در ابتدای این قطعه گفته می شود که رابطۀ بین محمود غزنوی و امرای خوارزم که منطقه ای مهم و ثروتمند بود، همواره خوب بود و سالها بود که دختری از خاندان حاکمان غزنوی به زنی به امیر خوارزم داده می شد.

محمود از امیر خوارزم می خواهد که در آنجا خطبه به نام او بخوانند. درباریان امیر خوارزم با این کار محالفت می کنند و بر امیر می شورند و او را به قتل می رسانند. محمود از اینکه داماد خانواده او کشته شده عصبانی می شود و به آنجا لشکر می کشد و شورشیان را سرکوب می کند. حکومت آنجا را به آلتونتاش می دهد و به او لقب خوارزمشاه می دهد.

در ادامه لشکرکشیهای متعدد او به هندوستان و آوردن غنائم فراوان، بخصوص برده و کنیز ذکر می شود. می گوید که قیمت برده و کنیز در غزنین به دو درهم رسیده بود!