگیز تا چپ ایرانی که از کوبیدن آب در هاون خسته نمی‌شود و موضوعاتی که جراتش را نداریم که بگوییم.

آنچه در اپیزود سوم دنادان پاد می شنوید: ضمن اینکه این پادکست تقدیم می شود به آنا کارینا(زید مرحوم شده گدار)  هنر وجامعه چه نسبتی باهم دارند؟ و اینکه آیا نامجو می توانست در دهه چهل شمسی شکوفا شود؟

آنچه در اپیزود دوم دُنادان‌پاد می‌شنوید: نه گی هستیم نه فمینیسم، و دوست داریم بدانیم زنان ایرانی چرا اینطوری هستند که بین سنت و مدرنیته گیر کرده‌اند؟ خواکین فینیکس چقدر بازیگر خوبیست و هنر فانتزی چقدر بد است!

سلام؛ بدون اینکه جای شما را تنگ کنیم، نشسته ایم و حرف می زنیم.

مرگ برتهران و تمام کتابهایی که می شود در مترو خواند و درود بر مشهد و تمام دخترانش با اینکه حداقل دو سال از مد عقب هستند

آنچه که در اولین اپیزود دُنادان‌پاد می‌شنوید عبارت است از اینکه ما چه کسانی هستیم و می‌خواهیم از چه کسانی حرف بزنیم و برای چه کسانی. که البته هر سه‌ی اینها، آدمیانی عادی هستند و این عادی بودن هنر بزرگی‌ست که یک ساعت و چهل دقیقه برای گفتنش کم است؛ اما کمِ ما و کَرَم شما.

راه ارتباط با ما:

https://www.instagram.com/Donadanpod