Dordtse Podcasts & Livemuziek | Via Cultura

Een echt Dordts pronkstuk is terug in de stad. Het kunstwerk Football van Willy Sluiter, dat oorspronkelijk toebehoorde aan voetbalclub DFC, wordt nu tentoongesteld in het Dordrechts Museum."WE ZIJN ALS MUSEUM HEEL TROTS DAT WE DIT AAN ONZE COLLECTIE HEBBEN KUNNEN TOEVOEGEN," VERTELT PIM ARTS, CONSERVATOR VAN HET DORDRECHTS MUSEUM, ENTHOUSIAST.Een feestelijke onthullingDe hernieuwde presentatie van Football ging gepaard met een feestelijke onthulling. "Dat was ontzettend leuk. Er waren mensen van DFC en van de KNVB bij aanwezig, echt een mooie gebeurtenis," aldus Pim.De reacties op de terugkeer van het kunstwerk waren hartverwarmend. "Veel mensen vinden het geweldig, vooral degenen die hebben meegewerkt aan de terugkeer." Ook DFC was uitermate te spreken over de terugkeer van het werk. "We hebben er nog over getwijfeld of het niet bij DFC moest hangen, maar het is uiteindelijk naar het museum gekomen, en daar zijn we heel blij mee." Een kopie hangt nog wel bij de club zelf en ook bij de KNVB in Zeist.Beweging vastleggen in verfVolgens Pim is Football bijzonder omdat het een dynamisch moment vastlegt. "Het is vooral een heel mooi kunstwerk omdat het lastig is om beweging in een schilderij te verwerken," legt hij uit. "Het is officieel geen schilderij, maar meer een tekening, gemaakt met acrylverf."Een bijzondere reis door NederlandHet werk van Willy Sluiter heeft inmiddels een indrukwekkende reis afgelegd. "Hij maakte het meer dan honderd jaar geleden voor de Olympische Spelen in Parijs," vertelt Pim. Destijds was kunst namelijk een officiële discipline op de Spelen. Sluiter was als kunstenaar verbonden aan het Nederlands olympisch comité en zond Football in. "Zijn werk werd uiteindelijk niet gekozen en bleef een tijd in zijn persoonlijke atelier liggen."Later kwam het in handen van de voorzitter van DFC, die het meenam naar de voetbalclub. "Toen de KNVB een kantoor opende in Dordrecht, bood DFC aan om het werk daar op te hangen. Zo verdween het tijdelijk uit zicht," vertelt Pim. Oud-voorzitter en huidig archivaris van DFC, Arie Heijstek, herkende het kunstwerk op een oude foto en zette zich in voor de terugkeer naar Dordrecht. "Het is bijzonder dat het werk, hoewel het geen directe link met DFC of Dordrecht had, toch zo’n belangrijke plek in onze stad heeft gekregen."Toch is er wél een band met Dordrecht. "Willy Sluiter leefde in Dordrecht en was lid van kunstenaarsvereniging Pictura."Kunst voor jong en oudHet schilderij is momenteel te bewonderen in het Dordrechts Museum. "We proberen afwisseling te bieden in onze tentoonstellingen, zodat we niet alleen kunst uit de 17e, 18e of 19e eeuw tonen, maar ook moderne en hedendaagse werken," aldus Pim."IN EEN KUNSTSTAD ALS DORDRECHT IS DAT SOMS EEN UITDAGING, MET GROTE NAMEN ALS AELBERT CUYP, FERDINAND BOL EN NATUURLIJK WILLY SLUITER ZELF."Het museum zet ook sterk in op het betrekken van jong publiek. "We hebben een grote jongerenafdeling die erop toeziet dat de werken aantrekkelijk blijven voor alle leeftijden. Zo zorgen we dat jongeren niet buitengesloten worden," besluit Pim.

