Selena Demirli ile çocukluk döneminde İzmir’de başlayıp sonrasında İstanbul’a uzanan tiyatro tutkusunun, lisans yıllarındaki Türk Dili ve Edebiyatı eğitiminin de gücüyle sınırları aştığına ve hem hünerli oyunculuğuyla hem de rejideki alışılmışın dışındaki bakış açısıyla Ahenk Atölye bünyesinde ‘kural bozarak’ ürettiklerine dair keyifli bi’ söyleşi gerçekleştirdik.

Zühtü Emirhan Kırık ile çocukluk yıllarında Sinop’ta başlayan sinema tutkusunun Ankara’da konservatavura uzanan tiyatro yolculuğuna; ‘yakıtı tutku olan’ ekip arkadaşlarıyla kurdukları Stüdyo Hara’ya ve ‘sektöre girme kaygısı olmadan üreterek/tüketerek/yazarak/hata yaparak sahnede kalmak’ istediğine dair keyifli bi’ söyleşi gerçekleştirdik.

Onur Ünsal ile, çocukluk yıllarında ‘görülmeyi isteyen biri’ olarak başlayan tiyatro yolculuğunun yıllar içinde hayatı anlamlandırmaya ve perspektif kazanmaya katkı sağlayan bir alana evrilmesinden, konvansiyonel dışı metinleri sahneleme tercihlerine ve oyunun içinde kalma ısrarıyla hayat bulduğuna dair keyifli bi’ söyleşi gerçekleştirdik.

İpek Çeken ile Ankara Üniversitesi DTCF’de İngiliz Dili ve Edebiyatı okurken Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı’nda tiyatroya evrilen lisans hayatından başlayarak on yıllardır oyunculuğunun marifetiyle başarılı bir şekilde hayat verdiği alışılmışın dışındaki rollerine; yönetmenlik, eğitmenlik ve dahi idarecilik deneyimlerine dair keyifli bir söyleşi gerçekleştirdik.

Şükran Tuna ile Ankara Üniversitesi Tarih Bölümü’nde başlayıp yıllar içinde önce sinema sonra da tiyatro alanlarında göstermiş olduğu özverili çalışmalarına; şimdilerde bünyesinde çalıştığı Etimesgut Belediyesi Kent Tiyatrosu’nda kendi deyimiyle ‘küçük bir parçayı doğru yere koyup büyüterek tamamlamak’ motivasyonuyla ve de organizasyon becerisiyle yürüttüğü sahne amirliği ve program koordinatörlüğü görevlerine dair keyifli bi’ söyleşi gerçekleştirdik.

Çağımızda hâlâ romantik dönem emareleri gösteren değerli insan İpek Atagün’le Hacettepe Üniversitesi’nde konservatuvarda önce öğrenci, sonra eğitmen olarak başlayan tiyatro yolculuğunun zamanla idareciliğe evrilmesine; son yıllarda yaptığı rejilerle özellikle disiplinlerarasıcılığa verdiği öneme ve temelinde zarafet olan oyunlar sahnelediğine dair keyifli bi’ söyleşi gerçekleştirdik.

Pınar Yüksel’le Gazi Anadolu Lisesi’nde tiyatro grubunda bir araya geldiği güzel insanlarla başlayan ve Hacettepe Üniversitesi’nde Oyunculuk okumaya uzanan tiyatro pratiğine ve içinde bir özgürlük hissi uyandıran ses ve beden odaklı çalışmaları deneyimlediği Grotowski Enstitüsü’ndeki atölyelere dair konuştuk. Ayrıca kendi deyimiyle ‘suyu kaynağından içmek için’ köylere gidip o insanlarla türkü söyleyerek, tüm bedeniyle dinleyerek adeta ustadan zanaat öğrenmek gibi derinlerden öğrenilen bilgilerle ortaya çıkan tek kişilik performansı “Sappho’yu Dinlerken” ve “Köklere Doğru” belgeseline dair keyifli bir söyleşi gerçekleştirdik.

Deniz Bayrak’la “Meçhul Paşa” oyunu için bestelediği eşsiz müziklerden başlayarak o süreçteki tüm yaratıcı/uygulayıcı ekibin özverili çalışmalarını konuştuk. Farklı sanat dallarının birbiriyle olan ilişkisini sevdiğinden -müziğin sahne için etkisini bildiğinden- bahsederek bu uğurda özen göstererek yapılan eserlerin alımlayıcısında iz bıraktığına ve de bilgisayar destekli müziklerden/gerçek olmayan seslerden ayrıldığına değindik. ‘Aslolan müzik’ anlayışıyla yıllar içinde oluşturduğu arşivinden Plakhane yolculuğuna dair keyifli bi’ söyleşi gerçekleştirdik.

Özlem Alioğlu ile, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde okurken tiyatro topluluğu SBFTT bünyesinde yürüttüğü tiyatro çalışmalarından başlayarak; köklerini o gelenekten alan mezun topluluğu Mülkiye Sahnesi’ni ve aynı tiyatro gözüne sahip insanların üretim yolculuğunu konuştuk. Toplumsal meseleleri merkeze alan sosyoloji ve tiyatro arasındaki kesişim kümelerini ve bir akademisyen için adeta 'nefes alma alanı' olarak tanımladığı tiyatro sevgisinin gücüne dair keyifli bir söyleşi gerçekleştirdik.

Uğur Uzunel’le, 8 yaşında Bornova Belediyesi Şehir Tiyatrosu’nda kursiyer olarak başladığı ve aktif biçimde seyirciyle buluştuğu tiyatro yolculuğunu; Dokuz Eylül Üniversitesi Oyunculuk Anasanat Dalı’nda edindiklerinin tiyatro pratiğine nasıl yeni bakış açıları kattığını, tesadüflerle açılan kapıların onu İstanbul’daki güzel projelere nasıl taşıdığını konuştuk.

Kendini hem alaylı hem mektepli olarak tanımlayan Uzunel’in, ortak hayalleri olan insanlarla birlikte Beyoğlu’nda kurduğu Ara Sahne’nin hikâyesine; genç oyunculara alternatif bir alan yaratma motivasyonuna ve “seyircide karşılığı olan işler yapma” arzusuna dair keyifli bi’ söyleşi gerçekleştirdik.