Καλοκαίρια του '70 και του '80. Ο ήλιος, η θάλασσα και... ο Σταύρος που "δουλεύει σεταβέρνα αλλά είναι και λίγο Greek god".
Το καμάκι δεν ήταν απλώς φλερτ – ήταν τέχνη, ήταν κουλτούρα, ήταν στάση ζωής.
Με μια ατάκα και λίγο λάδι στο στέρνο, οι Έλληνες ρίχνονταν στη μάχη του καλοκαιρινού έρωτα. Το καμάκιμπορεί να αντιμετωπίζεται με νοσταλγία ή χιούμορ όταν μιλάμε για άλλες εποχές, σήμερα υπάρχει μια σαφής διάκριση ανάμεσα στο φλερτ και την παρενόχληση,και είναι κάτι που πρέπει να συζητάμε ανοιχτά.

Να 'ταν τα τρίγωνα διάφανα και τα πενάκια μαύρα, να 'ταν τα αερόπλανα πουλιά αθόρυβα ως πέταγαν, να 'ταν και τα Ποτά Ζεστά και άλλες ιστορίες

Σχέδια, πενάκια, τάυ και τριγωνάκια, χωρίς στιγμή να ξεχάσω κινηματογράφο και βιβλία!

Φως του Αυγερινού, πανικός, ουρές από αυτοκίνητα και όπου φύγει φύγει...

Αλλαγές, αφίσσες παντού, συγκεντρώσεις βαρόμετρα και ωραία χρόνια έρχονται.

Μέρα που 'ναι αύριο ας θυμηθούμε κάποια που αυτονόητα δεν ήταν...

Τι άκουγε η Ευγενία το 1980; Εισαγόμενα! Με μπόνους αναμνησοϊστορίες!

Εδώ μιλάμε για έναν έρωτα μεγάλο κι εσύ μιλάς για κάτι πράματα μικρά;;; (Το ροζ συνολάκι καθόλου δεν άρεσε και τον φρίκαρε περισσότερο από το να είχα βάλει το μαύρο κοτλέ κολλητό παντελόνι με τις επιγονατίδες από δερματίνη...)

Happy Valentine σε όλα για όλα που ποθείτε!

Σε συνέχεια του προηγούμενου επεισοδίου ολοκληρώνουμε με τους εμπρησμούς που άλλαξαν τον εμπορικό χάρτη της Αθήνας και λέμε και ιστορίες από πολύυυ παλιά.

Εμπρησμοί, θλίψη, πληροφορίες και άλλα...