In Dordrecht zet verandergroep Woonregels zich actief in voor betere regelgeving rondom dakloosheid. Onlangs organiseerden zij het evenement Voorbij Dakloosheid in theater Kunstmin, waar ervaringsverhalen, frustraties en oplossingen gedeeld werden.Opkomen voor mensen met (on)erkende urgentie"Wij proberen op te komen voor iedereen met een woonurgentie of die dat naar onze mening zou moeten hebben," vertelt Jean-Paul Broekhuizen, lid van Woonregels.De acties van de groep worden overwegend positief ontvangen. "We organiseren kleine acties die mensen aan het denken zetten," legt Jessica Bolk uit. "Zoals tijdens oud en nieuw, toen we de ‘sokkenloop’ deden. We liepen op sokken door de stad, omdat wij geen voordeur hebben waar we onze schoenen uit kunnen doen." Volgens Jessica geven zulke acties mensen inzicht in hoe het is om zonder thuis te leven. "Veel mensen snappen dan niet hoe je toch positief kunt blijven, maar dat is precies wat we proberen te laten zien."De avond in Kunstmin was voor Jessica emotioneel. "Mijn kinderen waren erbij en vielen tijdens de voorstelling in slaap. Iemand vroeg zich af hoe ik dat voor elkaar krijg. Maar ik zorg daar niet bewust voor. Mijn kinderen zijn eraan gewend om overal te slapen, omdat we geen vaste plek hebben."Kritiek op gemeentelijk beleidVoor Jean-Paul was het een zware avond. "Het deed pijn om te horen wat een aanwezige wethouder zei. Hij stelde dat hij meer geld wil steken in opvang, maar dan ben je al te laat. En hij zei dat daklozen geen voorrang kunnen krijgen boven jongvolwassenen die nog thuis wonen. Dat klinkt voor mij als iemand die alleen zijn zetels wil behouden."Wel was hij enthousiast over het spel Van het kastje naar de muur, dat tijdens het evenement werd gespeeld. "Daarin moet je proberen om vanaf het moment dat je dakloos raakt, binnen 15 minuten opvang te regelen. Mensen kwamen erachter hoe moeilijk dat eigenlijk is. In werkelijkheid beland je vaak alleen, ongewassen en gestigmatiseerd in een park."Dakloosheid kent vele gezichtenJessica benadrukt dat het beeld dat mensen hebben van daklozen vaak niet klopt. "Men denkt al snel aan een man met een baard en een biertje in een park. Maar iedereen kan dakloos raken. Daarom is maatwerk in hulp noodzakelijk, geen one-size-fits-all-aanpak."Volgens Woonregels moet de gemeente in actie komen. "Ze moeten hun beloftes nakomen. Niet alleen ja zeggen, maar ook ja doen," zegt Jessica vastberaden.Daklozen helpen iemand… dakloos te worden?Onlangs hielpen de leden iemand verhuizen, met een bijzonder resultaat. "We hebben hem geholpen om dakloos te worden," vertelt Jessica met een cynische ondertoon. Jean-Paul nuanceert: "Hij had een dak boven zijn hoofd en verwarming in de winter. Nu is hij veilig dakloos. Het is eigenlijk absurd dat wij, als daklozen, iemand dakloos hebben gemaakt. Dordrecht is echt een gekke stad."Meer woningen in plaats van meer zorgVolgens Mirjam van den Hoek, ook lid van Woonregels en mede-initiatiefnemer, ligt het probleem niet bij de zorg, maar bij het woningtekort. "Als je last hebt van je voeten omdat je geen schoenen hebt, heb je geen pleisters nodig, maar schoenen," zegt ze treffend.Jessica vult aan: "De communicatie tussen de gemeente en daklozen is minimaal. We gaan zelf naar de fracties toe. Waarom komen zij niet naar ons? Ze zouden eens echt met ons in gesprek moeten gaan."Hoop ondanks allesMirjam blijft ondanks alles hoopvol. "Het is bijzonder dat we het vertrouwen nog niet zijn verloren. We hebben elkaar," zegt ze. Jessica knikt instemmend: "En we hebben niets meer te verliezen." Jean-Paul voegt daaraan toe: "Ik denk dat het voor ons eigenlijk niet erger kan. Een dak boven je hoofd is een grondrecht, maar daar wordt op dit moment onvoldoende werk van gemaakt."

