در این قطعه حوادث دوران امیر محمود گفته می شود که برخی از لشکر کشی های او به هندوستان را در بر می گیرد.

بزرگی لشکر محمود در تمامی تواریخ ذکر شده است. همچنین است بزرگی غنایمی که از هندوستان با خود می آورده، و البته کشتارهایی که می کرده است.

این غنایم ثروتی عظیم و در پی آن قدرتی بی مانند را برای محمود فراهم کرده بود. او با فرستادن "بیست هزار من بت زرین و پنج بت سیمین" و هدایای دیگر به دربار خلیفۀ بغداد حکومت ایران و هند و چین و ترک را از او گرفت.

در این قطعه همچنین به مصالحۀ امیر محمود با قدرخان حاکم ترکستان هم اشاره می شود که بیهقی هم در تاریخ به آن اشاره کرده است.