Abdullah Uysal is een van de raadsleden van de gemeente Dordrecht namens Groenlinks, ook was hij het jongste raadslid van Nederland, zijn interesses en passies liggen bijzonder breed."Toen ik voor het eerst mocht stemmen heb ik de verschillende partijprogramma's naast elkaar gelegd, een van de partijen die van daaruit naar voren kwam was GroenLinks", ondersteunt hij zijn keuze voor de partij. "Wat mij zo aanspreekt aan GroenLinks is dat de mens altijd voorop staat en de rest op het tweede plan komt".Abdullah heeft 3 masters afgeornd. "Als ik mezelf zou moeten omschrijven in twee woorden zou dat denk ik ambitieus en nieuwsgrierig zijn, ik vraag me altijd af hoe dingen in elkaar steken", zegt hij hierover. Naast de opleiding Rechten en Grootstedelijke vraagstukken en Beleid van Sociologie heeft hij ook de opleiding bestuurskunde met de specialisatie Beleid & Politiek afgerond. "Dit was de opleiding die het meest aansluit bij politiek".Ook de opleiding sociologie sluit volgens Uysal naadloos aan bij politiek "Eerst moet je de mens leren begrijpen voordat je kunt beginnen ook iets voor hem te veranderen, dat was mijn insteek om aan die opleiding te beginnen".Abdullah zit in de gemeenteraad van de gemeente Dordrecht. "Ik vind de lokale politiek ook gewoon heel erg leuk", reageert Abdullah op de vraag of hij ook landelijke politiek zou willen bedrijven. "Ik ben geboren en getogen in Dordrecht, dat ik nu kan proberen iets te verbeteren aan onze stad is heel mooi".Abdullah was de jongste fractievoorzitter van Nederland. "Ik denk dat mede door mijn brede inzetbaarheid het heel snel is gegaan, ik ben er ook best wel trots op", straalt hij.Voor Abdullah is het feit dat hij ook een Turkse achtergrond heeft geen probleem, "Ik zie het niet als nadeel en ook niet als voordeel, ik denk dat het mijn leven en carriëre op politiek gebied niet veel beïnvloedt".Wil je onze media volgen? Abonneer je (gratis) op ons kanaal! Tip de redactie! Heb jij nieuws dat verteld moet worden? Kom in contact met ons.Stuur een e-mail naar: [email protected] een WhatsApp naar onze redactietelefoon: 06 28 13 83 33Stuur ons een persoonlijk berichtje op onze sociale mediakanalenVolg ons ook op onze andere kanalen:Facebook-groep Via Cultura - over en uit!Youtube - viaculturaInstagram - viacultura078Twitter - viacultura078Website - www.stichtingviacultura.nlVia078 - www.via078.nl

In een zonovergoten aflevering van Via Forza schuift artiest Maek Double K aan op het Energieplein in Dordrecht. Wat volgt is een openhartig gesprek over zijn roots, zijn weg naar de muziek en hoe hij nu jongeren probeert te bereiken met dezelfde passie die hem ooit op de been hield.Van Michael tot MatjekkMatjekk, geboren als Michael, vertelt dat zijn artiestennaam voortkomt uit een onverwachte bron. “Een Poolse vriend van me kon Michael niet goed uitspreken,” lacht hij. “Die maakte er Matjekkek van, en dat is blijven hangen.” Hoewel velen denken dat hij Poolse roots heeft, is dat niet het geval. “Ik had gewoon veel Poolse maten. Maar ik ben zelf gewoon Nederlands.”Een jeugd vol verhuizingenDe jeugd van Matjek was verre van eenvoudig. Tussen zijn tiende en negentiende levensjaar woonde hij niet thuis, maar op internaten verspreid door heel Nederland. “Meer dan 40 keer verhuisd,” vertelt hij. “Het voelde soms als een gevangenis.” In die jaren vond hij steun in muziek. “Op mijn kamer of op cel – hoe je het wil noemen – kon ik mijn eigen ding luisteren.”Zijn situatie kwam voort uit een instabiele thuissituatie. Zijn moeder, zelf nog maar 17 toen ze hem kreeg, werd op jonge leeftijd gediagnosticeerd met MS. “Het was voor haar niet meer mogelijk om goed voor mij te zorgen. En ik was ook gewoon een lastige jongen.”Muziek als reddingsboeiHoewel de rapwereld hem uiteindelijk omarmde, begon dat niet met grote ambities. “Ik zag mezelf eerst helemaal niet als rapper,” zegt Matjekk. “Ik hield gewoon van muziek. Dat is wat me staande hield.”Pas toen hij op eigen benen stond, begon hij serieus met freestylen en opnemen. Zijn eerste EP, bestaande uit drie tracks, werd opgenomen op de zolder van zijn moeder. “Mijn allereerste nummer heb ik zelfs opgenomen in een kledingkast. Voor het geluid, weet je.”Van ontvangen naar gevenDankzij de Popcentrale in Dordrecht kreeg Matjekk ruimte om zijn muzikale ambities verder te ontwikkelen. Nu geeft hij iets terug. “De Popcentrale heeft een bus – een soort studio op wielen – waar jongeren muziek kunnen maken. Ik dacht: als wij dit vroeger hadden gehad, had het er heel anders uitgezien.”Samen met zijn producer bezoekt Matjekk buurten in Dordrecht met de studio-bus. “We houden de kids een beetje van de straat, laten ze iets maken. Dat is belangrijk.”Rauw: meer dan een feestjeIn januari 2024 bracht Matjekk samen met Jones het album Reïntegratie uit. “Dat was eigenlijk de voorloper van Rauw,” vertelt hij. De releaseparty groeide uit tot een volwaardig evenement. “We dachten: waarom maken we er geen echt feest van? En nu komen mensen uit Maastricht, Eindhoven en ga zo maar door het wordt alleen maar groter.”Op 25 april vindt de volgende editie van Rauw plaats, met een line-up vol bekende en lokale artiesten.Een oproep aan het publiekMatjekk is duidelijk over het belang van support. “Vergeet alsjeblieft niet om live muziek te steunen. Een kaartje van €9 maakt echt verschil – voor de organisatie én de artiesten. Muzikant zijn is niet gratis.”“Ik zie mezelf niet als rapper, maar als iemand die muziek gebruikt om te verbinden,” zegt Matjekk. Die visie maakt hem niet alleen een artiest, maar ook een mentor, een verbinder, en bovenal een inspirator voor jongeren die zich misschien net zo verloren voelen als hij ooit deed.Wil je onze media volgen? Abonneer je (gratis) op ons kanaal! Tip de redactie! Heb jij nieuws dat verteld moet worden? Kom in contact met ons.Stuur een e-mail naar: [email protected] een WhatsApp naar onze redactietelefoon: 06 28 13 83 33Stuur ons een persoonlijk berichtje op onze sociale mediakanalenVolg ons ook op onze andere kanalen:Facebook-groep Via Cultura - over en uit!Youtube - viaculturaInstagram - viacultura078Twitter - viacultura078Website - www.stichtingviacultura.nlVia078 - www.via078.nl

Op woensdag 9 april gaat de film Papendrecht in Oorlogstijd in premiére, een film die laat zien wat de Papendrechtse bevolking heeft moeten doorstaan tijdens de Tweede Wereldoorlog, een verhaal verteld door de Papendrechters van nu."80 jaar bevrijding was voor ons de aanleiding om deze film te gaan maken", zo zegt Peter Weeting, scenarioschrijver van de film. In 1995 verscheen een boek ter ere van 50 jaar bevrijding in Papendrecht, ook dat boek heette Papendrecht in Oorlogstijd. "Verhalen uit het boek zijn gebruikt dus je zou kunnen zeggen dat het een verfilming van het boek geworden is. Ik heb wel voornamelijk gekozen voor verhalen die in de ik-vorm geschreven zijn en die heb ik een logische en chronologische volgorde achter elkaar geschreven, zodat er een logisch verhaal is. Het verhaal begint bij de inval van Duitsers bij familie's en baant zich zo een weg door de oorlog op weg naar uiteindelijk de bevrijding in 1945", zo tekent Peter op. "Mijn intentie was in eerste instantie ook om niet het grote verhaal te laten leiden maar ook te benoemen hoe mensen leefden in die tijd, bijvoorbeeld hoe hielden mensen zich warm, maar ook hoe kwamen mensen aan nieuwe kleding in die tijd", zo legt Peter de ondertitel van de film - Gewone verhalen van gewone mensen - uit."Ik vond het belangrijk om aan te geven dat het echt geen ver-van-je-bed-show is, daarom heb ik als presentator ook veel plekken bezocht die een rol hebben gespeeld in de oorlog". Legt peter uit hoe hij te werk is gegaan. "Wij horen nu natuurlijk ook wel eens geluiden over de oorlog en dat zijn allemaal berichten waarvan we niet zo vrolijk worden, maar dat was toen ook het geval, mensen werden wakker en zaten ineens in een oorlog, hoe ga je daar mee om?"Volgens editor van de film Gerrit de Ruiter was het tot leven brengen van de film vooral een inkoppertje. "Er lag een goed script, het boek van toen is namelijk vertaald tot een script waar we nu mee kunnen werken, dat is heel belangrijk". zegt hij. "Daarnaast vertellen de Papendrechters van nu die je in de film ziet het verhaal heel passievol, alsof ze het zelf hebben meegemaakt".Er is veel belangstelling voor de film onder de Papendrechtse gemeenschap. "We hadden voor de premiere van 9 april in De Willem gerekend op tussen de vijftig en honderd gasten, inmiddels zijn er al haast 250 reserveringen, dat geeft denk ik wel aan dat die belangstelling heel groot is", zo zegt cameraman Jan van Efferen. "Toen we begonnen met filmen was het mij nog niet helemaal helder hoe het er op het einde uit zou zijn, de acteurs heb ik natuurlijk als cameraman wel gezien, maar veel beelden zijn gemaakt door gebruik te maken van een Green Screen, nu ik het eindproduct heb gezien kan ik toch wel zeggen dat ik trots ben op wat we gemaakt hebben", zo zegt hij."Ik wil aan de mensen vertellen dat er niet alleen leed is geweest in Rotterdam of Berlijn, maar dat de oorlog overal plaatsvond, ook bij ons in Papendrecht. Het is geen ver-van-je-bed-show". zo zegt Peter over Papendrecht. "Deze film had je ook kunnen maken in Ridderker, Dordrecht of Sliedrecht, overal is geleden", zo onderbouwt jan dit verhaal".Wil je onze media volgen? Abonneer je (gratis) op ons kanaal! Tip de redactie! Heb jij nieuws dat verteld moet worden? Kom in contact met ons.Stuur een e-mail naar: [email protected] een WhatsApp naar onze redactietelefoon: 06 28 13 83 33Stuur ons een persoonlijk berichtje op onze sociale mediakanalenVolg ons ook op onze andere kanalen:Facebook-groep Via Cultura - over en uit!Youtube - viaculturaInstagram - viacultura078Twitter - viacultura078Website - www.stichtingviacultura.nlVia078 - www.via078.nl

Op donderdag 3 april is het nieuwe album van punkband Zoekhetuitman uitgekomen, op vrijdag hadden ze hun releaseparty in Bibelot, Zoekhetuitman heeft in het laatste jaar veel belangstelling vanuit de media gekregen."Het was een leuke releaseparty, het was druk dus dat is een goed teken denk ik", zo zegt zanger en songwriter van de band Jullian Goud. "De reacties op onze muziek waren ook erg positief dus dat is natuurlijk altijd leuk om te horen", zegt bassist Thomas Markesteijn.In 2023 won de band de grote prijs van Dordt, daarna waren ze te gast bij het radioprogramma Spijkers met Koppen. "Ik denk dat onze kracht toch gewoon is dat we origineel zijn", meent drummer Patton van Loon.Op hun nieuwste album schopt Zoekhetuitman tegen van alles aan, zo moet onder meer de PVV, Dick Schoof en heel politiek Den Haag het ontgelden. "Dat is iets wat altijd wel speelt, in ieder geval bij mij, de samenleving zit gewoon heel onrechtvaardig in elkaar", laat Patton zich uti als een revolutionist. "Maar dit is niet het hoofddoel, we maken vooral muziek omdat we het toch heel erg leuk vinden", zo vult Jullian aan.Na het winnen van de grote prijs van Dordt kreeg Zoekhetuitman ook meer stuidotijd. "Op die manier hadden we ook meer tijd en middelen om meer eigen liedjes te schrijven, nadat we hadden besloten om een album te gaan maken kampten we nog met financiële problemen. We starten een crowdfunding en toen we het benodigde bedrag hadden opgehaald zijn we liedjes gaan maken waar uiteindelijk een album uit voortkwam". zo legt Jullian oud.Over die crowdfundingsactie zijn de bandleden nog steeds enthousiast. "We vonden het echt bijzonder om te zien dat zoveel mensen doneerden, ook mensen die we helemaal niet kenden en die niks met onze band hadden eerst, dan dachten we echt: doe iets leuks met het geld", lachen ze voluit.Het ontstaan van de band is eigenlijk ook geheel toevallig gebeurd. "Voor we Zoekhetuitman begonnen heb ik wel eens in een oefenruimte gezeten met Jullian, toen we elkaar weer een keer zagen hebben we afgesproken om verder te gaan en zijn we de dag erop gaan spelen en hebben we Thomas en Ceder (bassist) erbij gevraagd en zo is de band eigenlijk gevormd", zegt Patton. "Ik werd gebeld door Ceder die vroeg of ik mee ging repeteren die dag erna, toen ik ja zei wist ik eigenlijk nog niet waar ik in terecht zou komen. Destijds zat ik ook nog in een Popcentrale-bandje en daar gebeurt eigenlijk hetzelfde, je gaat gewoon met een random groepje optreden zoals hier ook het geval was, het is heel goed bevallen kan ik wel zeggen, zegt Thomas."Patton is gewoon een heel goede drummer en dat sier punk vooral heel erg", zegt Jullian over de keuze voor punkmuziek. "De teksten helpen hieraan ook wel heel erg mee, zoals eerder gezegd willen we graag laten horen wat we van de maatschappij vinden en wat we vinden dat beter kan, daarvoor is deze muziek ideaal", zegt Patton erover.Wil je onze media volgen? Abonneer je (gratis) op ons kanaal! Tip de redactie! Heb jij nieuws dat verteld moet worden? Kom in contact met ons.Stuur een e-mail naar: [email protected] een WhatsApp naar onze redactietelefoon: 06 28 13 83 33Stuur ons een persoonlijk berichtje op onze sociale mediakanalenVolg ons ook op onze andere kanalen:Facebook-groep Via Cultura - over en uit!Youtube - viaculturaInstagram - viacultura078Twitter - viacultura078Website - www.stichtingviacultura.nlVia078 - www.via078.nl

In de wijk Vogelbuurt is sinds kort de beweegroute Groene Vogels geopend, een initiatief van sociale ontmoetingsplek Het Vogelnest.De route loopt van het vogelplein door de Vogelwijk naar het Reewegpark. Op iedere hoek van de straat staan afbeeldingen die gelijk in verbinding staan met de straatnaam waar het bij hoort. "Zo proberen wij de mensen in de wijk weer aan het bewegen te krijgen", zo zegt Lotti Hesper, mede-initiatiefnemer."Het is meer dan alleen bewegen, zo zijn er bijvoorbeeld ook dichtregels te vinden. Zo combineren wij het fysieke met het mentale bezig zijn", beweert Lotti.Op 22 maart vond de grote opening van de beweegroute plaats, hierbij werd de organisatie ondersteund door FC-Dordrecht keeper Celton Biai en middenvelder Daniël van Vianen. "Het was heel leuk, kinderen hebben er echt van genoten!"Dat er overal rekening mee is gehouden blijkt wel uit de verschillende oefeningen die gedaan kunnen worden. "Zo is er een oefening waar je bijvoorbeeld je armen en benen moet spreiden alsof je ook echt een vogel bent". Jaeva (10 jaar) heeft bij het ontwerpen van de beweegroute aangegeven dat de bomen haar veel kracht geven. "Er was een oud elektrakastje dat we hebben opgefleurd met dat idee, zo is er ook een voorbeeld te noemen op de hoek van de reigerstraat waar nu een illustratie is van het klassieke stuk van het Zwanenmeer, daar woont namelijk een van de oprichters van Joy2Dance, die binnenkort het Zwanenmeer gaan dansen". zo zegt Lotti.Dit project is in samenwerking gegaan met het project dat op dezelfde plek werd geopend, namelijk: Transgender zichtbaarheidsdag. "Hierdoor konden we twee vliegen in een klap slaan, de beweegroute werd mooier en er kwam een plek die aandacht voor de transbevolking".Wil je onze media volgen? Abonneer je (gratis) op ons kanaal! Tip de redactie! Heb jij nieuws dat verteld moet worden? Kom in contact met ons.Stuur een e-mail naar: [email protected] een WhatsApp naar onze redactietelefoon: 06 28 13 83 33Stuur ons een persoonlijk berichtje op onze sociale mediakanalenVolg ons ook op onze andere kanalen:Facebook-groep Via Cultura - over en uit!Youtube - viaculturaInstagram - viacultura078Twitter - viacultura078Website - www.stichtingviacultura.nlVia078 - www.via078.nl

Aan de Nieuwstraat zit sinds februari restaurant La Cebolla, La Cebolla is een voortzetting van restaurant DeliCees, DeliCees is alom bekend in Dordrecht en omstreken. Voor de man achter DeliCees, Cees Timmermans is dit zijn laatste restaurant."Ik wilde altijd al een Spaans restaurant", doelt Cees op La Cebolla dat ui betekent.Timmerman begon zijn kookcarriére in Rotterdam "Daar zaten enkele toprestaurants die er nu niet meer zitten", zo was zijn motivatie.In 2005 betrad Timmerman een pand aan de Steegoversloot. "Dat was een hele kleine investering met alleen maar een oventje en een paar pannen", zo zegt hij klein te zijn begonnen. "Mijn vrouw en ik hadden allebei een baan in het onderwijs, later is het pas echt ons werk te worden".Leren koken heeft Cees in Spanje. "Ik heb altijd al een liefde voor Spanje en Spaans eten gehad, dat ik daar nu mee werk is geen toeval".Na enkele jaren vertrok Cees uit het pand aan de Steegoversloot en nam zijn plek in in een pand aan de Lange Gelderse Kade. "Een heel mooi statig pand, voor sommige van onze klanten misschien iets te statig", lacht hij. "We hadden gewoon geen plek meer, er konden 24 mensen eten in ons pand aan de Steegoversloot en soms hadden we het idee dat wel honderd mensen belde".In 2021 werd Cees getroffen door een herseninfarct. "Ik werd 's nachts wakker en merkte dat ik niets meer normaal kon bewegen", voor Cees was dit een enorme schrik, samen met zijn vrouw snelde hij naar de huisarts. "Toen ik bij hem mijn arm niet in de lucht kreeg ben ik doorgestuurd naar de eerste hulp en uiteindelijk vijf maanden in een revalidatiecentrum in Rotterdam doorgebracht"."Ik heb fysiek dan wel een beperking, maar het beperkt mijn drang om dingen te maken niet, ik ben ook heel blij met mijn vrouw en mijn keukenchef". "Als ik iets bedenk dan maakt mijn keukenchef het, wij kunnen lezen en schrijven op kookniveau".Voor Cees is deze locatie wel echt de laatste. "Ik ga ervan uit dat dit de laatste is, al weet je het natuurlijk noit. Ik ben blij met deze locatie en we hebben ook ingespeeld op de behoeften die hier zijn". Doelt hij op de aanpassing van zijn menu.Wil je onze media volgen? Abonneer je (gratis) op ons kanaal! Tip de redactie! Heb jij nieuws dat verteld moet worden? Kom in contact met ons.Stuur een e-mail naar: [email protected] een WhatsApp naar onze redactietelefoon: 06 28 13 83 33Stuur ons een persoonlijk berichtje op onze sociale mediakanalenVolg ons ook op onze andere kanalen:Facebook-groep Via Cultura - over en uit!Youtube - viaculturaInstagram - viacultura078Twitter - viacultura078Website - www.stichtingviacultura.nlVia078 - www.via078.nl

Dit is het tweede gedeelte van de uitzending over fotografie als kunstvorm.

Het eerste gedeelte van de uitzending over fotografie als kunstvorm